Tag Archives: Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ

Για ένα Μαύρο Δεκέμβρη

(Λάβαμε 1/12/17)

Με τον αναρχικό Sebastián Oversluij στην μνήμη μας, τέσσερα χρόνια από το θάνατο του στην μάχη στη Χιλή κατά τη διάρκεια μιας απόπειρας απαλλοτρίωσης τράπεζας τον Δεκέμβριο του 2013.

Με τις καρδιές μας να χτυπάνε δυνατά, θυμόμαστε τον αναρχικό σύντροφο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, επτά χρόνια από τη δολοφονία του στα Εξάρχεια, από σφαίρες μπάτσων το 2008.

Για ένα Μαύρο Δεκέμβρη!

Ενώ ο δημοκρατικός και πολιτισμένος ολοκληρωτισμός εξελίσσεται, επεκτείνοντας τους μηχανισμούς ελέγχου και επιτήρησης, καταστρέφοντας εδάφη, επιτίθεται σε απελευθερωμένους χώρους και κυνηγάει αντάρτες σε ολόκληρο τον κόσμο, επιβάλλοντας τιμωρίες και μακρόχρονες ποινές φυλάκισης εναντίων των εχθρών της κυριαρχίας.

Ενώ στην Ιταλία οι σύντροφοι μας, ξεκινούν βλάσφημες επιθέσεις εναντίων των δικαστών και παραμένουν αμετανόητοι για τις αναρχικές τους πεποιθήσεις κατά τη διάρκεια της δίκης από την κατασταλτική επιχείρηση Scripta Manent.

Ενώ χιλιάδες αιχμάλωτοι στην Ελλάδα κινητοποιούνται ενάντια στον νέο ασφυκτικό σωφρονιστικό κώδικα.

Ενώ στη Χιλή το κράτος προσπαθεί να χτυπήσει εκδικητικά με μακρόχρονες ποινές στη δίκη εναντίων των αναρχικών Juan Flores, Nataly Casanova και Enrique Durán.

Ενώ στην Αργεντινή, όπου ακόμα μπορείτε να αισθανθείτε την οργή και τον πόνο για τη δολοφονία του συντρόφου Santiago Maldonado, και τότε που οι μπάτσοι δολοφόνησαν τον μαχητή του Mapuche Rafael Nahuel, ενώ η κυβέρνηση στρατιωτικοποιεί τα εδάφη της για την προετοιμασία της επόμενης συνόδου κορυφής του G20.

Ενώ στη Βραζιλία, η αστυνομική υπηρεσία προσπαθεί να σταματήσει τον αναρχικό αγώνα μέσω της επιχείρησης Erebo, κατηγορώντας τους συντρόφους, τους αναρχικούς χώρους και τις βιβλιοθήκες ότι βρίσκονται πίσω από τις όμορφες εμπρηστικές επιθέσεις που τα τελευταία χρόνια έχουν εξαπλωθεί σκοπίμως ενάντια στις έδρες των πολιτικών κομμάτων, στα αστυνομικά στρατόπεδα και στις δομές του κράτους.

Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, σε διάφορα μέρη του πλανήτη, οι αναρχικοί σύντροφοι εξερευνούν πρακτικές και προσβλητικές απαντήσεις στη συνεχή επιθετικότητα που αντιπροσωπεύει την ίδια την ύπαρξη εξουσίας και κυριαρχίας.

Από την αξιοπρέπεια των φυλακισμένων που αγωνίζονται στις φυλακές της Βουλγαρίας, μέχρι τα πυρπολημένα αυτοκίνητα στη Γαλλία και στο κάλεσμα για δράση στην Τσεχική Δημοκρατία. Από τη Λευκορωσία στην Αυστραλία, από το Μεξικό στο Βέλγιο και τη Γερμανία. Από τη Βολιβία στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Φινλανδία, τη Ρωσία, την Ινδονησία, την Ισπανία και ολόκληρο τον κόσμο, η επιθυμία για την ελευθερία εκφράζεται δυνατά, συνωμοτικά με δράσεις χωρίς αφεντικά ή ιεραρχίες, ανοίγοντας το δρόμο προς την αναρχία στο εδώ και στο τώρα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Δεκέμβρης εξακολουθεί να αποτελεί πρόσκληση για επικοινωνία των ανταρτών μέσω της ένθερμης και επιθετικής δράσης κατά της εξουσίας.

Για όλους τους συντρόφους μας φυλακισμένους και διωκόμενους. Για όλους εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και επιτίθενται κατά της κυριαρχίας  στις δομές της και στους εκπροσώπους της.

Ίσως η αλληλεγγύη με τους συντρόφους μας να γίνει πράξη. Ίσως η μνήμη του Sebastián Oversluij και του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου να πυροδοτήσει οδοφράγματα και να τροφοδοτήσει πυρκαγιές και εκρήξεις ενάντια στην εξουσία και τους υπερασπιστές της. Αφήστε τον εχθρό να νιώσει την πολιορκία της εξέγερσης σε κάθε γειτονιά, σε κάθε κελί και σε κάθε γωνιά.

Για ένα Μαύρο Δεκέμβρη, ζήτω η αναρχία!

(Μετάφραση Traces of Fire)

Φυλακές Κορυδαλλού: Κείμενο συντρόφων της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς στη μνήμη του Σεμπαστιάν

Σ.Π.Φ. – Για τον Σεμπάστιαν – Από την άρνηση εργασίας… στην άρνηση εξουσίας.

Απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου που θα κυκλοφορήσει στην Χιλή στην μνήμη του αναρχικού Σεμπάστιαν Οβερσλούιχ

Στις 11 Δεκεμβρίου 2013, πραγματοποιείται ληστεία σε τράπεζα στην συνοικία Πουδαουέλ.

Ο αναρχικός Σεμπάστιαν Οβερσλούιχ καθώς μπαίνει, ανακοινώνοντας την ληστεία, δέχεται τις σφαίρες από τον ένοπλο φρουρό των συμφερόντων των πλουσίων και εξουσιαστών που φύλαγε την τράπεζα. Ο Σεμπάστιαν πέφτει νεκρός αδειάζοντας ριπές από το πολυβόλο του…

Όμως υπάρχουν καθημερινοί θάνατοι δίχως νεκρούς, θάνατοι επαναλαμβανόμενοι…από πρωινά ξυπνητήρια για να μην αργήσεις στην δουλειά, μελαγχολικές διαδρομές ανάμεσα σε ένα μοναχικό πλήθος που κατευθύνεται σε γραφεία, εργοστάσια, καταστήματα, φωνές του αφεντικού που θέλει πιο πολλά από εσένα και πιο γρήγορα, μονότονες μηχανικές κινήσεις σε μία εργασία που εξοντώνει την δημιουργικότητα, προσποιητή ευγένεια σε πελάτες κι έναν εξευτελιστικό μισθό ως αποζημίωση για την ζωή που σου έκλεψαν.

Μία ζωή που μετριέται σε χρήμα.

Ληστεύοντας μια τράπεζα, δεν κλέβουμε το χρήμα, παίρνουμε για λίγο πίσω την ζωή που μας έκλεψαν.

Όμως και η ληστεία μίας τράπεζας, μπορεί να γίνει μία εξαρτημένη εργασία. Μία δουλειά, όπως όλες οι άλλες, με την διαφορά ότι ο “μισθός” δεν είναι σίγουρος και σε περιπτώσεις “εργατικού ατυχήματος” σε περιμένει η φυλακή ή ο θάνατος.

Συχνά οι ληστές τραπεζών δεν διαφέρουν από τους μισθωτούς εργάτες, απλά δουλεύουν λιγότερο, σε συνθήκες υψηλού ρίσκου. Μοιράζονται όμως την ίδια νοοτροπία. Την νοοτροπία του καταναλωτή που θεοποιεί το χρήμα, θαυμάζει την ισχύ του πλούτου και το αυτοκίνητό του, το ρολόι του, τα επώνυμα ρούχα του, είναι η προέκταση του εαυτού του.

Ο Σεμπάστιαν Οβερσλούιχ δεν ήταν ένας ληστής τραπεζών. Ήταν ένας αναρχικός. Αρνήθηκε να γίνει σκλάβος του ρολογιού των αφεντικών. Ήταν αρνητής εργασίας, γιατί αρνήθηκε την ηθική της εργασίας, την ηθική του δούλου που σκέφτεται σαν καταναλωτής. Η ληστεία μίας τράπεζας, από μόνη της δεν είναι μία επαναστατική πράξη. Η ληστεία είναι ένα μέσο του αναρχικού αγώνα για να πάρουμε πίσω τον κλεμμένο χρόνο απ’ τα αφεντικά και να τον οργανώσουμε επιθετικά εναντίον τους, σχεδιάζοντας αναρχικές δράσεις, βοηθώντας αιχμάλωτους συντρόφους, ενισχύοντας εκδοτικά εγχειρήματα και δημιουργώντας ένοπλες υποδομές επίθεσης ενάντια στην εξουσία.

Ανήκουμε στην ίδια γενιά με τον Σεμπάστιαν.
Μία γενιά που δεν έχει ούτε ηλικία, ούτε εθνικότητα.
Στην ίδια γενιά των ανυπόμονων, των ασυμβίβαστων και των ονειροπόλων.

Δεν έχουμε ανάγκη από ήρωες, θέλουμε όμως συντρόφους που να πυρακτώνουν την ζωή τους με τις ιδέες τους. Κρατώντας ζωντανούς στην μνήμη μας, τον Σεμπάστιαν κι όλους τους συντρόφους που έπεσαν στην μάχη, κρατάμε ζωντανό τον αγώνα. Έναν αγώνα ενάντια στην εξουσία, που ξέρουμε ότι η φυλακή ή ο θάνατος είναι συχνά το τίμημα. Όμως όπως έχει γραφτεί “Πέντε ελεύθερα πουλιά, ξεκίνησαν το ταξίδι προς τον νότο, μόνο ένα έφτασε, αλλά αυτό που το ταξίδι τους σίγουρα ήθελε να πει, είναι ότι άξιζε που δοκίμασαν να πετάξουν…”

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF

Πολύδωρος Γιώργος
Τσάκαλος Χρήστος
Τσάκαλος Γεράσιμος
Οικονομίδου Όλγα

ΣΠΦ-Μια συμβολή σε εκδήλωση μνήμης για τον αναρχομηδενιστή Sebastian Oversluij στη Χιλή (16/12)

(Λάβαμε 22/11/16)

Μια συμβολή σε εκδήλωση μνήμης για τον αναρχομηδενιστή Sebastian Oversluij στη Χιλή (16/12)

 

 

Η Αναρχία έχει Μνήμη

Δε χάνεται ποτέ κανείς πραγματικά εκτός κι αν τον τυλίξει η λησμονιά στην αγκαλιά της”

Είναι τρία χρόνια τώρα που ο σύντροφος Sebastian Oversluij δεν περπατάει πια στα ίδια μονοπάτια της αναζήτησης της άγριας ομορφιάς της αναρχικής δράσης. Είναι τρία χρόνια τώρα που κάποιοι αδερφοί και αδερφές μας, εκεί στη Χιλή θα νοιώθουν την απουσία του να σφίγγει την καρδιά τους. Είναι τρία χρόνια από τότε που οι σφαίρες ενός ρουφιάνου φύλακα της Banco Estado του έκλεψαν τη ζωή σβήνοντας τη φλόγα του αναρχικού πνεύματος που έκαιγε μέσα του.
Όμως κι εμείς με τη σειρά μας, όπως και αρκετοί άλλοι, δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε τον σύντροφο μας να χαθεί στην ομίχλη της λήθης. Τιμούμε τον αδερφό μας, όπως τιμάμε και την επιλογή του να περάσει στη δράση, να επιτεθεί σε μια τράπεζα, σε έναν ναό του χρήματος, αδειάζοντας το πορτοφόλι του εχθρού, απαλλοτριώνοντας το ελάχιστο που αναλογεί από αυτό που απαλλοτριώνει η εξουσία καθημερινά από τις ίδιες μας τις ζωές. Η ληστεία μιας τράπεζας από έναν αναρχικό κουβαλάει μέσα της πάντα το σπόρο της άρνησης. Της άρνησης της υποταγής σε έναν κόσμο που σε προορίζουν να πουλήσεις την ψυχή σου στους σκληρούς νόμους της αγοράς, προκειμένου να μπορείς να ζεις για να δουλεύεις και να δουλεύεις για να καταναλώνεις και να καταναλώνεις για να γεμίζεις το κενό της ύπαρξης σου με ένα σωρό άχρηστα αντικείμενα.

Γνωρίζουμε πως είμαστε πολύ μακριά, και πως τα λόγια μας πρέπει να διασχίσουν έναν ολόκληρο ωκεανό για να σας φτάσουν, ελπίζουμε όμως να αισθανθείτε την συγγένεια που κι εμείς με τη σειρά μας νοιώθουμε με όσους και όσες βρίσκουν τρόπους να κρατάνε τα χαμένα αδέρφια μας κοντά μας, στις εκδηλώσεις, στις συζητήσεις, στη φαντασία μα πάνω από όλα στην ίδια τη συνέχιση της εξάπλωσης της διαρκούς αναρχικής εξέγερσης.

 

 

 

Τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς-FAI/IRF

 

Μιχάλης Νικολόπουλος

Γιώργος Νικολόπουλος

Δαμιανός Μπολάνο

Θεόφιλος Μαυρόπουλος

Παναγιώτης Αργυρού

Χάρης Χατζημιχελάκης

KOMOTHNH – ΟΣΟ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΥΣ

Όπως και στις περισσότερες πόλεις της Ελλάδας έτσι και στην Κομοτηνή καλέστηκε πορεία για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Επιλέξαμε να μην συμμετάσχουμε σε μία πορεία που τείνει να γίνει σαν τον επιτάφιο της επετείου της 17 Νοέμβρη.
Έτσι αφού οργανωθήκαμε κατεβήκαμε στο δρόμο εκείνη την ημέρα με τα δικά μας χαρακτηριστικά. Σαν σχέδιο είχαμε βάλει 3 στόχους:
1. Επιλέξαμε να γίνει η σύγκρουση στην αρχή της πορείας για να έχουμε το στοιχείο του αιφνιδιασμού, μιας και οι περισσότερες συγκρούσεις γίνονται κατά της διάρκεια ή στο τέλος μιας  πορείας, δίνοντας παράλληλα την ευκαιρία σε όποιον ήθελε να συμμετάσχει. Επίσης θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε την πορεία για την διάσπαση των δυνάμεων καταστολής..
2. Να μην καταφέρουν οι μπάτσοι να πατήσουν το πόδι τους στον πεζόδρομο, κάτι που έγινε πέρυσι, με αποτέλεσμα να υπάρξουν 2 συλλήψεις.
3. Να προξενήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες φθορές στο κτήριο της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Την ώρα που κατεβήκαμε στο δρόμο, η πορεία δεν εμποδίστηκε και ξεκίνησε κανονικά. Εμείς παραμείναμε στο σημείο για περίπου μιάμιση ώρα, στήσαμε οδόφραγμα και το εμπλουτίζαμε, ενώ κάναμε αλλεπάλληλες επιθέσεις με πέτρες, μπογιές και μολότοφ στο κτήριο της περιφέρειας.
Έχοντας οι δυνάμεις καταστολής δύο μέτωπα καθώς η πορεία εξελισσόταν, αυτοί που έμειναν απέναντί μας, περίπου 30 ασφαλίτες στα γύρω στενά και 2 τζιπάκια οπκε με οπκίτες ντυμένους ματ! μαζί με ένα ασφαλίτικο στη πίσω πλευρά της περιφέρειας, δεν τόλμησαν όχι απλά να πατήσουν τον πεζόδρομο, αλλά ούτε καν να πατήσουν το πεζοδρόμιο της δικιά τους πλευράς καθώς το κτήριο δεχόταν καταιγισμό από πέτρες, μπογιές και μολότοφ. Κάποιοι λιγοστοί λίτες που ξεπρόβαλαν δεν τόλμησαν να κάνουν καμία κίνηση απέναντι μας, ενώ οι μηχανές της ομάδας αηΔίας που προσέγγισαν το σημείο έφυγαν κακήν κακώς!

Στέλνουμε ένα αντάρτικο σινιάλο στην Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς  και δηλώνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας σε όλα τα φυλακισμένα Συντρόφια μας!
Επίσης δηλώνουμε Αλληλεγγύη και Συνενοχή σε Όλους τους συλληφθέντες της 6 Δεκέμβρη και ιδιαίτερα στους 3 προφυλακιστέους.
Όσο για τα σκουπίδια της ελας που τόλμησαν τα βασανίσουν τα συντρόφια που συνελήφθησαν την ημέρα εκείνη , θέλουμε να τους υπενθυμίσουμε πως έχουν ονόματα και διευθύνσεις και πως ο κόσμος είναι μικρός και η Ελλάδα ακόμα μικρότερη.
Τέλος δεν ξεχνάμε τα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση “Scripta Manent” στην Ιταλία και κατηγορούνται για επιθέσεις της FAI, καθώς και τους Monicca Camballiero και Fransisco Solar από την Ισπανία.
Την ημέρα εκείνη είχαμε τις σκέψεις μας στον Αλέξη Γρηγορόπουλο. Η μνήμη του παραμένει ζωντανή μέσα από τις φωτιές μας. Επίσης οι σκέψεις μας ταξίδευαν στην μνήμη του χιλιανού συντρόφου Sebastian Oversluij Seguel, ο οποίος έπεσε νεκρός από σφαίρες σεκιουριτά κατά την διάρκεια απαλλοτρίωσης τράπεζας στο Σαντιάγο στις 11/12/2013.

Δύναμη σε όλους τους πυρήνες της FAI/IRF

Σαντιάγο, Χιλή 14/12/16

15439767_1255877414458542_8670069298573125938_n

Σαντιάγο, Χιλή 14/12/16: Αναρχικοί πυρπόλησαν λεωφορείο στην Villa Francia στη μνήμη του αναρχικού συντόφου Σεμπαστιάν Angry Οβερσλουίχ ο οποιος δολοφονήθηκε στις 11.12.13 ενώ διέπραττε ληστεία σε τράπεζα.

(Πηγή : https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1255879131125037&id=674821895897433&ref=m_notif&notif_t=close_friend_activity)

(Μετάφραση : Traces of Fire)

Οαχάκα, Μεξικό: Βομβιστικές επιθέσεις στη μνήμη του Σεμπαστιάν

santander-artefacto

prodecon-artefacto

Στις 11 Δεκέμβρη 2013 ο αναρχικός σύντροφος Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ έπεσε νεκρός από τα πυρά ενός σεκιουριτά, κατά τη διάρκεια απόπειρας ληστείας τραπεζικού υποκαταστήματος στη Χιλή.

Σήμερα αποφασίσαμε να επιτεθούμε με εκρηκτικούς μηχανισμούς σε ένα υποκατάστημα της τράπεζας Santander και στα γραφεία της Prodecon (κρατικός θεσμός συνηγόρου του φορολογούμενου που υπάγεται στο υπουργείο οικονομικών) στην πόλη της Οαχάκα.

Τρία χρόνια από τότε, μνημονεύουμε τον Σεμπαστιάν όχι για να τον ανακυρήξουμε σε μάρτυρα, ούτε για να θυματοποιήσουμε τον θάνατό του, αλλά για να δικαιώσουμε κι αυτή και κάθε ιλεγκαλιστική και παράνομη δράση που συνέβη, που συμβαίνει και που πρόκειται να συμβεί στα πλαίσια αυτού του πολέμου.

Υπογραμμίζουμε πως η Ταξιαρχία Άμεσης Δράσης Μπρούνο Φιλίππι (B.A.I.B.F.) δεν έχει καμία σχέση με τον συρφετό των ψευδοαναρχικών της αριστεράς που βρίσκονται στο έλεος και υπερασπίζονται τα συμφέροντα κοινωνικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων, μιας και επιλέγουμε την ανταγωνιστική κι άτυπη ατομική συγγενικότητα και την ολοκληρωτική καταστροφή αυτής της κοινωνίας φυλακής κι όλων των δομών της.

Αναλαμβάνουμε τη συνενοχή μας με όλα τα φυγόδικα συντρόφια κι όσες/ους συνωμοτούν κι εφορμούν εκ της παρανομίας. Αντίστοιχα, ας είναι αυτή η ενέργεια μια αδερφική αγκαλιά για όλες/ους όσες/ους είναι σε αιχμαλωσία στους θεσμούς εγκλεισμού κάθε γαμημένου κράτους.

Ταξιαρχία Άμεσης Δράσης Μπρούνο Φιλίππι

(Πηγή : contrainfo)

Χιλή: Αφίσα στη μνήμη του Σεμπαστιάν

angryhoy1

ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ ΟΒΕΡΣΛΟΥΙΧ ΠΑΡΩΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗΣ
ΚΙ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Το πρωί της 11ης Δεκέμβρη 2013 ο σύντροφος Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ ετοιμαζόταν να απαλλοτριώσει ένα τραπεζικό υποκατάστημα στην κοινότητα του Πουδαουέλ, στο Σαντιάγο της Χιλής. Ο σύντροφος «Άνγκρυ» με το που μπήκε στο εν λόγω υποκατάστημα τράβηξε το υποπολυβόλο που έφερε κάτω από τα ρούχα του κι ανακοίνωσε τη ληστεία. Ο τρισάθλιος σεκιουριτάς της τράπεζας άνοιξε τότε πυρ εναντίον του και τον σκότωσε επί τόπου· αυτός ο ένστολος καριόλης είχε στρατιωτική εκπαίδευση και πλούσια εμπειρία ως μισθοφόρος στην Αϊτή και στο Ιράκ.

Δικαιώνουμε την απόφαση του συντρόφου να απαλλοτριώσει τους πλουσίους, αναγνωρίζοντας τους εαυτούς μας ως εχθρούς του Κεφαλαίου και του συστήματος κυριαρχίας που παράγει και προπαγανδίζει τις αθλιότητες που βιώνουμε καθημερινά. Ενθαρρύνουμε κάθε άμεση επίθεση στις ιδιοκτησίες και στα συμφέροντα των πλουσίων και γινόμαστε κομμάτι αυτού του πολύμορφου αγώνα ενάντια στην εξουσία.

Μνημονεύουμε τον σύντροφο γι’ αυτό που υπήρξε, για τη συνέπεια των πράξεών του, για το ότι συνεισέφερε κι εμβάθυνε σε αυτή τη διαδικασία συνεχούς επίθεσης ενάντια στις δομές της εξουσίας. Η μνήμη είναι μια διαρκής κι αδιάκοπη άσκηση στην ιστορία μας, γι’ αυτό και τιμούμε τον σύντροφο που αποφάσισε να φέρει την επαναστατική του πρακτική ως τις έσχατες συνέπειες.

«Ήρθε η ώρα να ανακτήσουμε τη ζωή, να καταστρέψουμε κάθε εξουσία, να χτυπήσουμε τους μπάτσους, να επιτεθούμε στις τράπεζες, να απαλλοτριώσουμε, να μην υπακούσουμε και να καταστρέψουμε»
-Άνγκρυ

ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2013
ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΛΗΣΤΕΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

στα ισπανικά

(Πηγή : contrainfo)

Φυλακές Κορυδαλλού: Κείμενο συντρόφων της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς στη μνήμη του Σεμπαστιάν

181789-pirines

Σ.Π.Φ. – Για τον Σεμπάστιαν – Από την άρνηση εργασίας… στην άρνηση εξουσίας.

Απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου που θα κυκλοφορήσει στην Χιλή στην μνήμη του αναρχικού Σεμπάστιαν Οβερσλούιχ

Στις 11 Δεκεμβρίου 2013, πραγματοποιείται ληστεία σε τράπεζα στην συνοικία Πουδαουέλ.

Ο αναρχικός Σεμπάστιαν Οβερσλούιχ καθώς μπαίνει, ανακοινώνοντας την ληστεία, δέχεται τις σφαίρες από τον ένοπλο φρουρό των συμφερόντων των πλουσίων και εξουσιαστών που φύλαγε την τράπεζα. Ο Σεμπάστιαν πέφτει νεκρός αδειάζοντας ριπές από το πολυβόλο του…

Όμως υπάρχουν καθημερινοί θάνατοι δίχως νεκρούς, θάνατοι επαναλαμβανόμενοι…από πρωινά ξυπνητήρια για να μην αργήσεις στην δουλειά, μελαγχολικές διαδρομές ανάμεσα σε ένα μοναχικό πλήθος που κατευθύνεται σε γραφεία, εργοστάσια, καταστήματα, φωνές του αφεντικού που θέλει πιο πολλά από εσένα και πιο γρήγορα, μονότονες μηχανικές κινήσεις σε μία εργασία που εξοντώνει την δημιουργικότητα, προσποιητή ευγένεια σε πελάτες κι έναν εξευτελιστικό μισθό ως αποζημίωση για την ζωή που σου έκλεψαν.

Μία ζωή που μετριέται σε χρήμα.

Ληστεύοντας μια τράπεζα, δεν κλέβουμε το χρήμα, παίρνουμε για λίγο πίσω την ζωή που μας έκλεψαν.

Όμως και η ληστεία μίας τράπεζας, μπορεί να γίνει μία εξαρτημένη εργασία. Μία δουλειά, όπως όλες οι άλλες, με την διαφορά ότι ο “μισθός” δεν είναι σίγουρος και σε περιπτώσεις “εργατικού ατυχήματος” σε περιμένει η φυλακή ή ο θάνατος.

Συχνά οι ληστές τραπεζών δεν διαφέρουν από τους μισθωτούς εργάτες, απλά δουλεύουν λιγότερο, σε συνθήκες υψηλού ρίσκου. Μοιράζονται όμως την ίδια νοοτροπία. Την νοοτροπία του καταναλωτή που θεοποιεί το χρήμα, θαυμάζει την ισχύ του πλούτου και το αυτοκίνητό του, το ρολόι του, τα επώνυμα ρούχα του, είναι η προέκταση του εαυτού του.

Ο Σεμπάστιαν Οβερσλούιχ δεν ήταν ένας ληστής τραπεζών. Ήταν ένας αναρχικός. Αρνήθηκε να γίνει σκλάβος του ρολογιού των αφεντικών. Ήταν αρνητής εργασίας, γιατί αρνήθηκε την ηθική της εργασίας, την ηθική του δούλου που σκέφτεται σαν καταναλωτής. Η ληστεία μίας τράπεζας, από μόνη της δεν είναι μία επαναστατική πράξη. Η ληστεία είναι ένα μέσο του αναρχικού αγώνα για να πάρουμε πίσω τον κλεμμένο χρόνο απ’ τα αφεντικά και να τον οργανώσουμε επιθετικά εναντίον τους, σχεδιάζοντας αναρχικές δράσεις, βοηθώντας αιχμάλωτους συντρόφους, ενισχύοντας εκδοτικά εγχειρήματα και δημιουργώντας ένοπλες υποδομές επίθεσης ενάντια στην εξουσία.

Ανήκουμε στην ίδια γενιά με τον Σεμπάστιαν.
Μία γενιά που δεν έχει ούτε ηλικία, ούτε εθνικότητα.
Στην ίδια γενιά των ανυπόμονων, των ασυμβίβαστων και των ονειροπόλων.

Δεν έχουμε ανάγκη από ήρωες, θέλουμε όμως συντρόφους που να πυρακτώνουν την ζωή τους με τις ιδέες τους. Κρατώντας ζωντανούς στην μνήμη μας, τον Σεμπάστιαν κι όλους τους συντρόφους που έπεσαν στην μάχη, κρατάμε ζωντανό τον αγώνα. Έναν αγώνα ενάντια στην εξουσία, που ξέρουμε ότι η φυλακή ή ο θάνατος είναι συχνά το τίμημα. Όμως όπως έχει γραφτεί “Πέντε ελεύθερα πουλιά, ξεκίνησαν το ταξίδι προς τον νότο, μόνο ένα έφτασε, αλλά αυτό που το ταξίδι τους σίγουρα ήθελε να πει, είναι ότι άξιζε που δοκίμασαν να πετάξουν…”

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς FAI/IRF

Πολύδωρος Γιώργος
Τσάκαλος Χρήστος
Τσάκαλος Γεράσιμος
Οικονομίδου Όλγα

(Πηγή : contrainfo)

Σαντιάγο, Χιλή: 3 χρόνια μετά τον θάνατο του συντρόφου Sebastián Oversluij κατά τη διάρκεια της δράσης του

Σεμπαστιάν Οβερσλουίχ, σε θυμόμαστε σε κάθε άμεση δράση.* 11 Δεκέμβρη περάσανε 3 χρόνια από το θάνατο σου στον αγώνα, με φωτιά θυμόμαστε κάθε πεσόντα σύντροφο.

Λεφτεριά στους συντρόφους της υπόθεσης PDI, Ταμάρα Σολ και όλους τους υπόλοιπους συντρόφους που απήχθησαν και φυλακίστηκαν από το κράτος της αστυνομίας.

Φωτιά στις φυλακές!

Εμείς δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε!

Ο αγώνας συνεχίζεται, ισχυρότερος από ποτέ!

*Οδοφράγματα, πανό, τρικάκια και επιθέσεις με μολότωφ, εναντίον της αστυνομίας στη μνήμη του Σεμπαστιάν «Angry» Οβερσλουίχ και για όλους τους πολιτικούς κρατούμενους έξω από το UMCE (Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο Επιστημών της Αγωγής). Υπήρχαν επίσης συγκρούσεις έξω από το Campus Juan Gómez Millas (Πανεπιστήμιο της Χιλής). 07/12/2016

(Πηγή : Contra Info )

(Μετάφραση : Traces of Fire)

 

Σαντιάγο, Χιλή: Οδοφράγματα αλληλεγγύης στην Ταμάρα Σολ [11 Αυγούστου 2016]

1-1

Εμπρηστικά οδοφράγματα και συγκρούσεις με βόμβες μολότοφ εναντίον καραμπινιέρων κοντά στην πρώην παιδαγωγική σχολή σε αλληλεγγύη με την Ταμάρα Σολ Φαρίας Βεργάρα και τxς πολιτικxς κρατούμενxς.

Από τις 21 Γενάρη 2014 η Ταμάρα Σολ κάνει φυλακή, αφότου πυροβόλησε εναντίον σεκιουριτά σε υποκατάστημα της BancoEstado στη συνοικία Εστασιόν Σεντράλ. Η ενέργειά της αυτή έγινε ως εκδίκηση για τη δολοφονία του αναρχικού συντρόφου Σεμπαστιάν Οβερσλούιχ στη διάρκεια συμμετοχής του σε ληστεία τραπεζικού υποκαταστήματος μαζί με άλλα υποκείμενα.

2-1 3-1

(Πηγή : contrainfo)