Category Archives: ΑΝΑΛΗΨΕΙΣ

Ανάληψη ευθύνης για την επίθεση στο Α.Τ Πεντέλης

Ξημερώματα της 12/10 διαταράξαμε την ασφάλεια και την τάξη σε μια φιλήσυχη γειτονιά όπως είναι τα Μελίσσια. Με μπουκάλια στα χέρια και με την ακαταμάχητη θέληση για επίθεση στο εδώ και το τώρα, επιτεθήκαμε στο ΑΤ Πεντέλης, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμα φορά, πως οι μπάτσοι είναι πιο ανήκανοι από ποτέ. Όλα όσα γράφτηκαν και διαδόθηκαν, στα ΜΜΕ, ήταν μια επίδειξη εντυπωσιασμού και αποτελεσματικότητας των κρατικών μηχανισμών καταστολής ώστε ο πολίτης να νιώθει ότι το “κακό” νικήθηκε και πλέον μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Η επίθεση αυτή δεν έγινε συμβολικά ή ως ένδειξη διαμαρτυρίας, αλλά ως μια πράξη πολέμου ενάντια στο κράτος.

Δεν επιτιθόμαστε στους μπάτσους ως ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στην καταστολή και την “βιαιότητα” τους. Δεν ενστερνιζόμαστε αυτήν την άποψη, διότι μας φέρνει πάντα στη θέση του θύματος. Θεωρούμε τους εαυτούς μας, ξεκάθαρα, εχθρούς του κράτους και της εξουσίας του και αυτομάτως δεν περιμένουμε από αυτούς καμία δίκαιη μεταχείριση, δικαιοσύνη, ευγένεια ή ανθρωπιά. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί μπάτσοι. Υπάρχουν μόνο μπάτσοι και εξουσιαστές.

Βρισκόμαστε σε συνεχή πόλεμο με το κράτος, γι’αυτό επιτιθόμαστε και θα επιτιθόμαστε με κάθε ευκαιρία. Δεν είμαστε διατεθειμένοι να περιμένουμε μέχρι να εκκενωθεί μία ακόμη κατάληψη ή να συμβεί ένας ακόμη φόνος από μπάτσους ή ένας πολιτικός κρατούμενος να ξεκινήσει μία ακόμη απεργία πείνας. Δεν περιμένουμε κανένα κάλεσμα από τον αναρχικό χώρο για να λάβουμε δράση. Το θεωρούμε αυτονόητο. Δεν πιστεύουμε – ούτε και θέλουμε – πως οι καταστροφικές μας επιθυμίες και το πάθος μας πρέπει να περιοριστούν, λόγω των συνθηκών, είτε να περιμένουμε την κατάλληλη στιγμή για να επιτεθούμε. Η κατάλληλη στιγμή για να επιτεθούμε ήταν χθες.

Πολλοί νέοι σύντροφοι (και κάποιοι όχι τόσο νέοι που δείχνουν να ξεχνούν εύκολα) έζησαν και επαναπαύτηκαν με την κυβέρνηση του Συριζα, άφησαν τους εαυτούς τους να υποκύψουν στον φόβο από την προπαγάνδα και τον απειλητικό λόγο της Νέας Δημοκρατίας. Άφησαν τους εαυτούς τους να αρρωστήσουν από τις φήμες και τον γενικευμένο πανικό. Πολλοί από εμάς ξέχασαν τα “ένδοξα” χρόνια του παρελθόντος όπου υπήρχαν συγκρούσεις, από μεριάς μας, κόσμος στους δρόμους και στα οδοφράγματα με πολύωρες συγκρούσεις με τους μπάτσους. Καταλήψεις, δυναμικά μπλοκ σε πορείες, νυχτερινές δράσεις κτλπ. Ξέχασαν ή δεν γνώριζαν πως η καταστολή δεν είναι κάτι καινούριο, αλλά κάτι σύμφυτο σε κάθε κυβέρνηση, με μόνη διαφορά τον τρόπο εφαρμογής της. Ο Συριζα το εφάρμοσε διακριτικά (τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια της θυτίας του), όμως κατάφερε να αποσυντονίσει μεγάλο μέρος κοινωνικής σύγκρουσης και να “πνίξει” σχεδόν τα πάντα σε μια κατάσταση ειρήνης. Για εμάς άλλαξαν μόνο οι μορφές και οι στρατηγικές. Κάθε κυβέρνηση, κάθε πολιτικό κόμμα, κάθε αντιπροσώπευση της επιβληθείσας τάξης είναι και θα είναι ο στόχος μας.

Η ΝΔ δειξήγαγε μια καμπάνια βασισμένη στην προπαγάνδα, τα fake-news και τις υπερβολές. Πιστεύουν πως στρατιωτικοποιώντας την πόλη θα πετύχουν κάτι, όμως δεν κατάφεραν να σταματήσουν τις επιθέσεις κατά των ομάδων ΜΑΤ, είτε άλλες δράσεις στην περιοχή των Εξαρχείων. Δεν κατάφεραν να σταματήσουν τίποτα και ας γέμισαν την γειτονιά με ΜΑΤ 24/7, μπάτσους με πολιτικά ρούχα ακόμη και με συνεχώς υπτάμενα drones. Ταυτόχρονα, δεν κατάφεραν να σταματήσουν ούτε το ναρκεμπόριο ή οποιαδήποτε άλλα εγκλήματα που διαπράτονται καθημερινά σε αρκετές περιοχές της Αθήνας. Στην πραγματικότητα, η εγκληματικότητα αυξήθηκε. Το μόνο που κατάφεραν να κάνουν είναι να κρύψουν από την κοινή θέα πολλά από αυτά τα γεγονότα.

Η επίθεση στο ΑΤ Ζωγράφου και η δική μας ενάντια στο ΑΤ Πεντέλης κατέριψαν την προπαγάνδα της Ν.Δ, καθώς δεν είναι άξιοι να προστατέψουν ούτε τα αστυνομικά τους τμήματα.

Ένας ακόμα λόγος που επιλέξαμε σαν στοχοθεσία το ΑΤ Πεντέλης είναι γιατί πιστεύουμε ότι είναι πολύ σημαντικό να εξαπλώσουμε τη σύγκρουση έξω από τα Εξάρχεια και το κέντρο της Αθήνας γενικά. Αυτή τη στιγμή, τα Εξάρχεια είναι το επίκεντρο της προσοχής και της “ασφάλειας”, και πιστεύουμε ότι συγκεντρώνοντας τις επιθέσεις και τις συγκρούσεις σε ένα μόνο μέρος της πόλης μόνο αρνητικές επιπτώσεις θα έχει παρά θετικές. Δεν θέλουμε βέβαια σε καμία περίπτωση να μην αναγνωρίσουμε την ιστορικότητα και την πρακτική αξία των Εξαρχείων, ούτε να τα παραδώσουμε αμαχητί. Δεν μας αρκεί να περιοριστούμε στον μικρόκοσμο των Εξαρχείων. Είναι πολύ εύκολη και αποτελεσματική, η επιτήρηση για το κράτος, με το να συγκεντρώνει τα ταραχοποιά και ανεπιθύμητα στοιχεία της κοινωνίας, σε μια περιοχή της μητρόπολη.

Τα Εξάρχεια δεν είναι ένα ζωντανό μουσείο πολιτικού ακτιβισμού ή μια νησίδα εναλλακτισμού και υποτηθέμενης “ελευθερίας”, γιατί αν μιλάμε υπό αυτούς τους όρους τότε θέλουμε να τα κάψουμε συθέμελα μαζί με αυτούς που τα ρομαντικοποιούν και τα φετιχοποιούν. Στόχος μας λοιπόν είναι, να γίνουν όλες οι γειτονιές της πόλης κέντρα εξέγερσης και επίθεσης. Τα ψέματα τελείωσαν και όλοι όσοι θελουν να αποκαλούν τους εαυτούς τους εχθροί του συστήματος, ήρθε η ώρα να λερώσουν τα χέρια τους και να αφήσουν τα πάρτυ και το ρεφορμισμό στην άκρη. Γιατί στα λόγια και στα κείμενα είμαστε όλοι συγκρουσιακοί και επικίνδυνοι αλλά οι πράξεις μας καθρεφτίζουν ποιοι πραγματικά είμαστε. Επιθυμία μας είναι να εξαπλώσουμε τη σύγκρουση πέρα από κάποια οικοδομικά τετράγωνα και μερικούς δρόμους. Να καταρίψουμε τα όρια που βάζουμε οι ίδιοι στους εαυτούς μας, χωρίς να μας κυριεύει ο τρόμος, την κρατική προπαγάνδα όπως επίσης και τις άρρωστες και υπερβολικές φήμες που κάποιοι δειλοί διαδίδουν.

ΜΕΧΡΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΞΑΡΧΕΙΑ

ΦΛΩΡΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΣΑΣ

ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ – ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ – ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Μηδενιστική ταξιαρχία

PD1: Οι πληροφορίες που κυκλοφόρησαν τα ΜΜΕ, αναφέροντας πως οι μπάτσοι καταδίωξαν και προσήγαγαν τους ανθρώπους που πραγματοποίησαν την επίθεση είναι απολύτως ψεύτικες. Φτάσαμε μέχρι την είσοδο του Α.Τ. και καθώς καίγαμε τα οχήματά τους και την είσοδο, οι μπάτσοι που είχαν βάρδια δεν έκαναν τίποτα πέρα απ’το να ουρλιάξουν και να κρυφτούν. Αφού εξαφανιστήκαμε στις σκιές, ακολουθώντας το σχέδιό μας, κάθε συμμετέχοντας της επίθεσης διέφυγε απ’την περιοχή χωρίς κανένα πρόβλημα. Για ακόμη μια φορά οι μπάτσοι, ανήκανοι και άχρηστοι ως συνήθως, προσήγαγαν όποιον τυχαίο βρήκαν στην περιοχή, όπως συνηθίζουν να κάνουν.

PD2: Αλληλεγγύη με τα εξεγερμένα αδέρφια/αδερφές της Χιλής όπου για μια ακόμα φορά μπάτσοι και στρατός προσπαθούν να καταστείλουν το πάθος για εξέγερση, σε ότι μας βυθίζει στην εξαθλίωση. Μια ζεστή αγκαλιά σε όσους, που παρά τους νεκρούς και τα πυρά, δεν το βάζουν κάτω δείχνοντας πως η θέληση για ελευθερία είναι ανίκητη.

PD3: Ας κάνουμε αυτόν τον χειμώνα πολύ ζεστό. Ούτε βήμα πίσω.

(Πηγή: athens.indymedia.org)

Ενημέρωση για καταδρομικές επιθέσεις και συγκρούσεις με μπάτσους επί της Πατησιών

Εδώ και δύο περίπου εβδομάδες οι καταπιεσμένοι της Χιλής έχουν ξεχυθεί και καταλάβει τους δρόμους της χώρας, πραγματοποιώντας πολύμορφες επιθέσεις σε μονάδες καταστολής, κρατικές δομές και επιχειρήσεις. Η απάντηση του κράτους στις εξεγερτικές τους διαθέσεις αν και περιείχε δεκάδες θανάτους και βιασμούς, χιλιάδες τραυματισμένους και συλληφθέντες δεν μπορεί ούτε κατά διάνοια να πτοήσει το μένος των εξεγερμένων.

Σήμερα 30 Οκτωβρίου στη 13:00, στο πλαίσιο της διεθνούς εβδομάδας δράσεων αλληλεγγύης στον εξεγερμένο λαό της Χιλής, σπάσαμε τις προσόψεις ενός καταστήματος ΕΛΤΑ, μιας τράπεζας Πειραιώς και της “βιτρίνας” εξαναγκαστικής πορνείας γυναικών, “Χωριάτικο”. Κόψαμε την κυκλοφορία με αναμμένους κάδους στα δύο ρεύματα της Πατησίων -γεμίζοντας τον δρόμο με εκατοντάδες τρικάκια- επιδιώκοντας την σύγκρουση με τους μπάτσους. Η συμπλοκή με τα κρατικά σκουπίδια κράτησε για αρκετή ώρα κατά την οποία έκαναν την εμφάνιση τους ματ και κάποιοι ταχύτατοι στο τρέξιμο διάδες. Το ροζ είναι από τα αγαπημένα μας χρώματα. Ελπίζουμε να αρέσει εξίσου και στους ματατζήδες μιας που θα αναγκαστούν να γυρίσουν στη γαδά με ροζ στολή.

Χρησιμοποιήσαμε το πανεπιστημιακό ίδρυμα της ΑΣΟΕΕ σαν ορμητήριο, με τον ίδιο τρόπο που έχουν επιλέξει πολλές φορές οι Χιλιανοί σύντροφοι να ξεκινήσουν τις επιθέσεις τους προς αστυνομικές δυνάμεις. Αντιλαμβανόμαστε τα πανεπιστημιακά ιδρύματα όχι σαν ακαδημαϊκά άσυλα αλλά σαν καταφύγια κάθε λογής καταπιεσμένων, πεδίο οργάνωσης εξεγερμένων και ορμητήριο επιθετικών ενεργειών. Ο καλύτερος τρόπος για να εκφραστεί η αλληλεγγύη είναι η πραγματοποίηση επιθετικών δράσεων. Δεν θέλουμε να αναλωθούμε σε μακροσκελείς αναλύσεις επί αναλύσεων. Έτσι κι αλλιώς ακούμε τους συντρόφους μας από μακριά να οργανώνονται και να επιτίθενται. Δεν θα πούμε λέξη παραπάνω. Αφήνουμε αυτούς και τις φωτιές τους να μιλήσουν και για μας.

Για κάθε εξεγερμένη ψυχή, δεκάδες πέτρες στα κεφάλια των μπάτσων

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΧΙΛΗ ΣΤΕΙΛΤΕ ΚΑΘΕ ΜΠΑΤΣΟ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ

Αναρχικοί/ές

(Πηγή: athens.indymedia.org)

Ανάληψη ευθύνης – Επίθεση στο ΑΤ Ζωγράφου

Κινούμενοι δείκτες ρολογιών διαβαίνουνε σκυφτοί τις γκρίζες μητροπόλεις. Από τάφο σε τάφο. Από κελί σε κελί. Από ιδιώτευση σε ιδιώτευση. Από πόρτα σε πόρτα. Πόρτες σκυφτές κι αυτές, χαμηλωμένες, καταδικασμένες να καταρρέουν αν στην ώρα τους δε δουν τους δείκτες να περνάνε. Κι ο χρόνος να καταπίνει τους δείκτες, σαν οι αριθμοί που δείχναν να ήταν κάτι το ασήμαντο και συμβατικό, σαν σημασία από πάντα νά ‘χε απλώς το να διαβαίνουνε σκυφτοί. Κάποιοι δείκτες σπάσανε, και γι’ αυτούς τους δείκτες κάθε ήσυχη μέρα είναι κι ένας ακόμη θάνατος μιας τους πτυχής. Γι’ αυτό και παίρνουν τα κορμιά τους παρέα και τριγυρνάνε στα στενά που τους πνίγουν από παιδιά. Ο εχθρός είναι εκεί, σε φρούρια που διασφαλίζουν την κυρίαρχη τάξη και ομαλότητα. Ένα απ’ αυτά τα φρούρια, το Α.Τ. Ζωγράφου, επιλέξαμε να στοχοποιήσουμε και να του επιτεθούμε εμπρηστικά τα ξημερώματα εκείνης της 14ης Σεπτέμβρη.

Κεφάλαιο και κράτος έχουνε συνέχεια. Στο αιώνιό τους πάνθεον: η ιδιοκτησία, το επιχειρείν, η απρόσκοπτη ροή του εμπορεύματος, το χρήμα που παράγει περισσότερο χρήμα. Μπορεί οι τακτικές για την εδραίωση των άνωθεν ν’ αλλάζουν αναλόγως της κυβερνητικής διαχείρισης, μα η στρατηγική παραμένει ίδια. Και όλα τα τσουτσέκια που φορούν τη στολή του νόμου, της τάξης και της ασφάλειας, αποτελούν την ένοπλη εμπροσθοφυλακή του συμπλέγματος αυτού. Αποτελούν μόνιμη πληγή για την αισθητική και τα συναισθήματά μας. Γι’ αυτό και πάντα υπάρχουν λόγοι να επιτιθόμαστε στις υποδομές και τα σώματά τους. Γι’ αυτό και περισσεύουν οι αιτίες για να είμαστε εκεί, για να τους θυμίζουμε πως όταν εμείς επιλέγουμε τους όρους της σύγκρουσης είναι ευάλωτοι. Και δε θα πάψουν να είναι, ακόμη και μετά τις 1500 προσλήψεις στις “μάχιμες μονάδες” τους.

Αντιλαμβανόμαστε ως ξεκάθαρα κλισέ τις εξαγγελίες της κυβέρνησης Ν.Δ. για εφαρμογή του δόγματος “νόμος και τάξη”, “ασφάλεια για τους πολίτες”, “τέλος τα άβατα”, “ανάπτυξη κι ευημερία”. Μέσω της στρατηγικής της έντασης δύναται μοναχά να επιτύχει την εντονότερη ανάδειξη των εγγενών αντιφάσεων του κεφαλαίου και την όξυνση της κοινωνικής πόλωσης. Κόκκινα χαλιά για επενδύσεις και “ανάπτυξη”, μπατσοκρατία και στρατιωτικοποίηση ολόκληρων γειτονιών, αντεργατικά νομοσχέδια, ρατσιστικές πολιτικές υποτίμησης και απαξίωσης των μεταναστ(ρι)ών, εξευγενισμός και βίαιη τουριστικοποίηση περιοχών στον βωμό της αισχροκέρδειας, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, επιθέσεις στα κινήματα, εκκενώσεις καταλήψεων, συλλήψεις και διώξεις αγωνιστ(ρι)ών, στρατόπεδα συγκέντρωσης και απελάσεις για τον μεταναστευτικό “πλεονάζοντα” πληθυσμό: η επιθετικότητα της δεξιάς κλιμακώνεται σε όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού πολέμου.

Οι εχθροί μας, σαφώς, δε μας χρωστάνε τίποτα παρά μόνο πόλεμο, και η συνειδητοποίηση αυτή μας φέρνει μπροστά στην ευθύνη των ατομικών και συλλογικών μας επιλογών. Και είναι αυτή η ευθύνη κι αυτές οι επιλογές που μένουν ως μια αποτύπωση της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας που ήμασταν σε θέση ν’ αγγίξουμε με τα γυμνά μας χέρια. Την αξιοπρέπεια και την ελευθερία των ατόμων που πήραν στα χέρια τους το κουφάρι τους και δεν το άφησαν να λεηλατηθεί απ’ τις κυρίαρχες δυνάμεις αυτού του κόσμου. Που η θέλησή τους γι’ αυτά που επιθυμούν τα έφερε αντιμέτωπα με τα πιο αγνά και ταυτόχρονα ωμά τους συναισθήματα στα πλαίσια μιας καθημερινής ενδοσκόπησης. Είμαστε οι ειλικρινείς σχέσεις που χτίζουμε μεταξύ μας. Είμαστε οι βαθύτεροι πόθοι που γνωστοποιούμε ο ένας στην άλλη. Για όλες και όλους εμάς που είμαστε ενεργό κομμάτι των αντιστάσεων του σήμερα και του αύριο αποτελεί στοίχημα βαρύνουσας σημασίας να μην πνιγούμε στον βούρκο της μεμψιμοιρίας και να μη διστάσουμε μπρος στην τρομοϋστερία που εξαπολύει η εκάστοτε νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση.

Οφείλουμε να δώσουμε ηχηρό και αιχμηρό παρόν στις μάχες που έπονται

Μονάχα οι πράξεις μας αποδεικνύουν αυτό που θελήσαμε

ΚΑΙ ΤΑ ΘΕΛΗΣΑΜΕ ΟΛΑ, ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Στέλνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους αιχμάλωτους συντρόφους Ντίνο Γιαγτζόγλου, Γιάννη Δημητράκη και Κώστα Σακκά, όπως επίσης και στους 3 απ’ το Παγκάκι του Πάρκου στη Γερμανία

Δεν ξεχνάμε τους πεσόντες του κοινωνικού πολέμου, δεν ξεχνάμε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και του Ζακ Κωστόπουλου / της Zackie Oh

υγ.: Τα θερμά μας συγχαρητήρια στους “ήρωες” της ΕΛ.ΑΣ. για τον επαγγελματισμό τους. Αφενός για τη συναδελφική τους “αλληλεγγύη” όταν άφησαν μόνο του τον μπατσάκο που αυτομόλησε στο απέναντι πεζοδρόμιο, ρίχνοντας και δύο κρότου-λάμψης σχεδόν πάνω του. Και αφετέρου για την “ψυχραιμία” που διαγραφόταν στον ιδρώτα και τα τρεμάμενα χέρια του προαναφερθέντος μπατσάκου που στόχευε με το όπλο του προς το μέρος μας σε ευθεία γραμμή πυρός. Επίσης, το θερμό μας καλωσόρισμα στον νέο αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ., κ. Καραμανλάκη, ο οποίος έσπευσε στο σημείο λίγο μετά την επίθεση για το απαραίτητο συναδελφικό μπέιμπι σίτινγκ.

Αναρχικές Συμμορίες Μητροπολιτικής Ταραχής

(Πηγή: athens.indymedia.org)

 

Ανάληψη ευθύνης–Θεσσαλονίκη

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται η εγκαθίδρυση και η ισχυροποίηση ολοένα και περισσότερων σύγχρονων ολοκληρωτικών καθεστώτων σε διάφορες περιοχές-κράτη αυτού του εύθραυστου κόσμου. Από την Βραζιλία του Μπολσονάρο, στην Γαλλία της επερχόμενης Λεπέν και από την Ιταλία του φασίστα Σαλβίνι στην αναμενόμενη “επέλαση” του Μητσοτάκη στα εδάφη που μας περιβάλλουν. Πανοπτικός έλεγχος, διαχείριση συνειδήσεων και πληθυσμών, επίδειξη υπεροπλίας και εξάντληση της εκδικητικότητας εναντίον όσων επιλέξουν να αντισταθούν, μερικά μόνο από τα κοινά τους γνωρίσματα από άκρη σε άκρη. Η καταστολή και οι μακροχρόνιες ποινές σε όσους/ες τους αμφισβητούν, δεδομένη.

Και αν ορισμένες φορές περιμένουμε απλά την αφορμή για να επιστρέψουμε στους δρόμους της φωτιάς και της δράσης, αυτή τη φορά ήρθε με το άκουσμα της απεργίας πείνας των Ιταλών συντροφισσών Silvia και Anna που διεκδικούν να βάλλουν ένα τέλος στην απομόνωση τους στις ιταλικές φυλακές τύπoυ AS2 και να έχουν την δυνατότητα για επικοινωνία τόσο μεταξύ τους όσο και με συντρόφους τους εκτός των φυλακών. Την απεργία πείνας πλαισίωσαν και στηρίζουν επίσης και άλλοι αναρχικοί σύντροφοι όπως οι A. Cospito, Salva και Steco.Το επιχειρούμενο καθεστώς εξαίρεσης είναι άλλωστε ευρέως διαδεδομένο και εφαρμόζεται ενάντια σε αναρχικούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Έτσι και το ιταλικό κράτος δείχνει τα δόντια του απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους με μεθοδεύσεις και επίδειξη ισχύος σε όσους από παιδιά μίσησαν την εκμετάλλευση και την εξουσία, την κάθε στέρηση ελευθερίας. Για εμάς η αλληλεγγύη είναι δεδομένη με συντρόφους/σες που μάχονται με όλο τους το είναι τον κάθε λογής εξουσιαστή, φασίστα ή καταπιεστή.

Με κινητήριο δύναμη την οργή μας και μέσο την φλόγα που καίει μέσα μας προχωρήσαμε στον εμπρησμό του προσωπικού αυτοκινήτου του Ιταλού πρόξενου Χρήστου Σαραντόπουλου την Πέμπτη 20/6 στην περιοχή της Τούμπας πλησίον του ιταλικού προξενείου. Επιλέξαμε να δράσουμε μέρα-μεσημέρι σε μια περιοχή που φυλάσσεται από μόνιμες σταθερές και διερχόμενες δυνάμεις (φυλάκιο μπάτσων του προξενείου της Ρουμανίας στα 20 μέτρα, Διας έξω από το Θεαγένειο νοσοκομείο), αναδεικνύοντας για ακόμα μια φορά τα “κενά ασφαλείας” αυτής της κοινωνίας ελέγχου που προσπαθούν να επιβάλλουν. Τα χαμηλής ισχύος μέσα που χρησιμοποιήθηκαν, ήταν τέτοια ώστε να επέρχονταν η επιθυμούμενη ζημιά, χωρίς ωστόσο να κινδύνευε η ακεραιότητα του όποιου τυχαίου διερχόμενου περαστικού, καθώς λογικές παράπλευρων απωλειών απέχουν κατά πολύ από την νοοτροπία μας.

Σε περίπτωση που οι συντρόφισσες/οι πάθουν το οτιδήποτε μέσα σε αυτόν τον αγώνα που δίνουν με ανάχωμα τα ίδια τους τα κορμιά, θα επιστρέψουμε και αυτή τη φορά δεν θα περιοριστούμε σε υλικές ζημιές του όποιου υπεύθυνου-απεσταλμένου του ιταλικού κράτους.

Είναι καιρός να αφήσουμε στην άκρη ό,τι μας απομονώνει και μας οδηγεί στην απραγία και να χτίσουμε γερούς, ειλικρινής δεσμούς προχωρώντας με καθημερινά μικρά βήματα σε καίρια χτυπήματα. Πέρα από σαθρές βάσεις και ευκαιριακές σχέσεις, να κυνηγήσουμε το ακατόρθωτο βαδίζοντας μεθοδικά στο μέλλον που έχει ονειρευτεί ο καθένας/μια μας ελεύθερα, συντροφικά και αυτοοργανωμένα. Γιατί μόνο όταν αντιστέκεσαι, αγωνίζεσαι, πολεμάς, μπορείς να ελπίζεις.

ΥΓ1. Τα ευχάριστα νέα της “εξαφάνισης” του Γ. Μιχαηλίδη από τις αγροτικές φυλακές όπου κρατούνταν και της αντίστοιχης “εξαφάνισης” της Αθανασοπούλου μια ημέρα πριν την ανακοίνωση της καταδικαστικής απόφασης, έφεραν ένα μεγάλο συνωμοτικό χαμόγελο στα πρόσωπα μας. Καλή δύναμη και καλή λευτεριά σύντροφοι.

ΥΓ2. Ο σύντροφος Salvatore που κατηγορείται για την υπόθεση βόμβας σε φασιστικό βιβλιοπωλείο και τον τραυματισμό ενός μπάτσου στην Ιταλία, αποφυλακίστηκε ,αλλά παραμένει σε καθεστώς κατ’οίκον περιορισμού εδώ και λίγες μέρες. Ως την πραγματική λευτεριά σύντροφε, κράτα γερά.

ΥΓ3. Ακόμα και αν πέρασαν πάνω από 10 χρόνια, οι μνήμες του Δεκέμβρη είναι νωπές. Τις επόμενες ημέρες αναμένεται η απόφαση του εφετείου της Λαμίας για τον Κορκονέα και τον Σαραλιώτη. Προφανώς, χωρίς καμία προσμονή από την αστική δικαιοσύνη, το μόνο για το οποίο είμαστε σε αναμονή είναι μια ακόμη αφορμή για το επόμενο χτύπημα.

ΥΓ4. 22 Μάη του 2009 πέφτει νεκρός ο σύντροφος Mauricio Morales στο Santiago της Χιλής στην προσπάθεια του να τοποθετήσει αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό σε σχολή αστυφυλάκων. Καμία απόσταση και κανένα σύνορο δεν είναι ικανό να μας χωρίζει σύντροφοι. “Οι ιδέες χωρίς πράξεις δεν αξίζουν τίποτα, για αυτό θεωρία και δράση πρέπει να είναι και είναι ένα ενιαίο πράγμα”.

ΥΓ5. Δύναμη και αλληλεγγύη σε όσους/ες επιλέγουν να εφαρμόσουν στην πράξη τα αναρχικά προτάγματα και να ζήσουν μια ζωή μακριά από τη σκλαβιά της εργασίας. Δίπλα στους 3 συντρόφους που κατηγορούνται για τη ληστεία χρηματαποστολής στο ΑΧΕΠΑ.

Ομάδα μεσημβρινών εμπρηστών Mauricio Morales

(Πηγή: athens.indymedia.org)

Σαντιάγο, Χιλή: Πυρπολημένο φορτηγό για τον Μαύρο Δεκέμβρη από τους Incendiaries Complicit in Sabotage FAI-FRI

(Λάβαμε 29/12/18)

Ο Μαύρος Δεκέμβρης σημαίνει δράση και μνήμη, και όπως κάθε πρωτοβουλία για άμεση επίθεση, ζωντανεύει και συνεχίζει όταν υπάρχει θέληση να περάσουμε από τα λόγια στην πράξη – να σπάσουμε την κανονικότητα της καπιταλιστικής κοινωνικής κανονικότητας και την άνεση της αστικής ζωής.

Πάντα σε ετοιμότητα για δράση, απελευθερώνουμε τον εαυτό μας από τον καταναλωτικό πυρετό και τα πρότυπα συμπεριφοράς που επιβάλλονται από την κοινωνική τάξη με τις παραδόσεις του τέλους του έτους. Και έτσι, με το σχεδιασμό, την πονηριά και με ορισμένες προφυλάξεις, η αναρχική επίθεση δεν σταματά ποτέ.

Γι’ αυτό το λόγο στις 28 Δεκεμβρίου πυρπολήσαμε ένα φορτηγό στην πόλη Σαντιάγο, σε ένα προάστιο της λεγόμενης «μεσαίας τάξης». Η δράση αναφέρθηκε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τώρα μπορούμε να επιβεβαιώσουμε: δεν ήταν βραχυκύκλωμα, ήταν σκόπιμη πυρκαγιά που έκαναν τα αναρχικά χέρια στη μέση της νύχτας στους δρόμους της αηδιαστικής πόλης τους.

Βάζοντας φωτιά σε ένα φορτηγό επιτίθεσαι στις μεγάλες μηχανές και δομές που συμβάλλουν στην καταστροφή της γης, βάζεις φωτιά στις ιδέες της προόδου και του πολιτισμού. Είναι η συμβολή μας στη συνεχή αναστάτωση ενάντια στο έργο IIRSA-COSIPLAN και στη κατασκευή χιλιάδων χιλιομέτρων δρόμου που καταστρέφουν τα οικοσυστήματα για να διευκολύνουν τη διέλευση φορτηγών γεμάτα εμπορεύματα και να επιταχύνουν την πρόοδο της πόλης που μολύνει τη ζωή μας.

Με το κάψιμο ενός φορτηγού, στέλνουμε επίσης σήματα καπνού σαμποτάζ σε αλληλεγγύη με την εξέγερση στο Mapuche και στον αγώνα τους για αυτονομία και έδαφος. Επειδή το αίμα του Camilo Catrillanca αναφλέγει την εξέγερση ενάντια στον κοινό μας εχθρό που είναι το κράτος και το κεφάλαιο.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη αυτής της δράσης ως μέρος της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας, εργαλείο για μια διεθνή επικοινωνία μεταξύ των αντιεξουσιαστών μέσω της άμεσης επίθεσης, στέλνοντας χαιρετισμούς με τη φωτιά σε κάθε πυρήνα και κάθε ατομικότητα που επιδιώκει την καταστροφική δράση ενάντια στον πολιτισμό και την τεχνολογία, τις δομές του και τους ανθρώπους που ευθύνονται άμεσα για την καταπίεση.

Με τη δράση μας αγκαλιάζουμε τους συντρόφους Juan Aliste, Marcelo Villaroel, Joaquin García και Sol Vergara. Facundo Jones Huala, τον μαχητικό Celestino Cordova και όλους τους αδερφούς και αδερφές που αντιστέκονται στις φυλακές και τις κοινότητες, στους συντρόφους της Αργεντινής που παραμένουν αξιοπρεπείς εντός και εκτός της φυλακής μετά την πρόσφατη κατασταλτική επιχείρηση του Νοεμβρίου· τον Alfredo Cospito, τον Nicola Gai και όλους τους συντρόφους που βρίσκονται στη φυλακή και αντιμετωπίζουν δίκες στην Ιταλία, την συντρόφισσα Lisa στην Ισπανία. Τον Ντίνο Γιαγτζόγλου, τους συντρόφους της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, την Άγγελικη Σπυροπούλου, και όλους τους φυλακισμένους συντρόφους στην Ελλάδα και σε όλους όσους βρίσκονται στις ΗΠΑ, τη Γαλλία, τη Βραζιλία, την Ινδονησία, τη Γερμανία, την Ισπανία, τη Ρωσία και ολόκληρο τον κόσμο που συνεχίζουν να παλεύουν εναντίον όλων των μορφών κυριαρχίας.

ΑΠΟ ΤΗ ΧΙΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΜΕ ΤΟΝ SEBASTIÁN OVERSLUIJ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟ ΣΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ  ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Incendiaries Complicit in Sabotage – Informal Anarchist Federation / International Revolutionary Front (FAI-FRI)

Μετάφραση Traces of Fire

 

 

Ανάληψη ευθύνης για καταδρομικές επιθέσεις στα Ιλίσια και το Κολωνάκι

Στο σημείο όπου κατανοείς πως τα “απόβλητα”, οι αυτόχειρες και οι εκτελεσθείσες αυτού του κόσμου αποτελούν τις πλέον ζωντανές και ζωηρά παλλόμενες μορφές του, στο σημείο αυτό κατανοείς και την αξιακή του συγκρότηση και τη δομική του βία. Μας συνέθλιψε πολλάκις το ψύχος στα μάτια των διπλανών, καταστραφήκαμε αργά και βασανιστικά βιώνοντας τον καθημερινό θάνατο. Απ’ το νεκρό χρόνο της μισθωτής σκλαβιάς, την απορρόφηση κάθε ζωτικότητας απ’ τον αυτοματισμό της παραγωγής, τα ανατριχιαστικά απαθή βλέμματα μπρος στον πόνο, απ’ τη μίζερη επιβίωση, το σπαραχτικό αντίκρισμα του αγνώστου στον καθρέπτη, ως τη μετατροπή μας σε κβάντα πληροφοριών για τη σύγχρονη βιοτεχνολογία, ως τον ψυχολογικό μαρασμό και τη θλίψη που κλειδαμπαρώνει τα παράθυρα της ηδονής, του παιχνιδιού, της ποιοτικής κοινωνικής συσχέτισης. Ένα ολάκερο εξουσιαστικό σύμπλεγμα διαρθρώνεται, αναπαράγοντας τον θάνατο, αναπαράγοντας την εξουσία της οικονομίας, του κρατισμού, της πατριαρχίας, του έθνους, αναπαράγοντας τις αξίες της υποταγής, της ιδιώτευσης, της κοινωνικής ανέλιξης, της παραγωγής κανονικοτήτων και στιγματισμών.

Ξημερώματα Τρίτης 6 Νοέμβρη, επιτεθήκαμε καταδρομικά στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο της Eurobank, στην οδό Αυξεντίου στα Ιλίσια, αχρηστεύοντας τις κάμερες, σπάζοντας όλες τις τζαμαρίες και το ΑΤΜ.

Επίσης, ξημερώματα Κυριακής 11 Νοέμβρη, κάναμε καταδρομική επίθεση σε κοσμηματοπωλείο στο Κολωνάκι, στη γωνία Σκουφά και Μασσαλίας, σπάζοντας τις βιτρίνες και την είσοδο του καταστήματος.

Όλα εκείνα τα ρουμπίνια και τα χρυσαφικά που κανένα από εμάς δεν άρμοζε να φορά, βρέθηκαν εκτεθειμένα στη νύχτα του μητροπολιτικού κέντρου. Μας θύμισαν την έκθεση που νιώθουμε όταν περπατάμε μοναχές στον δρόμο, μας θύμισαν την έκθεση που καθένα από εμάς νιώθει απέναντι στα κοινωνικά πρέποντα και μη. Αυτό είναι για όλους εσάς – πατεράδες, αφεντικά, νταβατζήδες, ελληναράδες, και αυτούς του συναφιού σας. Συλλέξαμε τους πόνους, τις καταπιέσεις, τους θυμούς μας, τις γκρίνιες μας, τις καύλες μας, και να που ξεσπάσαμε. Και να που μέρα με τη μέρα ανακαλύπτουμε νέους τρόπους να δρούμε – προέκυψε ως αναγκαιότητα. Μακάρι ο χρόνος να ήταν πάντα τόσο ασήμαντος και συνάμα απίστευτα σημαντικός όσο ήταν τη στιγμή που αρμονικά και χαοτικά σπάγανε οι τζαμαρίες της τράπεζας. Συγχρονιστήκαμε όλα μαζί, το ένα για το άλλο, για να ξεκλέψουμε δευτερόλεπτα ζωής. Να πάρουμε πίσω το κέφι μας, έστω και για λίγο, για εκείνα τα χέρια που απλώθηκαν αβυσσαλέα πάνω μας, για εκείνα τα βλέμματα που μας στοιχειώνουν ακόμα, για τα πανεπιστημιακά έδρανα και τις εργατοώρες που μας ξεζουμίζουν, για τις φούστες που θέλαμε να φορέσουμε αλλά δεν τολμήσαμε, για τις σκέψεις μας τις ανώμαλες, για τα θέλω μας τα ανεκπλήρωτα, για τα αξιακά μας τα ανεκδήλωτα.

Ζούμε κατ’ επανάληψη τη μέρα της μαρμότας μες στη δυσώδη αποφορά του μητροπολιτικού έλους που μας καταβροχθίζει και μας ξερνά ως μηχανές, ως απρόσωπους ρόλους, ως επιτελέσεις των όσων εκ γεννησιμιού μας ανατέθηκαν. Και, κατά το έθος, επιλέξαμε τη σύνολη υποταγή στους υλακτισμούς των κυρίαρχων του κόσμου. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, οι επιλογές των οποίων αντιμετωπίστηκαν με φίμωση, βία και θάνατο. Ως σημείο αναζωπύρωσης της επαναστατικής φλόγας, ως συνέχιση του αντιεξουσιαστικού αγώνα, θα θέλαμε να αναφερθούμε σε περιπτώσεις πεσόντων του κοινωνικού πολέμου, αφιερώνοντάς τους τις παραπάνω γραμμές και την παρούσα δράση. Όχι τιμώντας τους ως ιερά τοτέμ, ως απρόσιτη μνήμη, ως απλή ιστορική σημειολογία, αλλά ως ζωντανά πολεμικά αλυχτίσματα, ως πυροκροτητές κοινωνικής και προσωπικής αμφισβήτησης, ως σημεία ανάδυσης και επέκτασης των εξεγερτικών συνειδήσεων, ως αφετηρία συγκρότησης και σύσφιξης σχέσεων, αλλά και παραγωγής ριζοσπαστικών μορφών και περιεχομένων.

– Αλέξης Γρηγορόπουλος, νεκρός από σφαίρα μπάτσου στα Εξάρχεια, στις 6 Δεκέμβρη του 2008.

– Sebastian Oversluij, νεκρός από σφαίρες σεκιουριτά σε απαλλοτρίωση τράπεζας στη Χιλή, στις 11 Δεκέμβρη 2013.

– Ζακ Κωστόπουλος / Zackie Oh, που λιντσαρίστηκε μέχρι θανάτου από πλήθος αφεντικών, ελληναράδων νοικοκυραίων και μπάτσων, στις 21 Σεπτέμβρη 2018.

– Mikhail Zhlobitskiy, που έδωσε τέλος στη ζωή του σε βομβιστική επίθεση στις Μυστικές Υπηρεσίες της Ρωσίας (FSB), στις 31 Οκτώβρη 2018.

Υγ: Σύντροφε Δημήτρη, καλό ταξίδι. Θα ζεις πάντα στους αγώνες μας.

(Πηγή: athens.indymedia.org)

Απελευθέρωση ζώων στη Σουηδία

ανώνυμη σημείωση

“Στις 28 Οκτώβρη το Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων στη Σουηδία απελευθέρωσε 5 κότες και 2 κουνέλια από ένα μέρος στο οποίο θα σκοτώνονταν για το κρέας τους. Κατέληξαν σε ένα ασφαλές σπίτι.

Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για τα ζώα, και να τα απελευθερώνουμε από τα κλουβιά τους.  Και δεν θα σταματήσουμε ποτέ μέχρι τα κλουβιά να είναι άδεια. Βασανιστές ζώων πρέπει να γνωρίζετε, ότι ερχόμαστε για εσάς!

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΖΩΑ”

(Πηγή: directaction.info)

Μετάφραση Traces of Fire

 

Σκύλος απελευθερώθηκε από την αιχμαλωσία του στην Ιταλία

Οι Απελευθερωτές έσπασαν την σχεδόν εγκαταλελειμμένη αποθήκη στο Βένετο, όπου για κάποιο χρονικό διάστημα ένας γέρος είχε ένα σκυλί σε άθλιες συνθήκες. Απελευθερώθηκε, έλαβε την απαραίτητη φροντίδα και δόθηκε σε μια οικογένεια που τον αγαπάει σαν παιδί. Επειδή δεν ήταν αρκετά ικανοποιημένος που βασάνιζε και κακοποιούσε αυτόν τον σκύλο, αυτός ο γέρος, μετά από κάποιους μήνες, έπιασε ένα ακόμα πλάσμα για να το αφήσει στη μοίρα του στην υπαίθρια χωματερή όπου μια στο τόσο γίνονται εμπορικές δραστηριότητες. Όλο αυτό το καιρό μόνος του, περιτριγυρισμένος από σάπιο νερό, σκουριασμένα μπολ, με μοναδικό του καταφύγιο ένα σάπιο ξύλινο σπίτι, η μόνη παρηγοριά του ήταν τα λίγα χάδια των λίγων ανθρώπων που περνούσαν από εκεί και παρακαλούσε με τα θλιμμένα μάτια του για τρυφερότητα.

Αυτό το μικρό πλάσμα απελευθερώθηκε, τώρα είναι ασφαλές, μακριά από τον πόνο και τη δυστυχία. Με τις πρώτες θεραπείες των κτηνιάτρων βρέθηκαν σοβαρά προβλήματα υγείας εξαιτίας της απόλυτης εγκατάλειψης στην οποία ήταν, και αμείλικτα θα πέθαινε σε λίγες εβδομάδες. Τώρα ξέρουμε που μένεις, για την επόμενη φορά. Έβαλες σε κίνδυνο τη ζωή ενός ζώου, αν δεν σου είναι πλέον ξεκάθαρο, δεν αξίζεις δίπλα σου ούτε ένα μυρμήγκι. Κανένα άλλο ζώο δεν θα πρέπει να περάσει τις πόρτες της περιουσίας σου, μην σπαταλάς ενέργεια στα τελευταία χρόνια ζωής σου, οι απελευθερωτές θα είναι πάντα έτοιμοι να αναλάβουν δράση, τόσο τη μέρα όσο και τη νύχτα, θεώρησε πως σε έχουμε προειδοποιήσει.

Αγόρασε ένα λούτρινο!

Perro liberado de su cautiverio en Italia.

Μετάφραση Traces of Fire

Haut-Valromey (Ain), Γαλλία – Εμπρηστική επίθεση σε σφαγείο (Ανάληψη ευθύνης)

Λάβαμε 12/10/18

Εκείνη τη νύχτα το φεγγάρι έφθινε και ήταν στο τρίτο του τέταρτο.
Μια ομάδα ατόμων, επιτίθεται σε ένα σφαγείο προκαλώντας του οκτώ εμπρησμούς, όπως επίσης και κάτω από οχήματα-και στο ίδιο το κτίριο -έχοντας  το προηγουμένως λεηλατήσει . Οι ηλεκτρικοί του μηχανισμοί κάηκαν από τη φωτιά και με αυτόν τον τρόπο καταστράφηκαν οι μηχανισμοί ψύξης και οι κάμερες ασφαλείας. Ένας μαύρος καπνός με έντονη οσμή εισβάλλει στον έναστρο ουρανό και ορμάει πάνω από το χωριό Hottones και πέριξ.

Θα θέλαμε να ξεκινήσουμε χαιρετίζοντας τις όλο και πιο πολυάριθμες επιθέσεις σε κρεοπωλεία που έχουν συμβεί από την αρχή της  χρονιάς. Αυτές οι δράσεις, μας αγγίζουν γιατί δεν μας έχουν βάλει σε ρόλο θεατριών-τών αλλά μας ώθησαν να δράσουμε . Θεωρούμε σημαντικό να μην αφήσουμε την καταστολή να μας σταματήσει και διαχέουμε την αδιαμεσολάβητη δράση.

Η αντισπισιστική δράση βιώνεται σε καθημερινό επίπεδο, σε σχέση με τα έμβια όντα που μας περιβάλλουν. Επίσης δεν μας ενδιαφέρει να ασκήσουμε κριτική πάνω στη δολοφονία τους ως μια αξία εξορισμού κακή, καθώς η ηθική καταδίκη μας φαίνεται αποκομμένη από την πραγματικότητα που βιώνεται. Μας ενδιέφερε πιο πολύ να επεκτείνουμε τον αντισπισισμό σε όλα τα έμβια όντα και να αρνηθούμε την διάκριση σε ευάλωτα όντα και τα υπόλοιπα. Η μαζική δενδροφύτευση ελάτων για την σανιδοποίηση, η εντατική κτηνοτροφία πουλερικών για την παραγωγή αυγών μας φαίνονται ισάξιες.

Δεν θέλουμε έναν βίγκαν καπιταλισμό ή ένα καπιταλισμό που σέβεται ζώα αλλά συνεχίζει να εκμεταλλεύεται άλλα είδη.

Θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν αποδεχόμαστε καμία κτηνοτροφία όσο καλοπροαίρετη κι αν είναι.

Αυτό μας υπενθυμίζει η εξημέρωση και το γεγονός ότι αντιμετωπίζουμε τη φύση γύρω μας σαν κάτι προς εκμετάλλευση, ακόμη κι αν είμαστε κομμάτι της και είναι κι αυτή κομμάτι δικό μας. Αποδεχόμενοι ότι είμαστε μέρος της φύσης ,έτσι αποδεχόμαστε την πολυπλοκότητα των σχέσεων αυτών ακόμα κι αν πρόκειται για ένα διασταυρούμενο βλέμμα αλεπούς, ο ήχος του τσεκουριού που βουλιάζει στο ξύλο, το ξερίζωμα άγριων καρπών κατά το ξημέρωμα , το σκαρφάλωμα σε ένα δέντρο, το κυνήγι εντόμων που πηγαίνουν στην τροφή μας ή που εισβάλλουν στα σπίτια, η σωματική ή λεκτική σύγκρουση με άλλους ανθρώπους.

Σφαγεία , κτηνοτροφία, φυλακές είναι εξίσου μέσα εγκλεισμού και υποταγής . Διεξάγοντας αυτή τη δράση μας συντρόφευσαν ανθρώπινα όντα και μη ανθρώπινα ,που δεν ήταν παρόντα είτε γιατί είναι έγκλειστα είτε απειλούνται με εγκλεισμό. Εκφράζοντας  την οργή μας σας έχουμε στην καρδιά μας .

Και μισούμε αυτόν τον κόσμο που μας αναγκάζει να επιλέξουμε ανάμεσα στο να σκοτώνουμε αγελάδες με την παθητικότητά μας  ή να ρισκάρουμε να τις σκοτώσουμε σε δράσεις σαμποτάζ . Στην πραγματικότητα ,από την στιγμή της επίθεσης στο σφαγείο που συνειδητοποιήσαμε τις έγκλειστες αγελάδες -ακόμα κι αν προσπαθήσουμε να ελαττώσουμε τους κινδύνους για εκείνες -οι πράξεις μας τις στρεσσαραν ή τις έκαναν να υποφέρουν. Όμως δεν θέλουμε να ξεχνάμε ότι οι πράξεις μας υπάρχει πιθανότητα να βλάψουν, αλλά η αδιαφορία σκοτώνει με κάθε βεβαιότητα .

Αυτή η δράση εγγράφεται σε μια σειρά επιθέσεων ονόματι “Στοπ στον Σπισισμό “. Όμως θεωρούμε σημαντικό να διευκρινίσουμε ότι ο στόχος μας είναι να επανατοποθετήσουμε τον αντισπισισμό μέσα σε μια σταθερή σύγκρουση με την εξουσία .

Αυτός ο κόσμος σκοτώνει τις κακές αγελάδες.

Για την προπαγάνδιση του χάους που αρνείται να επιλέξει ανάμεσα στην αγάπη και τη βία.

Λευκή Σελήνη,
Μαύρη αγέλη.

 

Αθήνα: Ανάληψη ευθύνης για σπασιματική σε γουναράδικο

Ξημερώματα Κυριακής 8ης Απριλίου, την ώρα της «ανάστασης του θεανθρώπου», επισκεφθήκαμε κατάστημα με γούνες και δέρμα στην οδό Ζωοδόχου Πηγής στη Νεάπολη. Πάνω στις τζαμαρίες του εκφράσαμε την άκρατη συμπάθεια που μας διακατέχει για το πρόσωπο και το επάγγελμα των ιδιοκτητών του.

Καθημερινά, χιλιάδες μη ανθρώπινα ζώα γεννιούνται και μεγαλώνουν σε συνθήκες αιχμαλωσίας, με μονο «προορισμό» την αξιοποίησή τους ως εμπόρευμα από την ανθρωπότητα. Χιλιάδες μη ανθρώπινα άτομα ζουν την κόλαση της απομύζησης των σωμάτων τους. Τροφή. Γούνες. Πειράματα. Βιασμοί. Όλα τα παραπάνω δε μας σοκάρουν. Αντιθέτως, μας θυμίζουν πως κάθε στιγμή που περνά είναι εμποτισμένη με πόνο, θάνατο και εγκλεισμό. Μας θυμίζουν πως κάθε στιγμή που περνά οφείλει να είναι και μια στιγμή πολεμου εναντια σ’ αυτόν τον εξουσιαστικό κόσμο του εμπορεύματος, του θεάματος, του κεφαλαίου και της επιβολής.

Η δράση μας αποτελεί μια μικρή συμβολή στον πόλεμο αυτό. Κάθε θρυμματισμένο τζαμι του γουναράδικου ας χαρίσει στους ιδιοκτήτες του ένα ελαφρύτερο πορτοφόλι και μια αφορμή αναστοχασμού πάνω στη μίζερη καθημερινότητά τους και την εκμετάλλευση που εμπορεύονται.

Μέχρι το άδειασμα και το γκρέμισμα
και του τελευταίου κελιού & κλουβιού

Πυρήνας Bill Rodgers
A.L.F.

(Πηγή: mpalothia.net)