Tag Archives: Καλέσματα

Διεθνής εβδομάδα αλληλεγγύης με την εξέγερση στη Χιλή

24 ΟΚΤΩΒΡΗ ΩΣ 1 ΝΟΕΜΒΡΗ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗ ΧΙΛΗ

“Μακριά από ειδικούς της αλληλεγγύης οι οποίοι τη μετατρέπουν σε μια φαρσοκωμωδία ανθρωπισμού και θυματοποίησης ακρωτηριάζοντας όλα μας τα μαχητικά χαρακτηριστικά, η αναρχική αλληλεγγύη δε χωρά σε κανόνες ή αλάνθαστες συνταγές.

Η ουσία της αλληλεγγύης είναι η συνέχεια κι η όξυνση της αναρχικής επίθεσης με κάθε μέσο, από μια ιερόσυλη κι επιθετική αφίσα μέχρι μια δράση με εκρηκτικά ή πυροβολισμούς ενάντια στους στυλοβάτες του υπάρχοντος.

Η αλληλεγγύη διαχέει το ηχηρό μήνυμα πως όλα συνεχίζονται και, όπως έχουν ήδη πει και άλλα συντρόφια πριν από εμάς: Η αλληλεγγύη αναμεταξύ αναρχικών δεν είναι μόνο λόγια…

Τα νέα για την εξέγερση στην περιοχή που κυριαρχείται απ’ το Κράτος της Χιλής έχουν ταξιδέψει σ’ αυτόν τον παγκοσμιοποιημένο κόσμο, όχι μόνο απ’ την προηγούμενη Παρασκευή 18 Οκτώβρη και τη στρατιωτική παρουσία στους δρόμους με την αντίστοιχη απαγόρευση κυκλοφορίας, αλλά επίσης κι απ’ τη συνεχή έμπρακτη εφαρμογή των όσων οι αναρχικές κι οι αναρχικοί έχουν κατορθώσει να επωμίζονται ανά τα χρόνια, στέκοντας αμετανόητες κι αμετανόητοι μπρος στις μακροχρόνιες καταδίκες, ακόμα και στον θάνατο συντρόφων και συντροφισσών σε επιθετικές ενέργειες.

Σήμερα η δημοκρατία δείχνει το πρόσωπό της χωρίς προκάλυμμα, τούτο το πρόσωπο που κάνει τους εγκλείστους και τους πληθυσμούς να υποφέρουν καθημερινά, το πρόσωπο του βασανιστηρίου, του βιασμού και του θανάτου που καραδοκεί στη γωνιά, σήμερα το Κράτος επεκτείνει κι εξαπολύει εντολές στα τσιράκια του, η αστυνομία κι ο στρατός οφείλουν να εκπληρώσουν τον ρόλο για τον οποίον προγραμματίστηκαν, ωμά πλέον, και η εξέγερση αποκρίνεται με αξιοπρέπεια, πετρίδια, εμπρηστικούς μηχανισμούς, λεηλασίες και πρωταρχικές ειδήσεις για ένοπλες επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα.

Έξω απ’ την περιοχή αυτή, αισθανόμαστε τον αέρα της εξέγερσης να μας καλεί σε αλληλέγγυα δράση με τα όπλα που ξέρουμε να κατασκευάζουμε, με την επίθεση με κάθε ευφάνταστο τρόπο, και με την πεποίθηση πως ο κοινωνικός πόλεμος υπερβαίνει κάθε σύνορο, υλικό ή πνευματικό.

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΙΝΤΙΑΚΟ ΦΡΑΧΤΗ!

ΝΑ ΔΙΑΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΔΙΕΘΝΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.

Πηγή: https://actforfree.nostate.net/?p=35258

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

Ενημέρωση για καταδρομικές επιθέσεις και συγκρούσεις με μπάτσους επί της Πατησιών

Εδώ και δύο περίπου εβδομάδες οι καταπιεσμένοι της Χιλής έχουν ξεχυθεί και καταλάβει τους δρόμους της χώρας, πραγματοποιώντας πολύμορφες επιθέσεις σε μονάδες καταστολής, κρατικές δομές και επιχειρήσεις. Η απάντηση του κράτους στις εξεγερτικές τους διαθέσεις αν και περιείχε δεκάδες θανάτους και βιασμούς, χιλιάδες τραυματισμένους και συλληφθέντες δεν μπορεί ούτε κατά διάνοια να πτοήσει το μένος των εξεγερμένων.

Σήμερα 30 Οκτωβρίου στη 13:00, στο πλαίσιο της διεθνούς εβδομάδας δράσεων αλληλεγγύης στον εξεγερμένο λαό της Χιλής, σπάσαμε τις προσόψεις ενός καταστήματος ΕΛΤΑ, μιας τράπεζας Πειραιώς και της “βιτρίνας” εξαναγκαστικής πορνείας γυναικών, “Χωριάτικο”. Κόψαμε την κυκλοφορία με αναμμένους κάδους στα δύο ρεύματα της Πατησίων -γεμίζοντας τον δρόμο με εκατοντάδες τρικάκια- επιδιώκοντας την σύγκρουση με τους μπάτσους. Η συμπλοκή με τα κρατικά σκουπίδια κράτησε για αρκετή ώρα κατά την οποία έκαναν την εμφάνιση τους ματ και κάποιοι ταχύτατοι στο τρέξιμο διάδες. Το ροζ είναι από τα αγαπημένα μας χρώματα. Ελπίζουμε να αρέσει εξίσου και στους ματατζήδες μιας που θα αναγκαστούν να γυρίσουν στη γαδά με ροζ στολή.

Χρησιμοποιήσαμε το πανεπιστημιακό ίδρυμα της ΑΣΟΕΕ σαν ορμητήριο, με τον ίδιο τρόπο που έχουν επιλέξει πολλές φορές οι Χιλιανοί σύντροφοι να ξεκινήσουν τις επιθέσεις τους προς αστυνομικές δυνάμεις. Αντιλαμβανόμαστε τα πανεπιστημιακά ιδρύματα όχι σαν ακαδημαϊκά άσυλα αλλά σαν καταφύγια κάθε λογής καταπιεσμένων, πεδίο οργάνωσης εξεγερμένων και ορμητήριο επιθετικών ενεργειών. Ο καλύτερος τρόπος για να εκφραστεί η αλληλεγγύη είναι η πραγματοποίηση επιθετικών δράσεων. Δεν θέλουμε να αναλωθούμε σε μακροσκελείς αναλύσεις επί αναλύσεων. Έτσι κι αλλιώς ακούμε τους συντρόφους μας από μακριά να οργανώνονται και να επιτίθενται. Δεν θα πούμε λέξη παραπάνω. Αφήνουμε αυτούς και τις φωτιές τους να μιλήσουν και για μας.

Για κάθε εξεγερμένη ψυχή, δεκάδες πέτρες στα κεφάλια των μπάτσων

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΧΙΛΗ ΣΤΕΙΛΤΕ ΚΑΘΕ ΜΠΑΤΣΟ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ

Αναρχικοί/ές

(Πηγή: athens.indymedia.org)

Διεθνές κάλεσμα για αγκιτάτσια και δράση: Για την επιθετική μνήμη και ένα Μαύρο Μάη στη μνήμη του Μαουρίσιο Μοράλες

Δ

Διεθνές κάλεσμα για αγκιτάτσια και δράση: Για την επιθετική μνήμη και ένα Μαύρο Μάη στη μνήμη του Μαουρίσιο Μοράλες

“Θα αναζητήσω με κίνδυνο της ζωής μου, την καλύτερη, την αυθεντική ελευθερία…”

Mauricio Morales

Πριν από 10 χρόνια, στις 22 Μαϊου 2009, ο εκρηκτικός μηχανισμός που μετέφερε ο αναρχικός σύντροφος Μαουρίσιο Μοράλες εξερράγη κατά λάθος πριν τοποθετηθεί στη Σχολή Χωροφυλακής, στο Σαντιάγο της Χιλής, αγγίζοντας τις μαύρες καρδιές. Έκανε αυτό το θεσμό και εκείνους που τον αποτελούν ορατούς ως στόχο επίθεσης, δημιουργώντας έτσι μια στενή σχέση μεταξύ της αλληλεγγύης με τους κρατούμενους και της δράσης. Αλλά εκείνη την ώρα ο εχθρός δεν δέχτηκε το χτύπημα, αυτή τη φορά ο κρότος δεν ταρακούνησε την υποδομή των δεσμοφυλάκων, αυτή τη φορά η ισχυρή έκρηξη πήρε τη ζωή του Μάουρι εκείνο το ξημέρωμα.

Γρήγορα, τα διάφορα αρπακτικά της αστυνομίας, των εισαγγελέων, των δημοσιογράφων και των υπουργών ήρθαν να σκυλέψουν και να καταβροχθίσουν το αίμα και το σώμα του Μάουρι. Σε αυτή τη συγκυρία, ο θάνατος ενός αναρχικού ήταν η αφορμή για την ανάπτυξη νέας ώθησης στο κυνήγι ενάντια στα αντιεξουσιαστικά περιβάλλοντα.

Από τότε η μνήμη έχει διασχίσει διαφορετικά μονοπάτια, σε διάφορες γλώσσες, ηπείρους, από το δρόμο, στο λόγο, στις δράσεις και τη φωτιά. Η μνήμη του παρέμεινε ζωντανή μέσα στην πολύμορφη δράση που μας κρατάει ενωμένους με τους νεκρούς μας. Είναι με αυτές τις χειρονομίες που ο μηχανισμός της λήθης, της σιωπής και της μετάνοιας δεχόταν συνεχώς επιθέσεις και σαμποτάζ, προστατεύοντας την απόφαση του συντρόφου Μαουρίσιο Μοράλες από το να χαθεί στο χρόνο ή στη δίνη της υπερπληροφόρησης.

Έχουν περάσει 10 χρόνια. Είναι αλήθεια ότι κάποιες φορές μοιάζει σαν μια αιωνιότητα και κάποιες φορές είναι απλώς μερικά δευτερόλεπτα. Σήμερα επιστρέφουμε σθεναρά στην κίνηση που μονιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, επιδιώκοντας να εμπνεύσουμε νέες ενέργειες και να τις μετασχηματίσουμε σε έναν εξαιρετικό λόγο για να οξύνουμε τις αρνήσεις μας σε αυτόν τον κόσμο: Η μνήμη σήμερα όπως και χτες είναι επίθεση. Δεν επιδιώκουμε να συνεργαστούμε για να επιτείνουμε μια μακρινή, θεαματική και υπερηρωική εικόνα του συντρόφου∙ όπως πάντα, ο Μάουρι ήταν ένας από εκείνους που απέρριψαν αυτόν τον κόσμο, ένας σύντροφος, όχι ένα είδωλο, που, χρησιμοποιώντας την ευφυΐα και τη θέληση του, από τη σύγκρουση με αυτή την επιβεβλημένη πραγματικότητα αποφάσισε να αναλάβει δράση. Εκείνη τη νύχτα θα μπορούσε να είναι αυτός ή κάποιος άλλος σύντροφος που αποφάσισε να οπλιστεί με τις αρνήσεις του.

Υψώνουμε μια αναρχική και εικονοκλαστική μνήμη που μακριά από την αναζήτηση της συνεχούς επανεπιβεβαίωσης ή τον πικρό διαξιφισμό πάνω στην ιδιοκτησία της μνήμης, κατευθύνεται επιθετικά εναντίον αυτού του κόσμου.

Καλούμε τους διάφορους συντρόφους διάσπαρτους ανά τον κόσμο, την πάντα μειοψηφική τάση, που επιδιώκει την καταστροφή όσων μας κάνουν σκλάβους, τα ανήσυχα μυαλά να συμβάλλουν σε μια μνήμη της δράσης ενάντια στην κυριαρχία. Αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξη μιας διπλής διάστασης σε αυτόν το Μάιο, από τη μία το πρόσχημα για αναρχική μάχη και από την άλλη την ειλικρινή θλίψη για την απώλεια ενός αγαπημένου συντρόφου. Πιστεύουμε ότι με συμπληρωματικό τρόπο μπορούμε να πολλαπλασιάσουμε και να αναπαράγουμε τις κινήσεις μνήμης: Δραστηριότητες, δημοσιεύσεις, τοιχογραφίες, δράσεις, φωτιές, οδομαχίες. Όλα πιάνουν, επειδή τίποτα δεν περισσεύει.

Το κάλεσμα είναι για να πάρουμε πίσω ό,τι δεν έχει μείνει ποτέ πίσω, δίνοντας ζωή σε αυτή τη συνέχιση της πρακτικής στο τρέχον σενάριο, συνεισφέροντας έτσι ώστε οι θάνατοί μας να παραμένουν επικίνδυνοι στα αυτιά των ισχυρών, αδύνατο να αφομοιωθούν από τους «προοδευτικούς πολίτες», απομακρύνοντάς μας και απορρίπτοντας κάθε θυματοποιητική έκφραση που επιδιώκει να πλασάρει μια παραμορφωμένη εικόνα του συντρόφου.

Αυτά τα λόγια είναι ένα κάλεσμα για δράση και προπαγάνδα, για να πολλαπλασιάσουμε τις χειρονομίες ενάντια στην Εξουσία, κινήσεις που καταστρέφουν την πόρτα της λησμονιάς που προσπαθεί να επιβληθεί στον Μάουρι, αλλά είναι επίσης μια πρόσκληση για να ενισχύσουμε τις ικανότητές μας, να πολλαπλασιάσουμε τις αναφορές μνήμης, να αναπαράγουμε τη μάχη και να γεννήσουμε ένα σύγχρονο αγώνα κατά της κυριαρχίας.

Στα 10 χρόνια: Για την επιθετική μνήμη και ένα μαύρο Μάη στη μνήμη του Mauricio Morales.

Η μαύρη μνήμη μας θα συνεχίσει να αντηχεί στις διαρρήξεις αυτής της πολύτιμης κοινωνικής ειρήνης.

Τίποτα δεν έχει τελειώσει, όλα συνεχίζονται!

Η μνήμη είναι επίθεση.

-2019-

(Πηγή: athens.indymedia.org)