Tag Archives: FAI/IRF

Greece: Responsibility claim for 6 coordinated incendiary attacks by CCF – Incendiary Destabilization Outbreaks / FAI-IRF

WE ARE THE ONES WHO WILL BRING THE CURTAIN DOWN

We claim responsibility for the 6 following arson attacks.

– A bank at Petralona a few streetss next to the consumer neighborhood of Gazi.
– The security agency FALCON at the main and busy Kifisias Avenue, which is being advertised by the journalistic trash of the television.
– A post office Savings Bank at the seemingly police state Aleksandra’s Avenue.
– 3 diplomatic corps vehicles

Cities are history‘s theatre. They are the places where life performs disciplined social roles, played by law abiding citizens or happy slaves in the reflection of digital communication displays’ and storefronts of consumption, while walking predetermined paths from wage-slavery to paid entertainment. Each move we make is controlled by the vigilant eyes of thousands of cameras on the streets, roadblocks by uniformed police and cops’ motor patrols.

In the current conditions of economic crisis, the only currency with a constant value is the currency of fear in the hands of authority. The fear that nothing can change, that we are few and that prison is lurking for those who dare to question authority’s orders. However life is running fast and cannot wait for those who are afraid to live. LOOK FEAR IN THE FACE AND FEAR WILL FLINCH AND LEAVE.

We must turn the cities into battlefields and the nights into our allies in urban guerilla surprise attacks. We must lay mines of fire in all the symbols of this world that keeps us imprisoned. We know that burning a bank or setting an official state car on fire is not sufficient; however the real power of illegal anarchist actions is that they are like spare keys. Spare keys that release people’s strength of rebellion, the strength to strike authority and live dangerously free. This is why we create small militant groups ready for action, here and now. We can’t wait for the soulless crowd; we can’t seek after proletarians that are asking only for a better salary. We are not shepherds for the masses of people to follow, nor are we gravediggers for those who have buried their lives into silence.

Through self-organization and informal coordination, we create a legacy of deeds in this fight against this authority of entrapment, breaking the pace of the legal order. These difficult times cannot break our beliefs in any way; on the contrary they become more acute, they reignite. We blend our hatred with conscience and dignity and when this mixture binds, it will poison and destroy the body of every prosecutor, every journalist, every cop, every security guard, every snitch, all kinds of henchmen and peaceful citizens and in general all the garbage that forms this sterilized society of security. The settled will never abandon their commodities and choose the road to rebellion; of that we are well aware. Fear of social rejection leads to inaction and conservative anarchist practices which are confined within the “internal” movement. Our means are purely illegal and we are not willing to make them more “social” and therefore acceptable, as much as the left or right wing stewards of power and the sympathizers-supporters of the movement are trying to convince us.

We became what we dreamt since we were children, ANARCHISTS OF THE DEED that don’t sleep at night and all we care for is to set your nights on fire and ruin your party by destabilizing on a regular basis the metropolitan normality. We are the ones that dare to risk where punishment and incarceration is lurking, deconstructing fear in all its aspects. Because in the end anarchy is in our hearts, in our minds, in every drop of blood that runs through our veins, in our illegal actions far away from your bourgeois morals and cleanness. Maybe you can sometimes imprison our bodies but you can never imprison our anarchist beliefs that will always find fertile ground against every form of authority. Besides, our continuous attacks are the most undisputed evidence.

We live in time of war and we know that well. Real solidarity to our imprisoned comrades is one of the most powerful weapons in this social war that is unfortunately being deprived of its meaning. We must make it clear that the anarchist action and assault can only be realized through solidarity. Our solidarity is not a result of mercy or philanthropic, leftist sentimentality. In the eyes of our comrades we can see ourselves, since we chose to be on the field of illegality and the urban guerilla anarchist action.

And if we have losses and imprisoned comrades in this battle, the anarchist cells are like Hydra. For every arrest, new comrades will throw themselves in the battlefield, for every arrest an incendiary device will shimmer right before the ignition. And this fire will last forever… creating anarchy inside anarchy.

Because as we said at the beginning, life is giving a sick performance while the director is setting the scene, lining up everyone to his own interest; with the actors playing their part literally and the passive audience that is either watching absorbed or whistling indifferently and watching silently when bored. However in this theatre, some of us didn’t accept the predetermined parts that have been given to us, we are the ones that will sabotage the show and give to your play our own ending. Don’t say that we are few; don’t say that we don’t matter, because in the end we will win. WE ARE THE ONES WHO WILL BRING THE CURTAIN DOWN!

WE DEDICATE THESE ATTACKS OF SOLIDARITY TO THE IMPRISONED MEMBERS OF REVOLUTIONARY STRUGGLE POLA ROUPA AND KONSTANTINA ATHANASOPOULOU AS A RESPONSE TO THE RECENT REPRESSIVE OPERATIONS

P.S. Snitches, journalists, prosecutors don’t ever think that we have forgotten you.

WE WILL RETURN SOON
LONG LIVE ANARCHY AND THE NEW URBAN GUERILLA

 Conspiracy of Cells of Fire/FAI-IRF
Incendiary Destabilization Outbreaks/FAI-IRF

(via 325)

“ΤΗΝ ΑΥΛΑΙΑ ΘΑ ΤΗΝ ΡΙΞΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ” ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΣΠΦ-ΕΕΑ/FAI-IRF

ΤΗΝ ΑΥΛΑΙΑ ΘΑ ΤΗΝ ΡΙΞΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις 6 παρακάτω εμπρηστικές επιθέσεις

Τράπεζα στα Πετράλωνα λίγα στενά δίπλα στην καταναλωτική γειτονιά του Γκαζιού

Εταιρία security FALCON στην κεντρική και πολυσύχναστη Λεωφόρο Κηφισίας. Η εν λόγω εταιρία διαφημίζεται από τα δημοσιογραφικά σκουπίδια της τηλεόρασης

Ταχυδρομικό ταμιευτήριο στην φαινομενικά αστυνομοκρατούμενη Λεωφόρο Αλεξάνδρας

3 οχήματα διπλωματικού σώματος

Οι πόλεις είναι το θέατρο της ιστορίας. Εκεί δίνει η ζωή την κεντρική της παράσταση μέσα σε πειθαρχημένους κοινωνικούς ρόλους, από νομοταγείς πολίτες μέχρι χαρούμενους σκλάβους πάνω σε αντανακλάσεις ψηφιακών οθονών επικοινωνίας και βιτρινών κατανάλωσης εντός πάντα προκαθορισμένων διαδρομών απ’τη μισθωτή σκλαβιά στη πληρωμένη διασκέδαση. Κάθε κίνηση μας ελέγχεται απ’το άγρυπνο μάτι χιλιάδων καμερών στους δρόμους, ένστολα μπλόκα και μηχανοκίνητες περιπολίες μπάτσων.

Στην τωρινή συνθήκη της οικονομικής κρίσης,μόνο ένα νόμισμα έχει σταθερή αξία,το νόμισμα του φόβου στα χέρια της εξουσίας.Ο φόβος ότι τίποτα δεν αλλάζει,ότι είμαστε λίγοι και ότι η φυλακή παραμονεύει για όποιον τολμήσει και αμφισβητήσει τις διαταγές της εξουσίας.Η ζωή όμως βιάζεται και δεν περιμένει εκείνους που φοβούνται να την ζήσουν.ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΚΑΤΑΜΑΤΑ ΚΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΘΑ ΦΟΒΗΘΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΦΥΓΕΙ.

Μετατρέπουμε τις πόλεις σε πεδίο μάχης και κάνουμε τις νύχτες σύμμαχο για αντάρτικες αιφνιδιαστικές επιθέσεις.Ναρκοθετούμε με φωτιά τα σύμβολα αυτού του κόσμου που μας κρατούν αιχμαλώτους.Ξέρουμε πως μια καμένη τράπεζα ή ένα πυρπολημένο κρατικό όχημα δεν αρκούν για να φοβηθεί η εξουσία όμως η πραγματική δύναμη των αναρχικών παράνομων ενεργειών είναι ότι μοιάζουν με αντικλείδι.Το αντικλείδι που απελευθερώνει την δύναμη που έχουν οι άνθρωποι όταν εξεγείρονται.Την δύναμη να χτυπήσουν την εξουσία και να ζήσουν επικίνδυνα ελεύθεροι Γι’αυτο και δημιουργούμε μικρές μαχητικές ομάδες,έτοιμες για δράση εδώ και τώρα.Δεν περιμένουμε ένα πλήθος χωρίς ψυχή ούτε ψάχνουμε προλεταριακά υποκείμενα που το μόνο που ζητούν είναι ένας καλύτερος μισθός.Δεν είμαστε ούτε βοσκοί να μας ακολουθήσουν οι μάζες,ούτε νεκροθάφτες για όσους έχουν θάψει την ζωή τους μέσα στη σιωπή.

Οργανωνόμαστε και συντονιζόμαστε άτυπα τοποθετώντας μια έμπρακτη παρακαταθήκη στον αγώνα ενάντια στην εξουσία του εγκλωβισμού χαλώντας τους ρυθμούς της έννομης τάξης.Αυτοί οι δύσκολοι καιροί δεν λυγίζουν ούτε στο ελάχιστο τις ιδέες μας αλλά τις οξύνουν και τις αναζωπυρώνουν.Μαγειρεύουμε το μίσος μας με συνείδηση και αξιοπρέπεια και όταν δέσει αυτό το μείγμα θα δηλητηριάσει και θα καταστρέψει το σώμα κάθε εισαγγελέα,κάθε δημοσιογράφου,κάθε μπάτσου,κάθε σεκιουριτά,κάθε ρουφιάνου,κάθε είδους κομματόσκυλου,κάθε φιλήσυχου πολίτη και γενικά κάθε σκουπιδιού που συνθέτει αυτήν την αποστειρωμένη κοινωνία της ασφάλειας.Κανείς βολεμένος δεν θα αφήσει τα προνόμια του για τον δρόμο της εξέγερσης και αυτό το ξέρουμε καλά.Ο φόβος για την κοινωνική απόρριψη ωθεί στην αδράνεια και στην συντηρητικοποιήση των αναρχικών πρακτικών σε “ενδοκινηματικό” επίπεδο.Τα μέσα μας είναι αμιγώς παράνομα και δεν είμαστε πρόθυμοι να υποστούν καμία διαδικασία κοινωνικοποίησης ώστε να γίνουν αποδεκτά όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν οι αριστεροί-δεξιοί διαχειριστές της εξουσίας και οι ενδοκινηματικοί φιλοεξουσιαστές-υποστηρικτές τους.

Γίναμε αυτό που ονειρευόμασταν από μικρά παιδιά,ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ,που δεν κοιμόμαστε τα βράδια και το μόνο που μας νοιάζει είναι να βάλουμε φωτιές στις νύχτες σας και να σας χαλάμε την γιορτή αποσταθεροποιώντας συστηματικά την μητροπολιτική ομαλότητα.Είμαστε τα παιδιά που τολμούν να ρισκάρουν εκεί που παραμονεύει η τιμωρία και ο εγκλεισμός αποδομώντας τον φόβο σε κάθε του πτυχή.Γιατί στην τελική η αναρχία είναι στην καρδία μας,στο μυαλό μας,σε κάθε σταγόνα αίματος που κυλάει στις φλέβες μας και μέσα στις παράνομες πράξεις μας μακριά από την μικροαστική ηθική και καθαρότητα σας.Μπορεί μερικές φορές το σώμα μας να φυλακίζεται αλλά οι αναρχικές ιδέες μας ποτέ,και θα συνεχίσουν να πράττουν ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας.Άλλωστε αυτό αποδεικνύεται αδιαμφισβητήτα μέσα από την συνεχόμενη ροή των επιθέσεων μας.

Ζούμε σε καιρούς πολέμου και το ξέρουμε καλά.Η έμπρακτη αλληλεγγύη στους έγκλειστους συντρόφους είναι ένα από τα δυνατότερα όπλα στον κοινωνικό πόλεμο που δυστύχως τείνει να απονοηματοδοτηθεί.Πρέπει να κάνουμε σαφές ότι με την  αλληλεγγύη πρέπει να πραγματώνεται η αναρχική δράση και επίθεση.Δεν στεκόμαστε αλληλέγγυοι ούτε από οίκτο ούτε από φιλάνθρωπους αριστερίστικους συναισθηματισμούς.Στα μάτια των αιχμαλώτων συντρόφων βλέπουμε τους εαυτούς μας εφόσον επιλέξαμε να βρεθούμε  στο πεδίο της παρανομίας και της αντάρτικης αναρχικής δράσης.

Και αν στην μάχη αυτή έχουμε απώλειες και συντρόφους στις φυλακές οι αναρχικοί πυρήνες είναι σαν την Λερναία ύδρα.Για κάθε μια σύλληψη,νέοι σύντροφοι θα ρίχνονται στην μάχη,για κάθε μια σύλληψη,ένας εμπρηστικός μηχανισμός θα τρεμοπαίζει πριν την ανάφλεξη.Και αυτή η φωτιά δεν θα σβήσει ποτέ…Δημιουργώντας μια αναρχία μέσα στην αναρχία.

Γιατί όπως είπαμε και στην αρχή η ζωή παίζει σε μια αρρωστημένη παράσταση με τον σκηνοθέτη να στήνει στο σκηνικό και να τους ευθυγραμμίζει όλους ανάλογα με το συμφέρον του,τους ηθοποιούς που παίζουν τον ρόλο τους κατά γράμμα και τους παθητικούς θεατές που κοιτάνε προσηλωμένοι ή αν βαριούνται σφυρίζουν αδιάφορα και κοιτάνε σιωπόντας.Σε αυτό όμως το θέατρο κάποιοι δεν αποδεχτήκαμε τον προκαθορισμένο ρόλο μας,είμαστε εμείς που θα σαμποτάρουμε την παράσταση και θα δώσουμε στο έργο σας το δικό μας τέλος.Μην λες πως είμαστε λίγοι,μην λες πως δεν έχουμε αξία γιατί στο τέλος θα κερδίσουμε.ΤΗΝ ΑΥΛΑΙΑ ΘΑ ΤΗΝ ΡΙΞΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ!

ΟΙ ΕΠΙΘΈΣΕΙΣ ΑΦΙΕΡΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΕΜΠΡΑΚΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ Ε.Α., ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ,ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ ΚΑΙ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

υ.γ. Ρουφιάνοι δημοσιογράφοι και εισαγγελείς μην νομίζετε ότι σας έχουμε ξεχάσει .ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ ΣΥΝΤΟΜΑ

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΗΣ

Συνωμοσία Πυρήνων Της Φωτιάς/FAI-IRF
Εμπρηστικές Εστίες Αποσταθεροποίησης/FAI-IRF

ΣΠΦ-Δημοκρατικοι εκβιασμοι σε καιρους πολεμου

Στον Ελλαδικό χώρο η ένοπλη σύγκρουση με το καθεστώς είναι μια υπαρκτή συνθήκη σε όλη την μεταπολίτευση. Με περισσότερες ή λιγότερες εξάρσεις ένα πλήθος ένοπλων ομάδων αντάρτικου πόλης αναρχικών ή αριστερών ιδεολογικών αποχρώσεων έχουν παραταχθεί απέναντι στην εξουσία με ατσάλινη αποφασιστικότητα. Ανά περιόδους η κρατική καταστολή εξαπέλυε συντονισμένα πογκρόμ εναντίον του αντάρτικου πόλης και των ανατρεπτικών κινημάτων συνολικά. Διευρυμένες εκστρατείες συλλήψεων συντρόφων, σχετικών η μη με την εκάστοτε υπόθεση, που σκοπό είχαν να διαχέουν το φόβο σε όσο το δυνατόν περισσότερα κοινωνικοπολιτικά πεδία. Κορύφωση αυτής της μακιαβελικής λογικής ήταν η εκδικητική ομηρία συγγενών ανταρτών πόλης σε διάφορες ιστορικές περιόδους με πιο πρόσφατο παράδειγμα το 2015 με την εκβιαστική αιχμαλωσία συγγενών μελών της ΣΠΦ. Όμως ποτέ μέχρι τώρα στη σύγχρονη ιστορία της ένοπλης πάλης δεν είχε τολμήσει η Δημοκρατική διαχείριση της εξουσίας να χρησιμοποιήσει παιδιά επαναστατών ως ομήρους εναντίον τους. Αυτό που συμβαίνει από τις 5/1 όταν και συνελήφθησαν τα δυο μέλη του Ε.Α. Πόλα Ρούπα και Κωνσταντίνα Αθανασοπούλου με τη συνεχιζόμενη ομηρια του εξάχρονου γιου των Ρούπα και Μαζιώτη δεν έχει πρόσφατο προηγούμενο ίσως και για πάνω από 40 χρόνια. Είναι μια ξεκάθαρη δήλωση από πλευράς της εξουσίας ότι ο πόλεμος πλέον αλλάζει πρόσωπο, δεν κρατάει κανένα πρόσχημα και ότι θα είναι ανελέητος απέναντι στην επιλογή της ένοπλης πάλης.

Από την πρώτη στιγμή τα μέλη του Ε.Α. Πόλα Ρούπα και Νίκος Μαζιώτης έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας και δίψας με σκοπό να τερματιστεί η εκδικητική ομηρία του εξάχρονου γιου τους και να δοθεί σε συγγενείς πρώτου βαθμού. Στην απεργία από σήμερα συμμετέχει και η Κωνσταντίνα Αθανασοπούλου. Η πραγματικότητα με την οποία βρισκόμαστε αντιμέτωποι, αυτή η ξεκάθαρη διακήρυξη της εξουσίας ότι ο πόλεμος πλέον αλλάζει μορφή αναβαθμίζοντας τα χαρακτηριστικά του, είναι κάτι που πρέπει να αφορά καθολικά, όσους και όσες στέκονται από τη δική μας πλευρά του οδοφράγματος. Η όξυνση της κρατικής καταστολής με έναν τόσο απροκάλυπτο και ανήθικο τρόπο είναι εκτός όλων των άλλων και μια εικόνα από το μέλλον που θα επαναλαμβάνεται ολοένα και συχνότερα αν το αφήσουμε να περάσει έτσι. Ένα μέλλον που μας αφορά όλους. Η ομηρία του εξάχρονου παιδιού δυο ανταρτών πόλης οφείλει να τερματιστεί άμεσα και με εκείνους μάλιστα τους όρους που θα καταστήσει σαφές στην εξουσία ότι η απαγωγή συγγενών επαναστατών και πολίτικων κρατουμένων δε θα γίνεται ανεκτή με κανέναν τρόπο. Ούτε τώρα ούτε ποτέ.

Άμεση και χωρίς όρους επιστροφή του Βίκτωρα – Λάμπρου στην οικογένεια του.

Κανένας όμηρος στα χεριά του κράτους.

Τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς – FAI/IRF

Θεόφιλος Μαυρόπουλος
Δαμιανός Μπολάνο
Χάρης Χατζημιχελάκης
Μιχάλης Νικολόπουλος
Γιώργος Νικολόπουλος
Παναγιώτης Αργυρου

Italia: Cartel solidario con los presos de la operacion «Scripta Manent»

(Recibido el 30/12/16)

Cuantos seres han pasado por la vida sin tan siquiera haber despertado!

Y cuantos otros han vivido solo por el monótono tick-tock de los relojes.

Es un gran placer
el ver volar por los aires

cuarteles , juzgados y representantes del Poder

El sistema y sus estructuras no son algo abstracto, si no que son claramente visibles:

Los responsables tienen nombres y apellidos

y pueden ser fácilmente identificados.

Cada cual toma sus propias decisiones.

Desde 2003 varias células de la Federación Informal Anarquista han llevado a cabo decenas de acciones en toda Italia. El 6 de septiembre con la operación «Scripta Manent» el Estado ha encerrado a 8 compañeros anarquistas acusados de algunas de esas acciones.
No necesitamos saber quien hizo esas acciones o si hay alguna conexión con los compañeros arrestados. Nuestro corazón seguirá latiendo junto a cualquiera que elija un camino de no someterse y de atacar al Poder.

Solidaridad con Valentina, Danilo, Anna, Marco, Sandro, Daniele, Nicola, Alfredo y con todos los presos anarquistas en todas partes.

(Traducido por Traces of Fire)

Ιταλία: Επιχείρηση “Scrita manent” – Αφίσα αλληλεγγύης

(Λάβαμε 30/12/16)

Πόσα όντα έζησαν μια ζωή χωρίς καν να ξυπνήσουν!

Και πόσα άλλα ακόμα συνειδητοποίησαν ότι έχουν ζήσει

μόνο το μονότονο τικ-τοκ του ρολογιού

Είναι μεγάλη η χαρά

να βλέπεις να ανατινάζονται

στρατώνες, δικαστικά μέγαρα και

άλλα παράγοντα της Εξουσίας.

Το σύστημα και οι δομές της δεν είναι αφηρημένες, είναι ξεκάθαρα ορατές

οι αυτουργοί έχουν ονόματα και επίθετα

και μπορούν εύκολα να εντοπιστούν.

Ο καθένας με δική του επιλογή.

Από το 2003 διάφοροι πυρήνες της  Άτυπης Αναρχικής Ομοσπονδίας έχουν διαπράξει δεκάδες άμεσες δράσεις σε όλη την Ιταλία. Στις 6 Σεπτεμβρίου με την επιχείρηση “Scripta Manent” το κράτος έχει φυλακίσει 8 αναρχικούς συντρόφους κατηγορώντας τους για ορισμένες από αυτές τις ενέργειες. Εμείς δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε ποιος διέπραξε αυτές τις δράσεις και αν υπάρχει κάποια σύνδεση με τους συλληφθέντες συντρόφους. η καρδιά μας θα συνεχίσει να χτυπά με όλους όσους επιλέγουν το μονοπάτι της ανυποταγής και της επίθεσης κατά της Εξουσίας.

Αλληλεγγύη στους Valentina, Danilo, Anna, Marco, Sandro, Daniele, Nicola, Alfredo και σε όλους τους αναρχικούς αιχμαλώτους παντού.

(Μετάφραση Traces of Fire)

(Πηγή : radioazione.org)

 

 

Italy: Operation “Scripta Manent” — Solidarity poster

(Received 30/12/16)

How many beings have gone through life without ever wake up!

And how many others have realized that they have lived

only for the monotonous tick-tock of the clocks.

It is a great joy

to see blow up

barracks, courthouses and

agents of Power.

The system and its structures are not abstract, they are clearly visible;

the perpetrators have names and surnames

and they can be easily identified.

To each his own choice.

Since 2003 various cells of Informal Anarchist Federation have carried out dozens of direct actions across Italy. On September 6th with operation “Scripta Manent” the State have imprisoned 8 anarchist comrades, accusing them of some of these actions. We don’t need to know who carried out these actions and if there are any connections with the arrested comrades. Our heart will continue to beat with everyone who choose a path of non submission and of attack on Power.

Solidarity with Valentina, Danilo, Anna, Marco, Sandro, Daniele, Nicola, Alfredo and with all anarchist imprisoned everywhere.

(Original version :  radioazione.org)

(Greece) CCF: Anarchy has reminiscence.

181789-pirines

(Received 20/12/16)

[Text for a gathering in memory of Sebastian Oversluij that took place in an anarchist squat in Chile]

One can never be really lost unless oblivion wrapps one in her arms.

It ‘s been three years now that comrade Sebastian Oversluij does not walk anymore through the paths of searching for the wild beauty of anarchist action. It’s been three years now that some of our brothers and sisters there in Chile feel his absence stretching their hearts. It is three years since the bullets of a sneak-security guard of the “Banco Estado” took his life, extinguishing the flame of the anarchist spirit that used to burn inside him.

But we, in our turn, as well as many others, we are not willing to let our comrade  disappear in the fog of oblivion. We honor our brother just like we honor his choice of passing into action, attacking a bank-a temple of money, emptying the enemy’s wallet, expropriating the minimum that we should get comparing to what authority expropriates from our own lives. The bank robbery carried out by an anarchist always carries inside the seed of refusal. The refusal to submit to a world where you ‘re restricted to sell your soul to the cruel laws of free market, so that you can live to work and work to consume and consume to fill in your existencial gaps with a pile of useless objects.

We know that we are very far away and that our words have to cross an entire ocean to reach you. But we hope you’ll be able to feel the affinity we all feel with all those who discover the ways to keep our brothers close to us at the events, in discussions, in our imagination, but above all at the continuing of spreading the constant anarchist revolt itself.

The members of Conspiracy of Cells of Fire- FAI/IRF

Mihalis Nikolopoulos
Giorgos Nikolopoulos
Haris Hatzimihelakis
Theofilos Mavropoulos
Panagiotis Argirou
Damiano Bolano

Μεξικό: Πυρπόληση ΑΤΜ στην Τιχουάνα

tijuana

Τα ξημερώματα της 7ης Δεκέμβρη τοποθετήσαμε και ενεργοποιήσαμε εμπρηστικό μηχανισμό σε ένα από τα τόσα ΑΤΜ που υπάρχουν στην σάπια πόλη της Τιχουάνα.

Ο μηχανισμός αποτελούνταν από 250 γραμμάρια μπαρούτι και 250 γραμμάρια μίγματος νιτρικής ποτάσσας και άχνης ζάχαρης, το πακέτο ήταν κολλημένο σε ένα μπιτόνι με 8 λίτρα βενζίνα κι ένα αυτοσχέδιο φυτίλι για την πυροδότησή του.

Στη βία απαντάμε με βία, αφήνοντας στην άκρη το καταπιεστικό όν που μας εκπαιδεύουν να είμαστε από μικρά παιδιά καταστρέφοντας την ελευθερία μας.

Ο αναρχικός αγώνας και οι ιδέες άπαξ και φυτευτούνε είναι σαν ένα σπόρο που μεγαλώνει και που δεν γυρνά ποτέ στο αρχικό του στάδιο, γι’ αυτό συντρόφια σας λέμε πως δεν πρόκειται να μας σταματήσουν, εδώ και τώρα η καρδιά μας είναι μαύρη κι αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ, συνεχίζουμε να ενεργούμε τις νύχτες, τα ξημερώματα, κάθε μέρα, αυτό εδώ δεν είναι το ξεκίνημα, ούτε βέβαια το τέλος.

Το πιο ισχυρό μας όπλο είναι οι ιδέες που τις συνοδεύουν οι πράξεις που επιβεβαιώνουν κάθε ειπωμένη κουβέντα, κάθε σκέψη.

Σχετικά με κάποια άρθρα που δημοσίευσε το τάχα «ανεξάρτητο κι εναλλακτικό» περιοδικό Contralinea μας φαίνεται πως αυτοί οι τύποι είναι πάντα πρόθυμοι να συμμετάσχουν στο παιχνίδι του κράτους, στοχοποιώντας και δαχτυλοδείχνωντας τους αναρχικούς της δράσης και κάθε συνεπές εγχείρημα, κάτι που με τη σειρά του μας δείχνει πως κάποιοι αναρχομοραλιστές και αναρχοηθοποιοί γουστάρουν τα φώτα του θεάματος του κράτους και των μίντια, παραχωρώντας συνεντεύξεις. Αυτοί οι «επαγγελματίες» και «αλληλέγγυες» περσόνες δεν φτουράνε μία για μας, αφού το ξέρουμε πως είναι κόκκινοι μεταμφιεσμένοι σε μαύρους, ενώ κάποιοι άλλοι φοράνε μαζί με τα ράσα και την χριστιανική ηθική στην κεφάλα τους. Γι’ αυτό επαναλαμβάνουμε πως ούτε συντρόφια, ούτε συνένοχοί μας είναι, αλλά ένθερμοι υποστηρικτές της σοσιαλδημοκρατίας.

Έμπρακτη αλληλεγγύη στα συνεπή αναρχικά συντρόφια στη Χιλή Νατάλια Κογιάδο, Χαβιέρ Πίνο, Φρέντυ, Μαρσέλο και Χουάν.

Αλληλεγγύη στον Φερνάντο Μπάρσενας που παραμένει με τις ιδέες του ακλόνητες δίχως να ψάχνει στήριξη στους νόμους.

Αλληλεγγύη στα συντρόφια που αιχμαλωτίστηκαν στο πλαίσιο της επιχείρησης Scripta Manent στην Ιταλία.

Φωτιά και μπουρλότο στις φυλακές με τους δεσμοφυλάκους μέσα.

Πέτρες, βόμβες, σουγιάδες και γραπτά κόντρα στην εξουσία.

Θάνατο στις πλατφόρμες.

Νύχτες ανατροπής και φωτιάς μαζί με τους συνενόχους μας. Δύναμη στα φυγόδικα συντρόφια.

Εμπρηστικός Πυρήνας Μάυροι Λύκοι – FAI/FRI
Εμπρηστικός Πυρήνας Μάριο Μπούντα – FAI/FRI

(Πηγή : contrainfo)

[Σχέδιο Νέμεσις] Σαντιάγο, Χιλή: Επίθεση στην Εθνική Ένωση Δικαστικών Υπαλλήλων

fai2

Τη νύχτα της 11ης Δεκέμβρη τοποθετήσαμε έναν εμπρηστικό/εκρηκτικό αυτοσχέδιο μηχανισμό με σύστημα χρονοκαθυστέρησης στην Εθνική Ένωση Δικαστικών Υπαλλήλων, στην οδό Σιενφουέγος, στο κέντρο του Σαντιάγο. Ο μηχανισμός λειτούργησε σωστά με αποτέλεσμα να πυρποληθεί η πόρτα του κτηρίου.

Η Εθνική Ένωση Δικαστικών Υπαλλήλων είναι το μέρος όπου μαζεύονται οι υπάλληλοι που καθημερινά φροντίζουν για τη λειτουργία του δικαστικο-σωφρονιστικού συμπλέγματος. Χτυπήσαμε ένα λημέρι των ενεργών γραναζιών του συστήματος που επιτρέπουν καθημερινά στους τρισάθλιους που απαρτίζουν τους κρατικούς μηχανισμούς να εξασκούν το δικαίωμα που έχουν δώσει στους εαυτούς τους να δικάζουν και να αιχμαλωτίζουν άλλα άτομα.

Κάθε ποινή που επιβάλεται από δικαστές, κάθε καταδίκη που προτείνεται από την εισαγγελία, κάθε αιχμαλωσία στις φυλακές της εξουσίας βασίζεται στον ρόλο κάθε δικαστικού υπαλλήλου που με τη δουλειά του επικυρώνει την ύπαρξη και συντήρηση της κατασταλτικής βιομηχανίας.

Σε εποχές όπου αναρχικοί/ες δικάζονται με κίνδυνο να καταδικαστούν σε πολυετείς ποινές, η δράση μας είναι πύρινο κεραυνοβόλημα που βγαίνει από τα κατάβαθα των πιο σκοτεινών προθέσεών μας ενάνια στην κοινωνική τάξη της κυριαρχίας.

Εντάσσουμε αυτή τη δράση στο πλαίσιο της διεθνούς πρότασης του Σχεδίου Νέμεσις, που προτάθηκε από συντρόφια της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς στην Ελλάδα, για να χτυπήσουμε τους εξουσιαστές και τους συνεργούς τους εκεί που κατοικούν, δουλεύουν και συναθροίζονται.

Δράση αυτόνομη που διαρηγνύει την παθητικότητα των πολιτών κι αποφασίζει να ενεργήσει εκτός των προγραμματισμένων ωραρίων των διαδηλώσεων των κοινωνικών κινημάτων.

Εμπρησμοί που συμπληρώνουν και αναβαθμίζουν τις συγκρούσεις στους δρόμους και τα σαμποτάζ μικρής κλίμακας.

Οποιοσδήποτε μπορεί να το κάνει, το μόνο που χρειάζεται είναι να το αποφασίσει, να το σχεδιάσει, να λάβει τις απαραίτητες προφυλάξεις και να δοκιμάσει την χαρά της επίθεσης, αυτό το συναίσθημα που καλμάρει την αγωνία μας να χτυπήσουμε άμεσα την εξουσία, αυτό που μας κάνει να αισθανόμαστε πιο πλήρεις και να ανασαίνουμε στα γεμάτα, δίχως να αισθανόμαστε ανώτεροι από κάτι ή κάποιον.

Οι νυχτερινές φωτιές και οι εκρήξεις που γεννιούνται από συνωμοσίες είναι αυτές που συνιστούν το δυναμικό όργανο της εξεγερτικής πρότασης ενάντια στην κυριαρχία, το τόσο παρών στις ζωές μας παρά το πόσο αντίξοη φαίνεται να ‘ναι η πραγματικότητα απέναντί μας.

Δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα κίνημα, απευθύνουμε ένα κάλεσμα στη σύσταση πυρήνων δράσης συντονισμένων μεταξύ τους.

Είμαστε οι συνεχιστές κάθε εξέγερσης και κάθε συνωμοσίας που αντέταξε την απελευθερωτική βία στη βία της σκλαβιάς στη Χιλή, στη Λατινική Αμερική και σ’ όλο τον κόσμο.

Είμαστε ο σπόρος της συνέχειας των αντάρτικων στρατηγικών και τακτικών που παίρνουν νέα μορφή με τις αντεξουσιαστικές αρχές και μεθόδους.

Ο θάνατος του Φιντέλ Κάστρο, ενός πρώην αντάρτη που κατέληξε να οικοδομεί ένα κομουνιστικό κράτος στην Κούβα, ή η συμφωνία ειρήνης ανάμεσα στο κολομβιάνικο κράτος και τις Farc, το πιο μακρόχρονο αριστερό αντάρτικο του σύγχρονου κόσμου, δεν αντιπροσωπεύουν σε καμία περίπτωση για μας το θάνατο του επαναστατικού αγώνα και της ένοπλης δράσης ενάντια στην καταπίεση. Το μόνο που πεθαίνει μαζί τους είναι το εξουσιαστικό παράδειγμα στις γραμμές του αντικαπιταλιστικού αγώνα.

Τώρα περισσότερο από ποτέ, η εποχή μας απευθύνει ένα κάλεσμα στην αυτόνομη αντεξουσιαστική δράση.

Οι εμπρησμοί και οι εκρήξεις μας δεν λησμονάνε τη σφαγή που διέπραξε τπ κράτος στο Σχολείο Σάντα Μαρία στο Ικίκε το 1907, ούτε τη δολοφονία των 81 κρατουμένων στην πυρκαγιά της φυλακής του Σαν Μιγκέλ τον Δεκέμβρη 2010.

Χαιρετίζουμε την εξεγερμένη ζωή του αναρχικού συντρόφου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, την οποία έπληξε ένας μπάτσος στην Ελλάδα τον Δεκέμβρη 2008.

Μνημονεύουμε με φωτιά τον αναρχομηδενιστή Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ ο οποίος πέθανε πυροβολώντας στις 11 Δεκέμβρη 2013, αποπειρούμενος να απαλλοτριώσει χρήματα από τους υπεύθυνους της εξαθλίωσης.

Από την Χιλή ως την Ελλάδα, από την Ροτζάβα ως το Μεξικό, από τις ΗΠΑ ως την Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία και τον κόσμο όλο.

Εξεγερτική δράση κι αλληλεγγύη στα έγκλειστα συντρόφια!

Για την ένοπλη έκφραση των επιθυμιών μας για ελευθερία!

Κάθε μέρα είναι Μαύρος Δεκέμβρης!

Μην μένεις άπραγος! Οπλίσου και πράξε βίαια!

Πόλεμο στην κυριαρχία!

Θάνατο στον πολιτισμό, στην πατριαρχία και σε κάθε εξουσία!

Εμπρηστικός Πυρήνας «Νέες Φωτιές στον Ορίζοντα»
Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία / Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο

στα ισπανικά

(Πηγή : contrainfo)

Chile: NEMESIS PROJECT – Incendiary / explosive attack against the National Association of Judiciary Officials

fai2

On the night of December 11, we placed a homemade incendiary/ explosive device with a delay system in the National Association of Judiciary Officials building located on Cienfuegos street in the center of Santiago. The device detonated perfectly and set fire to the door of the building.

The National Association of Judiciary Officials is the place where the officials who authorize the operation of the prison-court complex meet every day. We attacked a den of the active machinery of the system that each day allows the miserable individuals of the State apparatus to exercise the right that they have assumed to judge and imprison other people.

Each sentence issued by judges, each conviction requested by a prosecutor, each imprisonment in the prisons of power is supported by the role of judicial functionaries who validate with their work the existence and maintenance of this repressive industry.

In these times of trials against anarchists who risk long sentences our action is a ray of fire from the depths of our dark intentions towards the social order of dominion.

To act as part of the international proposal of the NEMESIS PROJECT that was initiated in Greece by the Conspiracy of Cells of Fire comrades to hit the powerful and their accomplices in their homes, their work and meeting places.

Autonomous action that breaks with the citizen passivity and decides to act outside the schedules programmed by the manifestations of social movements.

Intentional fires that compliment and elevate street clashes and small sabotages.

Anybody can do it, it’s just a matter of deciding, planning, taking precautions and acting and experiencing the pleasure of the attack. The sensation that calms our desire to directly attack power, making us feel more complete and able to breathe more oxygen without feeling superior to anybody or anything.

These are the nocturnal fires and explosions born of conspiracies, actions that consitute the dynamic organ of the insurrectional proposal against dominion, totally prevailing in our lives beyond how adverse reality is presented to us.

We do not want to create a movement, we call for the formation of action cells coordinated with each other.

We are the continuation of every revolt and every conspiracy in Chile, Latin America and the world that has chose liberating violence to oppose the violence of slavery.

We are the germ of continuity of guerrilla strategies and tactics that experience new life via our anti-authoritarian principles and methods.

The death of Fidel Castro a former guerrilla who ended up building a communist state in Cuba or the peace accords between the state of Colombia and the FARC, the longest surviving left-wing guerrilla group in the modern world do not represent for us the death of revolutionary struggle and armed action against oppression. The only thing that dies with them is the defeat of the authoritarian paradigm in the ranks of the anti-capitalist struggle.

More than ever, these times call for autonomous anti-authoritarian action.

Our fires and explosions do not forget the massacre perpetrated by the state in the Santa María de Iquique School in 1907 or the murder of 81 prisoners in the San Miguel prison fire in December 2010.

We salute the insurgent life of the anarchist comrade Alexandros Grigoropoulos that was taken by a policeman in Greece in December 2008.

We remember with fire the anarcho-nihilist comrade Sebastian Oversluij who was shot dead on December 11, 2013 attempting to expropriate money from those who are responsible for the misery.

From Chile to Greece, from Rojava to Mexico, from USA to Spain, Italy, Germany and the whole world.

Insurrectional action and solidarity with the imprisoned comrades!

For the armed expression of our desires for freedom.
Every day is Black December!
Do not stay silent! Arm yourself and be violent!

War against dominion!
Death to civilization, patriarchy and all authority!

Incendiary Cell ‘New Fires on the Horizon’
Informal Anarchist Federation / International Revolutionary Front

In Spanish

(Via : insurrectionnewsworldwide)