Λίγα λόγια για τις ταραχές της 29ης Μάρτη

Γιασεμιά κι αμυγδαλιές ανθίζουν απ’ τα βόλια και τις πληγές στα κορμιά των πεσόντων αδερφών μας. Οι καρποί της αυτοδικίας κουρνιάζουν στα κλαδιά, έτοιμοι να θρέψουν τις άπληστες για ζωή. Απ’ το αίμα μέσα σταλάζει η πίκρα, γίνεται λίπασμα για την οργή. Οι πευκοβελόνες σωριάζονται και αγκαλιάζουν την τιμή να ζεις ως αρνητής της υποτέλειας. Τα κύματα ορθώνονται και αγκαλιάζουν την τιμή να πεθαίνεις πολεμώντας. Τα ύδατα ανταποκρίνονται στο κάλεσμα της σιωπής, γίνονται φωτιά, κι ένα βράδυ σαν την 29η Μάρτη ξεχύνονται λυτρωτικά. Είναι εκεί ακριβώς όπου οι νεκρές και οι νεκροί μας συντροφεύουν κάθε βήμα μας. Εκεί όπου ο Sebastian Oversluij, ο Λάμπρος Φούντας, ο Mauricio Morales, ο Σπύρος Δραβίλας, η Anna Campbell, ο Δημήτρης Αρμακόλας, ο Javier Recabarren, όλα τα συντρόφια μας που φύγανε, σαλεύουν απ’ τις φλόγες ψηλαφίζοντας το αιώνιο.

Τη νύχτα της 29ης Μάρτη 2019, στείλαμε λίγες φλόγες αλληλεγγύης στα συντρόφια μας στη Χιλή με αφορμή τη μέρα του Νεαρού Μαχητή. Βρεθήκαμε όλα μαζί, κρεμάσαμε πανό στην κεντρική πύλη του Πολυτεχνείου, συγκρουστήκαμε με τους μπάτσους για μερικές ώρες, επιτιθέμενα με μπουκάλια και πυροτεχνήματα. Φωκώσαμε ένα αμάξι* και επιτεθήκαμε στους πυροσβέστες που ήρθαν να το σβήσουν. Χαρήκαμε που μάθαμε ότι δυο μπάτσοι έφαγαν σφαίρες στις οδομαχίες που έλαβαν χώρα το ίδιο βράδυ στο Σαντιάγο. Θα είμαστε πάντα με τις περιθωριακές και τους κουκουλοφόρους που καταλαμβάνουν τους δρόμους στη Χιλή και παντού, για να επιτεθούν στους μπάτσους και να βάλουν φωτιά στην πόλη και τις αξίες που αντιπροσωπεύει. Να γίνουν όλες οι μέρες 29 Μάρτη.

*Παρά τα όσα λένε τα μήντια, η φωτιά δεν ήταν ατύχημα από χαζά παιδιά. Κάποια άτομα από εμάς χρησιμοποίησαν μικρούς εμπρηστικούς μηχανισμούς για να προκαλέσουν ανάφλεξη στο ντεπόζιτο. Το πράξαμε στη μνήμη της φίλης μας Anna που σκοτώθηκε πέρσυ πολεμώντας τις κρατικές δυνάμεις του τουρκικού στρατού. Τη θυμόμαστε, όχι ως μάρτυρα ή ηρωίδα, αλλά ως φίλη που, παρά τα ελαττώματά της, η σπίθα μέσα της μας οδήγησε σε αυτή τη στιγμή.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΧΙΛΗ

ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ-ΦΥΛΑΚΗ

κάποια χαζά παιδιά της ταραχής

Υ.Γ.1: Μη βρίζετε πουτάνες, γουρούνια και μουνιά.

Υ.Γ.2: Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στο Πολυτεχνείο και πέριξ, έγιναν 2 συλλήψεις. Στη βία της κρατικής καταστολής να απαντάμε με βία.

(Πηγή: athens.indymedia)

 

Some words on the riots of 29th of March

Jasmins and almond trees bloom from the bullet wounds and scars in the bodies of our fallen ones. The coming seeds of self-redress perch on the branches, ready to nourish those greedy-for-life. Drawn in blood; bitterness flows out, becomes fertilizer for the rage. The pine needles fall down embracing the honour of living as negator of servitude. Waves break, embracing the honour of dying fighting. Waters respond to the call of silence, they turn into fire, and a night like the 29th of March make a salutary spill-over. It’s exactly there that our dead friends accompany each of our step. It’s there that Sebastian Oversluij, Lambros Fountas, Mauricio Morales, Spiros Dravilas, Anna Campbell, Dimitris Armakolas, Javier Recabarren, all our comrades that left away, are bursting out of fire caressing eternity.

The night of the 29th of March 2019, we sent solidarity fire to our comrades in Chile, for the day of the Young Combatant. We all gathered, we hung a banner on the main entrance of Polytechnio, we clashed with the cops for some hours, attacking them with molotovs and fireworks; we set a car on fire*, and when the firefighters came they were also attacked. We are happy to hear that two cops were shot during the clashes on the same night in Santiago. We will always stand by the side of the delinquents and hooded ones who take the streets in Chile and everywhere to attack the cops and set the city and the values it represents on fire. Let’s make every day the 29th of March.

*Despite what the media may tell you, this fire was not the accident of stupid kids. Some individuals amongst us, used small incendiary devices to ignite the fuel tank. We did this in memory of our friend Anna who was killed last year fighting state forces of the Turkish Military. We remember her not as a martyr or hero but as a friend; flawed as she was, the fire of her spirit brought us to this moment.

FROM GREECE TO CHILE

FIRE TO THE PRISON-SOCIETY

some stupid riot kids

P.S.1: Stop using whores, pigs, pussies/cunts as insults.

P.S.2: During the riots in Polytechnio and around, there were 2 arrests. Let’s respond violently to the violence of the state opression.

(Source: athens.indymedia)

Συγκέντρωση ενάντια στην τσικνοπέμπτη

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Συγκέντρωση ενάντια στην τσικνοπέμπτη

28/02/2019 στις 13:00, στη Βαρβάκειο αγορά (επί της Αθηνάς)

ΣΚΑΤΑ ΣΕ ΕΘΝΟΣ/ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ/ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΙΑ

Δαμάλα Fera

(Πηγή: athens.indymedia)

Arrests and searches following a repressive operation against the anarchists in Trentino (Italy)

(Received 22/02/19)

Arrests and searches following a repressive operation against the anarchists in Trentino (Italy)

During the night and the morning of Tuesday, February 19, 2019, seven anarchists were arrested in various places in Trentino (Italy): Agnese, Giulio, Nico, Poza, Rupert, Sasha, Stecco. One person (Sasha) was placed under house arrest while all the others were imprisoned in various prisons. The main accusations are “subversive association for the purpose of terrorism and subversion of the democratic order” (article 270bis of the penal code) and “terrorist attack” (article 280 of the penal code), with reference to some direct actions that took place in Trentino during the last few years. Other offenses of which they are accused are: “interruption of public service”, “damage”, “sabotage of telematic devices”, “fire” and “transport of exploding material”. At the same time 50 searches were carried out, with about 150 policemen and carabinieri mobilized in the repressive operation (which was given the name “operation Renata”, apparently a name taken from the nickname given to a car used by some comrades). The investigations were conducted by Digos (state police) and ROS (carabinieri). On the same day of the arrests, a press conference took place in Rome, organized by anti-terrorism. It is clear the attempt to hit the anarchist presence in Trentino, pigeonholing and describing the relations between anarchist comrades within a phantom “subversive association” (with leaders, gregari, cashiers, responsible, “covi”, etc.), an accusation trying to distribute as many years as possible in prison.

It is probable that soon the comrades will be transferred to other prisons (therefore the addresses will change). Below are the latest updated addresses.

Revolutionary solidarity with the imprisoned anarchists!

Giulio:
Giulio Berdusco
Casa Circondariale di Udine
Via Paluzza 77
33028 Tolmezzo (UD)
Italia [Italy]

Rupert:
Roberto Bottamedi
Casa Circondariale di Brescia Canton Mombello
Via Spalto S. Marco 20
25100 Brescia (BS)
Italia [Italy]

Nico:
Nicola Briganti
Casa Circondariale di Verona Montorio
Via S. Michele 15
37131 Verona (VR)
Italia [Italy]

Stecco:
Luca Dolce
Casa Circondariale di Udine
Via Paluzza 77
33028 Tolmezzo (UD)
Italia [Italy]

Poza:
Andrea Parolari
Casa Circondariale di Vicenza
Via Basilio Dalla Scola 150
36100 Vicenza (VI)
Italia [Italy]

Agnese:
Agnese Trentin
Casa di Reclusione Verziano
Via Flero 157
25125 Brescia (BS)
Italia [Italy]

***

Χανιά: Ανάρτηση πανό για τον απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου

(Λάβαμε 7/2/19)

Χανιά: Χθές 6/2/2019 αναρτήσαμε πανό σε κεντρικό σημείο της πόλης στον σύντροφο Σπύρο κράτα γερά τσακάλι.

ΥΓ ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ.

Ζητώ η αναρχία.

Αναρχική Συνέλευση Λυσσασμένοι λύκοι.

Σαντιάγο, Χιλή: Πυρπολημένο φορτηγό για τον Μαύρο Δεκέμβρη από τους Incendiaries Complicit in Sabotage FAI-FRI

(Λάβαμε 29/12/18)

Ο Μαύρος Δεκέμβρης σημαίνει δράση και μνήμη, και όπως κάθε πρωτοβουλία για άμεση επίθεση, ζωντανεύει και συνεχίζει όταν υπάρχει θέληση να περάσουμε από τα λόγια στην πράξη – να σπάσουμε την κανονικότητα της καπιταλιστικής κοινωνικής κανονικότητας και την άνεση της αστικής ζωής.

Πάντα σε ετοιμότητα για δράση, απελευθερώνουμε τον εαυτό μας από τον καταναλωτικό πυρετό και τα πρότυπα συμπεριφοράς που επιβάλλονται από την κοινωνική τάξη με τις παραδόσεις του τέλους του έτους. Και έτσι, με το σχεδιασμό, την πονηριά και με ορισμένες προφυλάξεις, η αναρχική επίθεση δεν σταματά ποτέ.

Γι’ αυτό το λόγο στις 28 Δεκεμβρίου πυρπολήσαμε ένα φορτηγό στην πόλη Σαντιάγο, σε ένα προάστιο της λεγόμενης «μεσαίας τάξης». Η δράση αναφέρθηκε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τώρα μπορούμε να επιβεβαιώσουμε: δεν ήταν βραχυκύκλωμα, ήταν σκόπιμη πυρκαγιά που έκαναν τα αναρχικά χέρια στη μέση της νύχτας στους δρόμους της αηδιαστικής πόλης τους.

Βάζοντας φωτιά σε ένα φορτηγό επιτίθεσαι στις μεγάλες μηχανές και δομές που συμβάλλουν στην καταστροφή της γης, βάζεις φωτιά στις ιδέες της προόδου και του πολιτισμού. Είναι η συμβολή μας στη συνεχή αναστάτωση ενάντια στο έργο IIRSA-COSIPLAN και στη κατασκευή χιλιάδων χιλιομέτρων δρόμου που καταστρέφουν τα οικοσυστήματα για να διευκολύνουν τη διέλευση φορτηγών γεμάτα εμπορεύματα και να επιταχύνουν την πρόοδο της πόλης που μολύνει τη ζωή μας.

Με το κάψιμο ενός φορτηγού, στέλνουμε επίσης σήματα καπνού σαμποτάζ σε αλληλεγγύη με την εξέγερση στο Mapuche και στον αγώνα τους για αυτονομία και έδαφος. Επειδή το αίμα του Camilo Catrillanca αναφλέγει την εξέγερση ενάντια στον κοινό μας εχθρό που είναι το κράτος και το κεφάλαιο.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη αυτής της δράσης ως μέρος της Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας, εργαλείο για μια διεθνή επικοινωνία μεταξύ των αντιεξουσιαστών μέσω της άμεσης επίθεσης, στέλνοντας χαιρετισμούς με τη φωτιά σε κάθε πυρήνα και κάθε ατομικότητα που επιδιώκει την καταστροφική δράση ενάντια στον πολιτισμό και την τεχνολογία, τις δομές του και τους ανθρώπους που ευθύνονται άμεσα για την καταπίεση.

Με τη δράση μας αγκαλιάζουμε τους συντρόφους Juan Aliste, Marcelo Villaroel, Joaquin García και Sol Vergara. Facundo Jones Huala, τον μαχητικό Celestino Cordova και όλους τους αδερφούς και αδερφές που αντιστέκονται στις φυλακές και τις κοινότητες, στους συντρόφους της Αργεντινής που παραμένουν αξιοπρεπείς εντός και εκτός της φυλακής μετά την πρόσφατη κατασταλτική επιχείρηση του Νοεμβρίου· τον Alfredo Cospito, τον Nicola Gai και όλους τους συντρόφους που βρίσκονται στη φυλακή και αντιμετωπίζουν δίκες στην Ιταλία, την συντρόφισσα Lisa στην Ισπανία. Τον Ντίνο Γιαγτζόγλου, τους συντρόφους της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, την Άγγελικη Σπυροπούλου, και όλους τους φυλακισμένους συντρόφους στην Ελλάδα και σε όλους όσους βρίσκονται στις ΗΠΑ, τη Γαλλία, τη Βραζιλία, την Ινδονησία, τη Γερμανία, την Ισπανία, τη Ρωσία και ολόκληρο τον κόσμο που συνεχίζουν να παλεύουν εναντίον όλων των μορφών κυριαρχίας.

ΑΠΟ ΤΗ ΧΙΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΜΕ ΤΟΝ SEBASTIÁN OVERSLUIJ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟ ΣΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ  ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

Incendiaries Complicit in Sabotage – Informal Anarchist Federation / International Revolutionary Front (FAI-FRI)

Μετάφραση Traces of Fire

 

 

Santiago, Chile: Truck Torched for Black December by Incendiaries Complicit in Sabotage FAI-FRI

Black December means action and memory, and, like any initiative of direct attack, it comes to life and continues when there is a will to go from words to deed – to break with the normality of the capitalist social routine and the comfort of civic life.

Always prepared for action, we liberate ourselves from the consumerist fever and the behavioral patterns imposed by the social order with its end of year traditions. And so, with planning, cunning and certain precautions, the anarchist attack never stops.

That’s why at dawn on December 28th we set fire to a truck in the city of Santiago, in a suburb of the so-called ‘middle class’. The action was reported by the media and now we can confirm: it wasn’t a short circuit, it was an intentional fire wrought by anarchic hands during the middle of the night in the streets of their disgusting city.

Setting fire to a truck is attacking the mega-machines and structures that contribute to the devastation of the Earth, it is setting fire to the ideas of progress and civilization, it is our contribution to the ongoing agitation against the IIRSA-COSIPLAN project and the construction of thousands of kilometers of roads that destroy eco-systems to facilitate the transit of trucks full of merchandise and accelerate the advance of the city that contaminates our life.

By burning a truck we also sent smoke signals of sabotage in solidarity with the Mapuche rebellion and their struggle for autonomy and territory. Because the blood of Camilo Catrillanca ignites the insurrection against our common enemy which is the State and capital.

We claim this action as part of the Informal Anarchist Federation, a tool for international communication between anti-authoritarians via direct attack, greeting with fire each cell and individual that seeks destructive action against civilization and technology, its structures and the people directly responsible for oppression.

With our action we embrace the comrades Juan Aliste, Marcelo Villaroel, Joaquin García and Sol Vergara; Facundo Jones Huala, the machi Celestino Cordova and all the peñis and lamgen who resist in the prisons and communities, to the comrades in Argentina who remain dignified inside and outside the prison following the recent repressive operation in November; Alfredo Cospito, Nicola Gai and all the comrades in prison and facing trials in Italy, to comrade Lisa in Spain; to Dinos Yagtzoglou, the comrades of the Conspiracy of Cells of Fire, Angeliki Spyropoulous, and all the imprisoned comrades in Greece and to all those in the USA, France, Brazil, Indonesia, Germany, Spain, Russia and the entire world who continue to fight against all forms of domination.

FROM CHILE TO GREECE, WITH SEBASTIÁN OVERSLUIJ AND ALEXIS GRIGOROPOULOUS IN OUR MEMORIES
FOR THE MULTIPLICATION OF ATTACKS AGAINST POWER
FOR TOTAL LIBERATION

Incendiaries Complicit in Sabotage – Informal Anarchist Federation / International Revolutionary Front (FAI-FRI)

(Translated into English for Mpalothia by Anarchists Worldwide)

(Chile) Incendio de camión por un Diciembre Negro.

(Recibido el 28/12/2018)

Incendiar un camión es atacar las mega-máquinas y estructuras que
contribuyen a la devastación de la Tierra, es prender fuego a la idea de
progreso y civilización, es nuestra contribución a la agitación contra
el proyecto IIRSA-COSIPLAN y la construcción de miles de kilómetros de
carreteras que destruyen eco-sistemas para facilitar el tránsito de
camiones llenos de mercancías y acelerar el avance de la urbe que
contamina nuestra vida.

Incendiando un camión enviamos también señales de humo a través del
sabotaje en solidaridad con la rebelión mapuche y su lucha por autonomía
y territorio. Porque la sangre de Camilo Catriallanca inflama la
insurrección contra el enemigo común que es el Estado y el capital.

Reivindicamos esta acción como parte de la Federación Anarquista
Informal, herramienta para la comunicación internacional entre
antiautoritarixs a través del ataque directo, saludando con fuego a cada
célula e individux que pasa a la acción destructora contra la
civilización, la tecnología, las estructuras y personas responsables de
la opresión.

Abrazamos con nuestra acción a lxs compañerxs Juan Aliste, Marcelo
Villarroel, Joaquin García y Sol Vergara; a Facundo Jones Huala, el
machi Celestino Cordova y todos los peñis y lamgen que resisten en las
prisiones y comunidades; a lxs compañerxs de Argentina que permanecen
dignxs dentro y fuera de las cárceles luego de la reciente operación
represiva de noviembre; a Alfredo Cospito, Nicola Gai y todxs los compas
en prisión y juicios en Italia; a la compañera Lisa en España; a Dinos
Yagtzoglou, lxs compañerxs de Conspiración de Células del Fuego,
Angeliki Spyropoulou, a lxs demás compañerxs prisionerxs en Grecia y a
todxs aquellxs que en USA, Francia, Brasil, Indonesia, Alemania, España,
Rusia y todo el mundo continuan luchando contra toda forma de
dominación.

DESDE CHILE HASTA GRECIA, CON SEBASTIÁN OVERSLUIJ Y ALEXIS
GRIGOROPOULOUS EN LA MEMORIA
POR LA MULTIPLICACIÓN DE LOS ATAQUES CONTRA EL PODER
POR LA LIBERACIÒN TOTAL

Complicidades Incendiariarias por el Sabotaje – Federación Anarquista
Informal / Frente Revolucionario Internacional (FAI/FRI).

Link desde la prensa:
https://www.biobiochile.cl/noticias/nacional/region-metropolitana/2018/12/28/pdi-indagara-posible-quema-de-camion-en-la-cisterna.shtml

ATENAS, GRECIA: REIVINDICACIÓN POR ATAQUES EN ILISIA Y KOLONAKI

En el momento en que te das cuenta de que la “escoria”, los suicidas y los asesinados de este mundo son las figuras más vivas, más vívidas de él, ese es el punto en que te das cuenta de su construcción estructural de valores y su violencia. Hemos sido destruidos muchas veces por la frialdad en los ojos de las personas que nos rodean, hemos sido destruidos lenta y brutalmente mientras experimentábamos la muerte cotidiana. Desde el tiempo muerto del trabajo asalariado, la aspiración de cada actividad, desde la automatización de la producción, el congelamiento de las miradas sin pasión hacia el dolor, desde la miserable supervivencia, los gritos de lo desconocido en el espejo, hasta nuestra transformación en datos cuantitativos para la biotecnología moderna, a la depresión psicológica y la tristeza que cierra totalmente las ventanas del placer, del juego, de la interacción social genuina. Se crea todo un complejo autoritario, que reproduce la muerte, reproduce la autoridad de la economía, del estado, del patriarcado, de la nación, reproduciendo los valores de sumisión, de encierro, de superioridad social, de normas y estigmas que producen.

Durante la madrugada del martes 6 de noviembre, atacamos de golpe al Tahidromiko Tamieftirio de Eurobank, en la calle Afxentiou en Ilisia, destruyendo cámaras, rompiendo todas las ventanas y el cajero automático.

Además, durante la madrugada del domingo 11 de noviembre, atacamos de manera exitosa una joyería en Kolonaki, en la esquina de las calles Skoufa y Massalias, rompiendo las ventanas y la entrada de la tienda.

Todas esas gemas y joyas de oro que no estaban destinadas a ninguno de nosotrxs se expusieron a la noche del centro metropolitano. Nos recordaron la exposición que sentimos cuando caminamos solos en las calles, nos recordaron la exposición que cada uno de nosotros siente hacia las cosas sociales y no. Eso es para todxs ustedes: padres, jefes, proxenetas, griegxs y a su gente. Recolectamos nuestros dolores, nuestras limitaciones, nuestros enojos, nuestras quejas, nuestros deseos sexuales, y aquí estamos; nos regocijamos. Ojalá el momento siempre fuera tan poco importante, pero al mismo tiempo tan importante como lo fue durante el momento en que las ventanas del banco se rompieron de manera armónica y caótica. Nosotrxs sincronizamos el uno para el otro para recuperar algunos segundos de vida. Retomemos nuestra diversión, aunque sea un poco, por esas manos que nos fueron dadas vigorosamente, por esas miradas que aún nos cazan, por esos escritorios de la universidad y las horas de trabajo que nos succionan, por estas faldas que nos gustaría, nos gusta vestir, pero nunca nos atrevimos a hacerlo, por nuestros pensamientos pervertidos, por nuestros deseos en espera, por nuestros valores no expresados.

Vivimos repetidamente el día de la marmota, en el desagradable olor de la cuneta metropolitana que nos absorbe y nos arroja como máquinas, con roles, con ejecuciones de los que nos infligieron desde el día en que nacimos. Y, de acuerdo con las normas éticas, elegimos la sumisión total a los ladridos agresivos de los dominantes de este mundo. Con algunas excepciones, las elecciones de quienes se enfrentaron contra la dominación, la violencia y la muerte. Como punto de refuerzo de la lucha antiautoritaria, nos gustaría mencionar algunas fallas de la guerra social, dedicándoles las líneas superiores y la acción presente.No para honrarlos como tótems sagrados, como recuerdos intocables, solo como simeología histórica, sino como ágiles guerrerxs vivxs, como detonadores de la duda social y personal, como puntos de aumento y expansión de la conciencia insurreccional, como punto de partida de la creación y vinculación de las relaciones, y también como producción de formas y contenidos radicales.

– Alexis Grigoropoulos, cayó muerto por una bala de un policía en Exarchia, el 6 de diciembre de 2008.
– Sebastian Oversluij, muerto por las balas de un guardia de seguridad durante un robo a un banco en Chile, el 11 de diciembre de 2013.
– Zack Kostopoulos / Zackie Oh, asesinado por una multitud de jefes, jefes de hogar griegos y policías, el 21 de septiembre de 2018.
– Mikhail Zhlobitskiy, quien terminó su vida en un atentado con bomba en las Agencias Secretas de Rusia (FSB), el 31 de octubre de 2018.

Ps: Compañero Dimitris, que tenga un buen viaje. Vivirás para siempre en nuestras luchas.

TRADUCCIÓN: INSTINTO SALVAJE

Vegan Means Attack: Fomenting A Wildfire Against Speciesism and Moral Anthropocentrism

From back cover:

“There is a war to be waged against society, alongside the non-human animals who refuse domesticated subservience, and who are evicted from their homes due to mass deforestation, human development and technology. Veganism burdened by the millstone of liberalism, fails to critically acknowledge capitalist, industrial civilization itself as the massified, embodiment of anthropocentric domination. Anarchism that fails to challenge speciesism on an individual level reproduces the internalized authoritarian values of human domination. Since speciesism is pervasive in society, it is insulated and well preserved by a comforting normalization – a normalization that aids cultural indoctrination and apathy. Confrontation is necessary in unsettling the socially established comforts and moral order of non-human animal domination.”

Vegan Means Attack pdf

(Source: warzonedistro.noblogs.org)