Monthly Archives: December 2017

(Chile) En memoria de Renzo Novatore: iconoclasta, anti-dogmático, individualista, nihilista y por sobre todo anarquista.

(Recibido 30/11/17)

“El mundo es una iglesia petulante codiciosa y limosa donde todos tienen
un ídolo para adorar cual fetiche y un altar al cual sacrificase.”
(R. Novatore, El reino de los fantasmas)

El compañero Renzo Novatore, pseudónimo de Abele Rizieri Ferrari, nació
un 12 de mayo de 1890 en Arcola, localidad italiana ubicada en la
provincia de La Spezia. Representante del “anarquismo iconoclasta”,
luchó con ideas y armas contra el poder hasta que fue abatido a balazos
por los carabinieri en un tiroteo ocurrido el 29 de noviembre de 1922.

Al leer y analizar las ideas y acciones de Renzo Novatore en la
actualidad podemos interpretarlo desde varias perspectivas, pero desde
un óptica anarco-nihilista podemos reconocer su gran aporte en dar
contundencia a todo el entramado de discursos y prácticas iconoclastas –
individualistas – nihilistas – anarquistas.

Entre ellas se encuentra principalmente la crítica a la sociedad
(cualquiera esta sea) como lugar de origen de los vicios de la
humanidad. Además, la interpretación que realiza el compañero en sus
escritos sobre la vida misma como algo que hay que amar en su conjunto
de contradicciones, la prioridad del yo ante todo, no como un mero
ejercicio de egocentrismo o desprecio hacia el/la otrx, sino mas bien
como la construcción del Ego, que se podría explicar simplemente como la
idea que hoy conocemos como el “ser tu mismx”, el amor por la
naturaleza, el placer por la destrucción, el despojo de todos los
valores morales, y el placer, sí, el más puro placer que nos entrega
arrojarnos a la nada.

Porque la relación es directa entre dependencia e individualidad,
mientras más dependiente, se es menos individua/o y viceversa.  De esta
manera, el último reducto de la libertad está en cada unx de nosotrxs,
más allá y por encima de cualquier mayoría o acuerdo.

Bajo el falso esplendor de la civilización democrática, los más altos
valores espirituales han caído rotos en pedazos.
La fuerza volitiva, la individualidad bárbara, el arte libre, el
heroísmo, el genio, la poesía, han sido objeto de burla, ridiculizados,
calumniados. Y no en nombre del “yo”, sino de la “colectividad”. No en
nombre del “único”, sino de la “sociedad”
(R. Novatore. Hacia la nada creadora)

Estas, son sin dudar un conjunto de ideas que podemos reconocer como
grandes aportes e influencias a la senda por la que algunxs -siempre
pocxs-  transitamos.

Novatore no es sólo autor de diversos escritos teóricos y agitativos,
también lo es de numerosas acciones y expropiaciones en su imparable
lucha contra toda forma de autoridad.  Por lo que el reconocer a
Novatore como parte de una historia de lucha en ofensiva contra el
poder, es reconocernos a nosotrxs mismxs como parte de esta historia. Es
hacernos participes de la guerra contra toda autoridad y dominación por
la destrucción de todos los valores morales y entender al individuo como
parte fundamental del desarrollo de nuestras vidas como el inicio de
todas nuestras negaciones y contradicciones.

Que la nada y el todo ya no sea un juego de palabras bonitas con los
cuales rellenar panfletos y consignas, que así como el panfleto y la
consigna necesitan estar acompañados de acción para ser coherentes,
llevemos nuestras ideas a la práctica.

De nada sirve el nihilismo vacío y pasivo, estrellemos la tendencia
anárquica con las  practicas nihilistas tal cual gran colisión de
estrellas en una oscura noche que impulsa caóticamente la conspiración.

Hoy, ya son muchos los y las Bruno Filippi y Renzos Novatore que se
arrojan al devenir de las tendencias antisociales, desde Chile hasta
Grecia y por todos los rincones del mundo la guerra continua..

¡Hasta que todo lo existente sea destruido.. por el triunfo del yo y la
derrota del poder !

!Renzo Novatore, presente!

Χιλή: Στη μνήμη του Renzo Novatore – Εικονοκλάστης, Αντι-Δογματικός, Ατομικιστής, Μηδενιστής και πάνω απ ‘όλα Αναρχικός

(Λάβαμε 30/11/17)

“Η ανθρωπότητα είναι δηλητηριώδης, σιχαμερή, μια γλοιώδης εκκλησία όπου όλοι έχουν ένα είδωλο να λατρεύουν ως φετίχ και ένα θυσιαστήριο πάνω στο οποίο θα θυσιάσουν”

– Στον Κόσμο των Φαντασμάτων,  R. Novatore

Ο σύντροφος Renzo Novatore, με το ψευδώνυμο Abele Rizieri Ferrari, γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1890 στην Arcola, σε μια Ιταλική πόλη που βρίσκεται στην επαρχία της La Spezia. Αντιπροσώπευε τον «εικονοκλαστικό αναρχισμό», πολέμησε με ιδέες και όπλα την εξουσία ώσπου πυροβολήθηκε από τους καραμπινιέρους σε μια ενέδρα που έλαβε χώρα στις 29 Νοεμβρίου 1922.

Όταν διαβάζουμε και αναλύουμε τις ιδέες και τις ενέργειες του Renzo Novatore στο παρόν, μπορούμε να τις ερμηνεύσουμε μέσα από διάφορες οπτικές γωνίες, αλλά αναλύοντας τες μέσα από την αναρχομηδενιστική τάση μπορούμε να αναγνωρίσουμε τη μεγάλη συνεισφορά του στην θεμελίωση του εικονοκλαστικού λόγου και της πρακτικής ατομικισμός – μηδενισμός – αναρχισμός.

Ανάμεσα σε αυτές είναι και η κριτική στην κοινωνίας (οποιαδήποτε κι αν είναι αυτή) ως σημείο προέλευσης για τις κακές συνήθειες της ανθρωπότητας. Επιπλέον, οι αντιλήψεις του συντρόφου μέσα από τα γραπτά του για την ίδια τη ζωή είναι κάτι που πρέπει να αγαπηθεί στο σύνολο του με όλες τις αντιφάσεις του, όχι σαν μια άσκηση εγωκεντρισμού ή περιφρόνησης προς τον άλλο, αλλά ως θεμελίωση του Εγώ, το οποίο μπορεί να ερμηνευτεί ως η ιδέα που γνωρίζουμε σήμερα του «να είσαι ο εαυτός σου», η αγάπη για τη φύση, η ευχαρίστηση της καταστροφής, η απόρριψη όλων των ηθικών αξιών και η ευχαρίστηση, ναι, η πιο αγνή ευχαρίστηση που μας δίνει την επιθυμία να ξεκινήσουμε τον εαυτό μας από το τίποτα. Γιατί υπάρχει μια άμεση σχέση μεταξύ της εξάρτησης και της ατομικότητας, όσο αυξάνεται η εξάρτηση τόσο περισσότερο χάνετε το στοιχείο της ατομικότητας και αντίστροφα. Έτσι λοιπόν, ο τελευταίος προμαχώνας της ελευθερίας βρίσκεται μέσα στον καθένα μας, πέρα ​​από οποιαδήποτε πλειοψηφία ή συμφωνία.

“Αλλά κάτω από το φανταχτερό πνεύμα του δημοκρατικού πολιτισμού, οι υψηλότερες πνευματικές αξίες έχουν πέσει, έχουν καταστραφεί”. Η θαυματουργή δύναμη, η βάρβαρη ατομικότητα, η ελεύθερη τέχνη, ο ηρωισμός, η μεγαλοφυΐα, η ποίηση έχουν χλευαστεί, γελοιοποιηθεί, συκοφαντηθεί. Όχι στο όνομα του “εγώ” αλλά στο όνομα του “συλλογικού” Όχι στο όνομα της “μοναδικότητας” αλλά στο όνομα της κοινωνίας”

– Προς το δημιουργικό τίποτα,  R. Novatore

Αυτές είναι, χωρίς αμφιβολία, ένα σύνολο ιδεών που μπορούμε να αναγνωρίσουμε ως σημαντικές συνεισφορές και επιρροές στο μονοπάτι που ταξιδεύουν μερικοί – και μερικές φορές είναι λίγοι – .

Ο Novatore δεν ήταν μόνο συγγραφέας διαφόρων θεωρητικών και ενδελεχών γραπτών, αλλά ήταν κομμάτι πολλών ενεργειών και απαλλοτριώσεων του ασταμάτητου αγώνα ενάντια σε όλες τις μορφές εξουσίας. Αναγνωρίζοντας τον Novatore ως μέρος της ιστορίας της πάλης ενάντια στην εξουσία, αναγνωριστούμε και τους εαυτούς μας ως μέρος αυτής της ιστορίας. Και βλέπουμε τους εαυτούς μας ως συμμετέχοντες στον πόλεμο ενάντια σε κάθε κράτος και κυριαρχία, καταστρέφοντας όλες τις ηθικές αξίες και κατανοώντας το άτομο ως θεμελιώδες μέρος της εξέλιξης της ζωής και την αρχή όλων των αντανακλαστικών και αντιφάσεων μας.

Επειδή τίποτα και τα πάντα δεν αποτελούν ένα ωραίο παιχνίδι λέξεων για να κάνετε συνθήματα και να γεμίζετε φυλλάδια, γιατί τα συνθήματα και τα φυλλάδια πρέπει να συνοδεύονται από ενέργειες ώστε να είναι σε αρμονία, ας εφαρμόσουμε τις ιδέες μας στην πράξη.

Ο άδειος και παθητικός μηδενισμός είναι άχρηστος, ας καταστρέψουμε αυτήν την μόδα με την αναρχομηδενιστική δράση σαν σύγκρουση αστεριών σε μια σκοτεινή νύχτα που κινούνται χαοτικά και συνωμοτικά.

Σήμερα υπάρχουν πολλοί εμπνευσμένοι από τους Bruno Filippi και Renzo Novatore που είναι αφοσιωμένοι στην εξέλιξη των αντικοινωνικών τάσεων, από τη Χιλή στην Ελλάδα και σε όλες τις γωνιές του κόσμου ο πόλεμος συνεχίζεται …

Μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή του υπάρχοντος … για τον θρίαμβο του εαυτού και την ήττα της εξουσίας!

!Renzo Novatore, Παρόν!

(Μετάφραση Traces of Fire)

Για ένα Μαύρο Δεκέμβρη

(Λάβαμε 1/12/17)

Με τον αναρχικό Sebastián Oversluij στην μνήμη μας, τέσσερα χρόνια από το θάνατο του στην μάχη στη Χιλή κατά τη διάρκεια μιας απόπειρας απαλλοτρίωσης τράπεζας τον Δεκέμβριο του 2013.

Με τις καρδιές μας να χτυπάνε δυνατά, θυμόμαστε τον αναρχικό σύντροφο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, επτά χρόνια από τη δολοφονία του στα Εξάρχεια, από σφαίρες μπάτσων το 2008.

Για ένα Μαύρο Δεκέμβρη!

Ενώ ο δημοκρατικός και πολιτισμένος ολοκληρωτισμός εξελίσσεται, επεκτείνοντας τους μηχανισμούς ελέγχου και επιτήρησης, καταστρέφοντας εδάφη, επιτίθεται σε απελευθερωμένους χώρους και κυνηγάει αντάρτες σε ολόκληρο τον κόσμο, επιβάλλοντας τιμωρίες και μακρόχρονες ποινές φυλάκισης εναντίων των εχθρών της κυριαρχίας.

Ενώ στην Ιταλία οι σύντροφοι μας, ξεκινούν βλάσφημες επιθέσεις εναντίων των δικαστών και παραμένουν αμετανόητοι για τις αναρχικές τους πεποιθήσεις κατά τη διάρκεια της δίκης από την κατασταλτική επιχείρηση Scripta Manent.

Ενώ χιλιάδες αιχμάλωτοι στην Ελλάδα κινητοποιούνται ενάντια στον νέο ασφυκτικό σωφρονιστικό κώδικα.

Ενώ στη Χιλή το κράτος προσπαθεί να χτυπήσει εκδικητικά με μακρόχρονες ποινές στη δίκη εναντίων των αναρχικών Juan Flores, Nataly Casanova και Enrique Durán.

Ενώ στην Αργεντινή, όπου ακόμα μπορείτε να αισθανθείτε την οργή και τον πόνο για τη δολοφονία του συντρόφου Santiago Maldonado, και τότε που οι μπάτσοι δολοφόνησαν τον μαχητή του Mapuche Rafael Nahuel, ενώ η κυβέρνηση στρατιωτικοποιεί τα εδάφη της για την προετοιμασία της επόμενης συνόδου κορυφής του G20.

Ενώ στη Βραζιλία, η αστυνομική υπηρεσία προσπαθεί να σταματήσει τον αναρχικό αγώνα μέσω της επιχείρησης Erebo, κατηγορώντας τους συντρόφους, τους αναρχικούς χώρους και τις βιβλιοθήκες ότι βρίσκονται πίσω από τις όμορφες εμπρηστικές επιθέσεις που τα τελευταία χρόνια έχουν εξαπλωθεί σκοπίμως ενάντια στις έδρες των πολιτικών κομμάτων, στα αστυνομικά στρατόπεδα και στις δομές του κράτους.

Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, σε διάφορα μέρη του πλανήτη, οι αναρχικοί σύντροφοι εξερευνούν πρακτικές και προσβλητικές απαντήσεις στη συνεχή επιθετικότητα που αντιπροσωπεύει την ίδια την ύπαρξη εξουσίας και κυριαρχίας.

Από την αξιοπρέπεια των φυλακισμένων που αγωνίζονται στις φυλακές της Βουλγαρίας, μέχρι τα πυρπολημένα αυτοκίνητα στη Γαλλία και στο κάλεσμα για δράση στην Τσεχική Δημοκρατία. Από τη Λευκορωσία στην Αυστραλία, από το Μεξικό στο Βέλγιο και τη Γερμανία. Από τη Βολιβία στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Φινλανδία, τη Ρωσία, την Ινδονησία, την Ισπανία και ολόκληρο τον κόσμο, η επιθυμία για την ελευθερία εκφράζεται δυνατά, συνωμοτικά με δράσεις χωρίς αφεντικά ή ιεραρχίες, ανοίγοντας το δρόμο προς την αναρχία στο εδώ και στο τώρα.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Δεκέμβρης εξακολουθεί να αποτελεί πρόσκληση για επικοινωνία των ανταρτών μέσω της ένθερμης και επιθετικής δράσης κατά της εξουσίας.

Για όλους τους συντρόφους μας φυλακισμένους και διωκόμενους. Για όλους εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και επιτίθενται κατά της κυριαρχίας  στις δομές της και στους εκπροσώπους της.

Ίσως η αλληλεγγύη με τους συντρόφους μας να γίνει πράξη. Ίσως η μνήμη του Sebastián Oversluij και του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου να πυροδοτήσει οδοφράγματα και να τροφοδοτήσει πυρκαγιές και εκρήξεις ενάντια στην εξουσία και τους υπερασπιστές της. Αφήστε τον εχθρό να νιώσει την πολιορκία της εξέγερσης σε κάθε γειτονιά, σε κάθε κελί και σε κάθε γωνιά.

Για ένα Μαύρο Δεκέμβρη, ζήτω η αναρχία!

(Μετάφραση Traces of Fire)

Por un Diciembre Negro

(Recibido 1/12/17)

Con el anárquico Sebastián Oversluij en la memoria, a cuatro años de su
muerte en combate en Chile en medio de un intento de expropiación
bancaria en diciembre de 2013.

Con el corazón hinchado recordando al compañero anarquista Alexandros
Grigoropoulos, a siete años de ser asesinado en Exarchia, Grecia, por
las balas policiales el año 2008.

¡Por un Diciembre Negro!

Mientras el totalitarismo democrático y civilizado avanza expandiendo
sus mecanismos de control y vigilancia, devastando territorios
naturales, atacando espacios liberados y desplegando la cacería de
insurgentes a lo largo y ancho del mundo, imponiendo castigos, prisión y
largas condenas contra lxs enemigxs de la dominación.

Mientras en Italia nuestrxs compañerxs lanzan blasfemias contra los
jueces y reafirman sus convicciones anárquicas en medio del juicio por
la operación represiva Scripta Manent.

Mientras miles de presxs en lucha se movilizan en Grecia tras los
intentos del poder por asfixiar a lxs prisionerxs con un nuevo código
penitenciario.

Mientras en Chile el poder intenta dar su golpe de venganza exigiendo
largas condenas en el juicio contra lxs anarquistas Juan Flores, Nataly
Casanova y Enrique Durán.

Mientras en Argentina aun se siente la rabia y el dolor por el asesinato
del compañero Santiago Maldonado, y la policía asesina al guerrero
mapuche Rafael Nahuel mientras el gobierno militariza sus territorios
alistando los preparativos de la próxima cumbre del G20.

Mientras en Brasil la inteligencia policial intenta frenar la lucha
anárquica a través de la Operación Erebo, acusando a compañerxs,
espacios y bibliotecas anarquistas de estar detrás de los hermosos
destellos incendiarios que en los últimos años se han propagado de
manera intencional contra sedes de partidos políticos, cuarteles
policiales y diversas estructuras del poder.

Mientras todo esto sucede, en diversos puntos del globo las voluntades
anárquicas exploran respuestas prácticas y ofensivas a la agresión
constante que representa la existencia misma del poder y la autoridad.

Desde la dignidad de lxs prisionerxs en lucha en las cárceles de
Bulgaria hasta los incendios de automóviles en Francia y los llamados a
la acción en República Checa. Desde Bielorrusia hasta Australia, desde
México hasta Bélgica y Alemania. Desde Bolivia hasta el Reino Unido,
Finlandia, Rusia, Indonesia, España y todo el mundo, las ansias de
libertad se expresan, gritan, conspiran y actúan sin jefes ni
jerarquías, abriendo paso a la anarquía aquí y ahora.

Por eso Diciembre continúa siendo una invitación a la comunicación
insurgente al calor salvaje de la acción ofensiva contra el poder.

Por todxs nuestrxs compañerxs encarceladxs y perseguidxs. Por todxs lxs
que se levantan y actúan contra la dominación atacando a sus estructuras
y representantes.

Que la solidaridad con nuestrxs compañerxs se vuelva acción. Que la
memoria de Sebastián Oversluij y Alexandros Grigoropoulos inflame
barricadas y alimente incendios y explosiones contra el poder y sus
defensores. Que el enemigo sienta el asedio de la revuelta en cada
barrio, en cada celda, en cada esquina.

¡¡Por un Diciembre Negro, procura que viva la anarquía!!

Worldwide: Call for a Black December!

 

(Received 1/12/17)

With the anarchist Sebastián Oversluij in our memory, four years since his death in combat in Chile during an attempted bank expropriation in December 2013.

With swollen hearts, remembering the anarchist comrade Alexandros Grigoropoulos, seven years since he was murdered in Exarcheia, Greece by police bullets in the year 2008.

For a Black December!

While democratic and civilized totalitarianism advances, expanding its control and surveillance mechanisms, devastating territories, attacking liberated spaces and hunting down insurgents throughout the world, imposing punishments and long sentences of imprisonment against the enemies of domination.

While in Italy our comrades are launching blasphemous attacks against the judges and reaffirming their anarchist convictions during the trial by the repressive operation Scripta Manent.

While thousands of prisoners in struggle are mobilizing in Greece in response to the attempts of the power to asphyxiate prisoners with a new penitentiary code.

While in Chile the power tries to strike its blow of revenge demanding long sentences in the trial against the anarchists Juan Flores, Nataly Casanova and Enrique Durán.

While in Argentina where you can still feel the rage and pain from the murder of comrade Santiago Maldonado, and then the police murdered the Mapuche warrior Rafael Nahuel while the government militarizes its territories in preparation for the next G20 summit.

While in Brazil, police intelligence tries to halt the anarchist struggle via Operation Erebo, accusing comrades, anarchist spaces and libraries of being behind the beautiful incendiary flashes that in recent years have spread in an intentional way against political party headquarters, police barracks and various power structures.

While all this is happening, in various parts of the globe anarchic minds explore practical and offensive responses to the constant aggression that represents the very existence of power and authority.

From the dignity of the prisoners struggling in the prisons of Bulgaria, to the burning cars in France and the call to action in the Czech Republic. From Belarus to Australia, from Mexico to Belgium and Germany. From Bolivia to the United Kingdom, Finland, Russia, Indonesia, Spain and the whole world, the yearnings for freedom are expressed, shouted, conspired and acted upon without bosses or hierarchies, opening the way to anarchy here and now.

That’s why December continues to be an invitation for insurgent communication via the wild heat of the offensive action against power.

For all our imprisoned and persecuted comrades. For all those that rise up and take action against domination by attacking their structures and their representatives.

May solidarity with our comrades become action. May the memory of Sebastián Oversluij and Alexandros Grigoropoulos ignite barricades and feed fires and explosions against power and their defenders. Let the enemy feel the siege of revolt in every neighbourhood, in every cell and on every corner.

For a Black December, long live anarchy!