Tag Archives: Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος

Για ένα Μαύρο Δεκέμβρη

(Λάβαμε 1/12/17)

Με τον αναρχικό Sebastián Oversluij στην μνήμη μας, τέσσερα χρόνια από το θάνατο του στην μάχη στη Χιλή κατά τη διάρκεια μιας απόπειρας απαλλοτρίωσης τράπεζας τον Δεκέμβριο του 2013.

Με τις καρδιές μας να χτυπάνε δυνατά, θυμόμαστε τον αναρχικό σύντροφο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, επτά χρόνια από τη δολοφονία του στα Εξάρχεια, από σφαίρες μπάτσων το 2008.

Για ένα Μαύρο Δεκέμβρη!

Ενώ ο δημοκρατικός και πολιτισμένος ολοκληρωτισμός εξελίσσεται, επεκτείνοντας τους μηχανισμούς ελέγχου και επιτήρησης, καταστρέφοντας εδάφη, επιτίθεται σε απελευθερωμένους χώρους και κυνηγάει αντάρτες σε ολόκληρο τον κόσμο, επιβάλλοντας τιμωρίες και μακρόχρονες ποινές φυλάκισης εναντίων των εχθρών της κυριαρχίας.

Ενώ στην Ιταλία οι σύντροφοι μας, ξεκινούν βλάσφημες επιθέσεις εναντίων των δικαστών και παραμένουν αμετανόητοι για τις αναρχικές τους πεποιθήσεις κατά τη διάρκεια της δίκης από την κατασταλτική επιχείρηση Scripta Manent.

Ενώ χιλιάδες αιχμάλωτοι στην Ελλάδα κινητοποιούνται ενάντια στον νέο ασφυκτικό σωφρονιστικό κώδικα.

Ενώ στη Χιλή το κράτος προσπαθεί να χτυπήσει εκδικητικά με μακρόχρονες ποινές στη δίκη εναντίων των αναρχικών Juan Flores, Nataly Casanova και Enrique Durán.

Ενώ στην Αργεντινή, όπου ακόμα μπορείτε να αισθανθείτε την οργή και τον πόνο για τη δολοφονία του συντρόφου Santiago Maldonado, και τότε που οι μπάτσοι δολοφόνησαν τον μαχητή του Mapuche Rafael Nahuel, ενώ η κυβέρνηση στρατιωτικοποιεί τα εδάφη της για την προετοιμασία της επόμενης συνόδου κορυφής του G20.

Ενώ στη Βραζιλία, η αστυνομική υπηρεσία προσπαθεί να σταματήσει τον αναρχικό αγώνα μέσω της επιχείρησης Erebo, κατηγορώντας τους συντρόφους, τους αναρχικούς χώρους και τις βιβλιοθήκες ότι βρίσκονται πίσω από τις όμορφες εμπρηστικές επιθέσεις που τα τελευταία χρόνια έχουν εξαπλωθεί σκοπίμως ενάντια στις έδρες των πολιτικών κομμάτων, στα αστυνομικά στρατόπεδα και στις δομές του κράτους.

Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, σε διάφορα μέρη του πλανήτη, οι αναρχικοί σύντροφοι εξερευνούν πρακτικές και προσβλητικές απαντήσεις στη συνεχή επιθετικότητα που αντιπροσωπεύει την ίδια την ύπαρξη εξουσίας και κυριαρχίας.

Από την αξιοπρέπεια των φυλακισμένων που αγωνίζονται στις φυλακές της Βουλγαρίας, μέχρι τα πυρπολημένα αυτοκίνητα στη Γαλλία και στο κάλεσμα για δράση στην Τσεχική Δημοκρατία. Από τη Λευκορωσία στην Αυστραλία, από το Μεξικό στο Βέλγιο και τη Γερμανία. Από τη Βολιβία στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Φινλανδία, τη Ρωσία, την Ινδονησία, την Ισπανία και ολόκληρο τον κόσμο, η επιθυμία για την ελευθερία εκφράζεται δυνατά, συνωμοτικά με δράσεις χωρίς αφεντικά ή ιεραρχίες, ανοίγοντας το δρόμο προς την αναρχία στο εδώ και στο τώρα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Δεκέμβρης εξακολουθεί να αποτελεί πρόσκληση για επικοινωνία των ανταρτών μέσω της ένθερμης και επιθετικής δράσης κατά της εξουσίας.

Για όλους τους συντρόφους μας φυλακισμένους και διωκόμενους. Για όλους εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και επιτίθενται κατά της κυριαρχίας  στις δομές της και στους εκπροσώπους της.

Ίσως η αλληλεγγύη με τους συντρόφους μας να γίνει πράξη. Ίσως η μνήμη του Sebastián Oversluij και του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου να πυροδοτήσει οδοφράγματα και να τροφοδοτήσει πυρκαγιές και εκρήξεις ενάντια στην εξουσία και τους υπερασπιστές της. Αφήστε τον εχθρό να νιώσει την πολιορκία της εξέγερσης σε κάθε γειτονιά, σε κάθε κελί και σε κάθε γωνιά.

Για ένα Μαύρο Δεκέμβρη, ζήτω η αναρχία!

(Μετάφραση Traces of Fire)

Ανάληψη ευθύνης για την επίθεση στην ΟΠΚΕ στα Εξάρχεια στις 16/12

2-1

Την Τρίτη 6 Δεκέμβρη, με αφορμή την 8η επέτειο από την δολοφονία του αντιεξουσιαστή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από μπάτσους, αναρχικοί, αντιεξουσιαστές, θαμώνες και κάτοικοι των Εξαρχείων επέλεξαν να σπάσουν την κανονικότητα των μίζερων ζωών που τους επιβάλλουν τα κοινωνικά πρότυπα και να αντισταθούν στην κρατική καταστολή. Κάθε χρόνο τη μέρα αυτή η γειτονιά των Εξαρχείων περικυκλώνεται από τα κρατικά σκυλιά προκειμένου να εμποδιστεί το εκδικητικό μένος όσων κρατάνε τον δρόμο μαχόμενοι. Αυτή την φορά όμως η αντίσταση των εξεγερμένων ήταν πιο οργανωμένη και συντονισμένη από ποτέ, σε συνέχεια της δυναμικής απάντησης που δόθηκε στο κράτος με τις συγκρούσεις της 15 και 17 Νοέμβρη. Η αντικρατική επίθεση ήταν λυσσαλέα και αυτό φάνηκε από το ότι παρά τις δολοφονικές ρίψεις πλαστικών σφαιρών και δακρυγόνων σε ευθύα βολή, οι ένστολοι φασίστες πέρασαν τα πύρινα οδοφράγματα αργά το βράδυ όταν ο περισσότερος κόσμος και ειδικά ο οργανωμένος είχε αποχωρήσει. Η νίκη μας αυτή πλήγωσε τους κρατικούς δούλους, οι οποίοι έβγαλαν τα κόμπλεξ και τα απωθημένα τους στους συλληφθέντες εκείνης της βραδιάς. Η θρασύδειλη βία και η προσπάθεια εξευτελισμού από βαρβάτους έλληνες άντρες προς συντρόφους και συντρόφισσες αποδεικνύει την πικρή τους ήττα. Τον δικό τους σιχαμερό ρόλο στην καταστολή των εξεγερμένων έπαιξαν και τα δικαστικά σκουλήκια που για λογαριασμό όλων των κρατικών αρχών στέρησαν την ελευθερία σε τρεις συλληφθέντες, προφυλακίζοντάς τους. Η πολιορκεία των Εξαρχείων εντάθηκε ήδη πριν τις 6 Δεκέμβρη, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τις εισβολές ομάδων ΔΙΑΣ και τον έλεγχο μεταναστών. Συνεχίστηκε και μετά, κυρίως με την παρουσία ΟΠΚΕ στην περιοχή.
Εμείς απαντήσαμε στους δολοφόνους ανηλίκων με το υλικό που έχουν μάθει να γεύονται όλα αυτά τα χρόνια: τη φωτιά. Το απόγευμα της Παρασκευής 16/12 επιλέξαμε να χτυπήσουμε τους λεβέντες της ΕΛΑΣ, που έχουν τοποθετηθεί στην Καλλιδρομίου και Οικονόμου με προσχηματικό σκοπό να προστατεύουν το εκεί υποκατάστημα σούπερ μάρκετ. Φυσικά, όποιος γνωρίζει έστω και λίγο την περιοχή των Εξαρχείων κατανοεί ότι η ΟΠΚΕ που έχει τοποθετηθεί εκεί υπηρετεί άλλες βλέψεις, όντας μέρος ενός συνολικού σχεδίου για τον έλεγχο της γειτονιάς.
Η δράδη της συγκεκριμένης μονάδας τα προηγούμενα χρόνια στην ύπαιθρο και ειδικά στα Δυτικά προάστια της Αθήνας είχε μοναδικό σκοπό τους στρατιωτικούς ελέγχους σε νεολαίους, εξαθλιωμένους και μετανάστες. Οι γελοίες αφορμές που βρίσκουν για να εγκαθιδρύσουν καθεστώς τρομοκρατίας στην περιοχή των Εξαρχείων θα απαντώνται με βενζίνη και φωτιά στα κεφάλια τους. Οι ένστολοι οπκέδες έδειξαν τις τεράστιες ικανότητές τους όταν στο θέαμα των 15 μολότωφ που έφταναν καταπάνω τους ούρλιαζαν και έτρεχαν πανικόβλητοι πίσω από ΙΧ.
Οι συγκρούσεις και η διάχυση εξεγερσιακών καταστάσεων πρέπει να γίνουν καθημερινή πρακτική. Η 6η Δεκέμβρη ας «φωτίζει» την μητρόπολη κάθε βραδυ μέχρι την ελευθερία και την αναρχία.

ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΤΩΝ ΜΠΑΤΣΩΝ ΤΑ ΜΥΑΛΑ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Αναρχικοί/ες (αυτοί που την έπεσαν ακριβώς εκεί, ακριβώς έτσι)

(Πηγή : athens.indymedia)

Λειψία, Γερμανία: Εμπρησμός σε 3 μπατσικά οχήματα στη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου

17 27 37

Τις βραδινές ώρες της 06/12 βάλαμε φωτιά σε τρία (μπατσικά) οχήματα στη Λειψία. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό, για μας η αφορμή ήταν η επέτειος της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου το Δεκέμβριο του 2008 από Έλληνες αστυνομικούς στην Αθήνα.

Τίποτα δεν έχει συγχωρεθεί – κανείς δεν έχει ξεχαστεί.

Χαρήκαμε πολύ που μάθαμε πως  το ίδιο βράδυ στο Βερολίνο, μερικοί άνθρωποι έβαλαν φωτιά στην πόρτα της Αστυνομικής Υπηρεσίας.

Επίσης ένα σούπερ νέο ήταν πως πριν από λίγες εβδομάδες, ένας αστυνομικό αυτοκίνητο πυρπολήθηκε μπροστά από το σταθμό στο Connewitz – ήταν κάτι που χρειαζόταν να γίνει.

Περιμένουμε μια ευχάριστη κινητοποίηση κατά της G20.

Κάτω όλα τα κράτη – θάνατος στη Γερμανία!

(Μετάφραση mpalothia.net)

(Πηγή insurrectionnewsworldwide.com)

Χανιά : Ανάληψη ευθύνης για τον εμπρησμό του χριστουγεννιάτικου δέντρου

(Λάβαμε 16/12/16)

Ένεκα της ημέρας της μαύρης επετείου της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον μπάτσο Ε.Κορκονεα  κάποιοι σύντροφοι επιλέξαμε να δώσουμε ένα διαφορετικό νόημα στη νύχτα αυτή με το να βάλουμε το δικό μας λιθαράκι στο πλαίσιο της σύγκρουσης . Ως ένδειξη ελάχιστης διαμαρτυρίας  ενάντια σε όλα αυτά που ζούμε αλλά και στην καταναλωτική μανία των Χριστουγέννων με τη βοήθεια εμπρηστικής ύλης και της θέλησης μας φύγαμε από τις συζητήσεις και τις αερολογίες του καφενείου και περάσαμε  στην πράξη. Λίγο πριν αρχίσει η πορεία βάλαμε φωτιά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο που βρίσκεται στην πλατεία Αγοράς στα Χανιά και το οποίο πρεσβεύει την καταναλωτική φρενίτιδα που κατακλύζει τα μυαλά των ζωντανών-νεκρών αυτής της χώρας  και όχι μόνο. Μόλις ξεκίνησε να καίγεται, ομάδα καταστηματαρχών που δεν κινδύνευσαν τα μαγαζιά τους, έσπευσε να σβήσει τη φωτιά με λάστιχα και κουβάδες, χωρίς να μπορούν   τα μικροαστικά τους μυαλά να κατανοήσουν της φύση της πράξης αυτής με αποτέλεσμα μόνο ένα κομμάτι του δέντρου να καεί. Κάθε Χριστούγεννα οι εθελόδουλοι πολίτες  μετρούν από την αδειανή τους τσέπη  τα ψίχουλα που τους  πετάνε οι μεγαλοαστοί  για να ζήσουν  και σαν ένα μεγάλο κοπάδι προβάτων, κατακλύζουν τις πολυεθνικές ψωνίζοντας άψυχη ύλη, όχι από ανάγκη αλλά από συνήθεια . Εμείς ως αναρχικοί δηλώνουμε ότι δεν θα είμαστε παρόντες στις χριστουγεννιάτικες φιέστες της πόλης όχι μόνο διότι θεωρούμε τις χριστουγεννιάτικες «προσφορές» ένα ακόμα παιχνίδι  κερδοφορίας των από πάνω αλλά επειδή η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι πάνω από κάθε μέσο συναλλαγής. Ο δήμαρχος της πόλης Τάσος Βάμβουκας και το σινάφι του  με ακόμα μια χρονιά στην καρέκλα θεωρεί ότι η πόλη πρέπει να είναι γιορτινά ντυμένη, ασχέτως  αν στα παγκάκια των πλατειών της  άνθρωποι κοιμούνται υπό αντίξοες συνθήκες και φτάνουν στο σημείο να πεθαίνουν από κρύο και ασθένειες. Είμαστε ενάντια σε οποιονδήποτε κρατικό ή μη μηχανισμό που σκοπό έχει να διαφεντεύει τις ζωές μας.
ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΨΩΝΙΑ-ΖΩΗ ΘΕΛΟΥΜΕ!

Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΗΝΑΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ!

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ!

Αναρχικοί/ες

KOMOTHNH – ΟΣΟ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΥΣ

Όπως και στις περισσότερες πόλεις της Ελλάδας έτσι και στην Κομοτηνή καλέστηκε πορεία για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Επιλέξαμε να μην συμμετάσχουμε σε μία πορεία που τείνει να γίνει σαν τον επιτάφιο της επετείου της 17 Νοέμβρη.
Έτσι αφού οργανωθήκαμε κατεβήκαμε στο δρόμο εκείνη την ημέρα με τα δικά μας χαρακτηριστικά. Σαν σχέδιο είχαμε βάλει 3 στόχους:
1. Επιλέξαμε να γίνει η σύγκρουση στην αρχή της πορείας για να έχουμε το στοιχείο του αιφνιδιασμού, μιας και οι περισσότερες συγκρούσεις γίνονται κατά της διάρκεια ή στο τέλος μιας  πορείας, δίνοντας παράλληλα την ευκαιρία σε όποιον ήθελε να συμμετάσχει. Επίσης θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε την πορεία για την διάσπαση των δυνάμεων καταστολής..
2. Να μην καταφέρουν οι μπάτσοι να πατήσουν το πόδι τους στον πεζόδρομο, κάτι που έγινε πέρυσι, με αποτέλεσμα να υπάρξουν 2 συλλήψεις.
3. Να προξενήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες φθορές στο κτήριο της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Την ώρα που κατεβήκαμε στο δρόμο, η πορεία δεν εμποδίστηκε και ξεκίνησε κανονικά. Εμείς παραμείναμε στο σημείο για περίπου μιάμιση ώρα, στήσαμε οδόφραγμα και το εμπλουτίζαμε, ενώ κάναμε αλλεπάλληλες επιθέσεις με πέτρες, μπογιές και μολότοφ στο κτήριο της περιφέρειας.
Έχοντας οι δυνάμεις καταστολής δύο μέτωπα καθώς η πορεία εξελισσόταν, αυτοί που έμειναν απέναντί μας, περίπου 30 ασφαλίτες στα γύρω στενά και 2 τζιπάκια οπκε με οπκίτες ντυμένους ματ! μαζί με ένα ασφαλίτικο στη πίσω πλευρά της περιφέρειας, δεν τόλμησαν όχι απλά να πατήσουν τον πεζόδρομο, αλλά ούτε καν να πατήσουν το πεζοδρόμιο της δικιά τους πλευράς καθώς το κτήριο δεχόταν καταιγισμό από πέτρες, μπογιές και μολότοφ. Κάποιοι λιγοστοί λίτες που ξεπρόβαλαν δεν τόλμησαν να κάνουν καμία κίνηση απέναντι μας, ενώ οι μηχανές της ομάδας αηΔίας που προσέγγισαν το σημείο έφυγαν κακήν κακώς!

Στέλνουμε ένα αντάρτικο σινιάλο στην Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς  και δηλώνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας σε όλα τα φυλακισμένα Συντρόφια μας!
Επίσης δηλώνουμε Αλληλεγγύη και Συνενοχή σε Όλους τους συλληφθέντες της 6 Δεκέμβρη και ιδιαίτερα στους 3 προφυλακιστέους.
Όσο για τα σκουπίδια της ελας που τόλμησαν τα βασανίσουν τα συντρόφια που συνελήφθησαν την ημέρα εκείνη , θέλουμε να τους υπενθυμίσουμε πως έχουν ονόματα και διευθύνσεις και πως ο κόσμος είναι μικρός και η Ελλάδα ακόμα μικρότερη.
Τέλος δεν ξεχνάμε τα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση “Scripta Manent” στην Ιταλία και κατηγορούνται για επιθέσεις της FAI, καθώς και τους Monicca Camballiero και Fransisco Solar από την Ισπανία.
Την ημέρα εκείνη είχαμε τις σκέψεις μας στον Αλέξη Γρηγορόπουλο. Η μνήμη του παραμένει ζωντανή μέσα από τις φωτιές μας. Επίσης οι σκέψεις μας ταξίδευαν στην μνήμη του χιλιανού συντρόφου Sebastian Oversluij Seguel, ο οποίος έπεσε νεκρός από σφαίρες σεκιουριτά κατά την διάρκεια απαλλοτρίωσης τράπεζας στο Σαντιάγο στις 11/12/2013.

Δύναμη σε όλους τους πυρήνες της FAI/IRF

Αθήνα: Κείμενο από Uroborus για Σεμπαστιάν και Αλέξανδρο

 

wolves

Για τον Σεμπάστιαν Οβερσλούιχ και τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο · για την όξυνση του αναρχικού πολέμου.

6 Δεκέμβρη 2008. Στη συμβολή των οδών Μεσολογγίου και Τζαβέλα, στα Εξάρχεια, πέφτει νεκρός από σφαίρα ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, μετά από εκπυρσοκρότηση του σκουπιδιού που ακούει στο όνομα Κορκονέας, και σε πλήρη συνεργασία με το άλλο σκουπίδι που λέγεται Σαραλιώτης. Είχε προηγηθεί επίθεση με πέτρες στο μπατσικό που οδηγούσαν τα 2 προαναφερθέντα σιχάματα, τα οποία θέλησαν να λάβουν την εκδίκησή τους και να επιβάλουν τον νόμο και την τάξη.

11 Δεκέμβρη 2013. Στη Χιλή, σε υποκατάστημα της τράπεζας Banco Estado στο Σαντιάγο, πέφτει νεκρός σε απόπειρα απαλλοτρίωσης της εν λόγω τράπεζας ο Sebastian Oversluij Seguel, από σφαίρες σεκιουριτόμπατσου. Ο σύντροφος δεν πρόλαβε να απαντήσει με το υποπολυβόλο που κρατούσε, και απεβίωσε ακαριαία. Ακολούθησε επιχείρηση των μπάτσων στην κοινότητα Πουδαουέλ για την εύρεση και των υπόλοιπων συντρόφων του Sebastian.

Ενάντια στις ανθρωπιστικές διαμαρτυρίες και φιέστες

Σε έναν πόλεμο οι πεσόντες καλώς ή κακώς είναι κανόνας και όχι εξαίρεση. Στην περίπτωση των δύο πεσόντων αδερφών μας, μιλάμε για δυο συντρόφια που συνειδητά είχαν επιλέξει τον δρόμο του πολέμου με την εξουσία, τον δρόμο της άμεσης σύγκρουσης και της αντιπαράθεσης με τους θεσμούς της. Ήξεραν τι έκαναν, όπως ήξεραν και οι μπάτσοι αντίστοιχα. Όταν μιλάμε με όρους σύγκρουσης, αργά ή γρήγορα μιλάμε και για νεκρ#ς, βασανισμέν#ς, αιχμάλωτ#ς, ψυχικά τσακισμέν#ς, κλπ.

Μην ξεχνάμε ότι ο μπάτσος, το όπλο δεν το έχει για διακοσμητικό. Όταν θα χρειαστεί θα το χρησιμοποιήσει. Είναι ένας μισθοφόρος δολοφόνος, ένας ένοπλος φρουρός της δημοκρατίας, του κρατισμού, του καπιταλισμού, και κάθε υπάρχουσας συστηματοποιημένης κανονικότητας. Είναι ο πρώτος που θα σπεύσει, μόλις αμφισβητηθεί στο ελάχιστο το μονοπώλιο της κρατικής βίας, να επαναφέρει την τάξη, να επαναφέρει την ισορροπία των κυρίαρχων. Δεν υπάρχει λόγος λοιπόν να παραπονιόμαστε για τις κρατικές δολοφονίες και να έχουμε αυταπάτες πως οι κυρίαρχοι μας χρωστάνε οποιαδήποτε παραχώρηση. Ας σταματήσουμε να απαιτούμε πιο ανθρωπιστικές συνθήκες σφαγής.

Ας στραφούμε στον δρόμο του ένοπλου υλικού πολέμου με όσα εχθρευόμαστε. Ας λάβουμε θέση στον πόλεμο που έχει κηρυχθεί απέναντι στην εξεγερμένη αναρχική ατομικότητα, απέναντι στην ατομικότητα που επιθυμεί να μην εξουσιάζει και να μην εξουσιάζεται από κανένα καθίκι. Ας λάβουμε θέση στον πόλεμο που έχει στραφεί ενάντια σε μη αποδεκτές κοινωνικές ταυτότητες, που χτίζει δόγματα και κανονικότητες -με όρους έμφυλους, ταξικούς, φυλετικούς- και που φροντίζει να οριοθετεί και να μπολιάζει με τις σιχαμερές αξίες του τις επιθυμίες των ατόμων. Έχοντας πάντα στη μνήμη τα πεσόντα αδέρφια μας, να χαράξουμε τον αναρχικό εξεγερσιακό πόλεμο που θα στοχεύσει πρωτίστως στις διαπροσωπικές μας σχέσεις και τις καθημερινές μας αλληλεπιδράσεις, και που θα πλήξει όσο μπορεί τις κρατικές αρχές, τα πρότυπα συμπεριφοράς, τους ενάρετους πολίτες και κάθε σίχαμα που επιδιώκει να επιβάλλεται.

Μόνο όντας μέρος αυτού του πολέμου θα πάψουμε τα μοιρολόγια και τις δοξασίες. Μόνο έτσι θα σταματήσουν οι μουρμούρες και οι λυγμοί. Μόνο έτσι θα σημάνει ο δρόμος για τις καθημερινές αναρχικές μας ανταρσίες. Για μια ολόκληρη ζωή που θα αποτελεί μια οπλισμένη ανταρσία ενάντια στην κουλτούρα της επιβολής, της εξημέρωσης, της εξουσίας, της ιεράρχησης με βάση την έμφυλη ταυτότητα, την καταγωγή, το είδος (στο ζωικό σύμπλεγμα), την οικονομική τάξη, την ”εξυπνάδα”, κλπ.

Ενάντια στην ιεροποίηση των πεσόντων αδερφών μας

Τα πεσόντα συντρόφια μας δεν είναι κάποιο λάβαρο, ούτε κάποια άφταστη ιδέα. Είναι αναρχικές ατομικότητες που, μέσα στον βόθρο της αδράνειας και της κοινωνικής νηνεμίας, επέλεξαν την απόλαυση και την αξιοπρέπεια της επίθεσης στον πολιτισμό της εξουσίας. Επέλεξαν να οπλίσουν τις επιθυμίες τους, στο μέτρο των δυνατοτήτων τους, και να εφορμήσουν ενάντια σε ό,τι τις μειώνει και τις προσβάλλει. Και πλήρωσαν με τη ζωή τους γι’ αυτήν την επιλογή, όπως και πάρα πολλά άλλα άτομα.

Ας αποτελούν τα πεσόντα αδέρφια μας ακόμα μια αφορμή για άλλη μια έκρηξη, άλλον έναν εμπρησμό, άλλο ένα σαμποτάζ, άλλη μια απαλλοτρίωση, άλλη μια εκπυρσοκρότηση, όλα στραμμένα ενάντια στους τομείς της παραγωγής, της τεχνολογίας και της άσκησης εξουσίας και καθημερινής επιβολής. Ας μην αποτελούν όμως λόγο να καθόμαστε στα σπίτια μας και να μοιρολογάμε, φοβούμεν# για τη δική μας τύχη, και θεωρώντας πως είναι αδύνατον να προκαλέσουμε ρωγμές στην εξουσία χωρίς να φυλακιστούμε ή να σκοτωθούμε. Να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους: Το ρίσκο πάντα ενυπάρχει στην επιλογή της άμεσης δράσης. Ο κίνδυνος καιροφυλακτεί σε κάθε μας βήμα. Αν όμως πραγματικά επιθυμούμε τη σύγκρουση με τον πολιτισμό της επιβολής και της κυριαρχίας, τότε οι καταστάσεις από μόνες τους θα οπλίσουν τα χέρια μας. Αργά ή γρήγορα τα υπαρξιακά μας κενά θα μας ωθήσουν στον δρόμο της ένοπλης επίθεσης.

Ας μη γίνονται λοιπόν τα πεσόντα συντρόφια δικαιολογία του αφοπλισμού μας. Ας αποτελούν σημείο όξυνσης της αναρχικής μας μνήμης και αυτοδικίας. Ας μην ξεπέφτουμε όμως στη λογική να περιμένουμε ”επετειακές” αφορμές για να προβούμε σε σύγκρουση, γιατί έτσι θα είμαστε πάντα ένα βήμα πίσω από την εξουσία. Θα περιμένουμε πρώτα αυτή να μας τσακίσει και μετά εμείς θα αντιδράμε, γεγονός που θα μας στερεί τον απαραίτητο χρόνο να αναβαθμίσουμε οργανωτικά τις επιθέσεις μας, με αποτέλεσμα να καταλήγουμε σε μια επιθυμία αναβίωσης φαντασμάτων του παρελθόντος. Εμείς προκρίνουμε την άμεση και αντάρτικη αναρχική δράση στο εδώ και στο τώρα, με κριτική ματιά σε κάθε μας κίνηση, με σκοπό την αυτοβελτίωσή μας και την πρόκληση όσο το δυνατόν πιο σοβαρών υλικών πληγμάτων στο σώμα της εξουσίας. Οι αιτίες είναι πάρα πολλές και οι αφορμές έχουν υπάρξει ακόμα περισσότερες. Κάθε μέρα, κάθε στιγμή όπου η ροή του εμπορεύματος είναι ομαλή, όπου η αγοραπωλησία εργατικού δυναμικού πλασάρεται ως μονόδρομος ζωής και οι εργατοώρες βάφονται με αίμα, όπου οι έμφυλη βία κυριαρχεί σε κάθε πτυχή των σχέσεών μας, όπου οι αναρχικές ατομικότητες που προβαίνουν σε άμεση και αντάρτικη δράση θεωρούνται από τις μάζες τρομοκράτ#ς, όπου τα φιλήσυχα κοπάδια κυνηγούν απλά μια ήρεμη και ενάρετη ζωή, όπου το ρατσιστικό μίσος οπλίζεται ενάντια σε μετανάστ#ες, ενάντια σε κάθε ”αδύναμη” ταυτότητα, αλλά και ενάντια σε αναρχικές καταλήψεις, κάθε τέτοια στιγμή είναι λόγος οργάνωσης και μεθόδευσης της επίθεσής μας στην εξουσία και τον πολιτισμό της επιθυμίας για κυριαρχία.

SEBASTIAN & ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΡΟΝΤΕΣ
ΣΕ ΚΑΘΕ ΟΔΟΜΑΧΙΑ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΜΠΡΗΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΛΗΣΤΕΙΑ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ 3 ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΤΗΣ 6ΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΑΙΧΜΑΛΩΤΙΣΤΗΚΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΜΕΡΑ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΟΠΛΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ

Uroborus

(Πηγή : contrainfo)

Ανάληψη ευθύνης για τη συμμετοχή στις συγκρούσεις της 6ης και της 7ης Δεκεμβρίου

15418459_10205818828308856_736856650526866104_o

(Λάβαμε 12/12/16)

Ξημερώματα 3/12 νεοναζιστικά σκουπίδια κάνουν μία ακόμα τραγελαφική εμπρηστική επίθεση στην συντροφική κατάληψη Ζαΐμη 11 τοποθετόντας αποτυχημένα γκαζάκια, σε μια απελπισμένη προσπάθεια εναντίωσης στις γενικευμένες συγκρούσεις που θα ακολουθούσαν.
Απόγευμα 6/12  μετά από πολύωρες συγκρούσεις με τα ένστολα σκουπίδια του κράτους, τρείς από αυτούς καταλήγουν στο νοσοκομείο από επιτυχημένα γκαζάκια και άλλα πολλά πολεμοφόδια.
Δεν μας ενδιαφέρει τόσο ο επετειακός μανδύας της 6ης Δεκέμβρη όσο το πρόσφορο έδαφος για την γενίκευση των συγκρούσεων εκείνη την μέρα. Έτσι κι αλλιώς για μας η φλόγα της μνήμης των νεκρών μας συντρόφων αναζωπυρώνεται μέσα από κάθε συγκρουσιακή πρακτική στον δρόμο.
Στα ίδια πλαίσια επιλέξαμε να επεκτείνουμε μαζί με άλλους συντρόφους τις επιθέσεις ενάντια στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους και την επόμενη μέρα. Αυτές οι επιθέσεις επίσης θεωρούμε πως είναι η ελάχιστη απάντηση απέναντι στον ξυλοδαρμό συλληφθέντων στη ΓΑΔΑ, όσο και στον τραμπουκισμό αλληλέγγυων έξω από το πλημμεληματοδικείο.
Ενάντια στην αστική ομαλότητα επιθυμούμε να παραδίδουμε καμμένη γη στο κράτος και τους υποστηρικτές του, ένστολους και μη, όποτε βρίσκουμε “εύφορο έδαφος”. Το φάντασμα της κοινωνικής ειρήνης δεν θα μας βρει ποτέ στο πλευρό του. Το εικονοκλαστικό μας μίσοςθα ξεχυθεί πάνω απ’ το κοινωνικό σύμπλεγμα μετριότητας και εθελοδουλείας.

Μέχρι κάθε άστυ να παραδοθεί στις φλόγες…
Μέχρι κάθε εξουσιαστικός μηχανισμός να γίνει συντρίμμια…
Μέχρι το Χάος να εξαπλωθεί στα πέρατα της γης…
Μέχρι το έρεβος να σβήσει τα φώτα του “πολιτισμού” σας…
Οι φλόγες μας θα σας καίνε ως την Αναρχία και την Ολική Απελευθέρωση.

ΟΥΤΕ ΧΙΛΙΟΣΤΟ ΠΙΣΩ, 9 ΧΙΛΙΟΣΤΑ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ

ΥΓ: Ευχόμαστε “καλή ανάρωση” στα παιδιά της ΕΛ.ΑΣ. Με το καλό να βγούν απ’ το νοσοκομείο… για να τους ξαναστείλουμε σε χειρότερη κατάσταση.

Χαοτικός πυρήνας για την ηδονή της καταστροφής

Βερολίνο, Γερμανία: Εμπρηστική επίθεση σε αστυνομικό τμήμα στη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

41 32 22 12

Ένα χριστουγεννιάτικο δώρο για τους μπάτσους

Στη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου που δολοφονήθηκε από μπάτσους στην Αθήνα πριν από 8 χρόνια  επισκεφτήκαμε τους φίλους των δολοφόνων του στην κοντινότερη συνοικία στο Αλεξάντερπλατς και αφήσαμε 10 λίτρα βενζίνης σαν δώρο στην κεντρική είσοδο. Η δράση αυτή είναι μια ένδειξη αλληλεγγύης και στους φυλακισμένους συντρόφους μας που βρίσκονται στη φυλακή για την απαλλοτρίωση τράπεζας και αναμένουν να καταδικαστούν από τους εκτελεστές.

Αλληλέγγυους χαιρετισμούς στους Tuna, Balu, Cem και Ali.

Αντιληφθήκαμε με χαρά ότι το προηγούμενο βράδυ στη Λειψία κάποιοι άλλοι άνθρωποι επιτεθήκανε στο κράτος και στους λακέδες του.

Κυβερνητικά όργανα! Ραντεβού στο Αμβούργο!

Για την ελευθερία!

(Πηγή : Linksunten Indymedia)

(Μετάφραση : Traces of Fire)